tag:blogger.com,1999:blog-71578597338506167712012-01-15T01:50:29.632+06:30လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.comBlogger1151100tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-87293833881439640912011-06-08T10:34:00.002+06:302011-06-08T10:34:59.824+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="ii gt" id=":3ey"><div id=":3ez"> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ဖူးစားေရးနတ္ဆိုသူမွာ တယ္လီဖုန္း တီ္ထြင္ခဲ့သည့္ ဂေရဟမ္ဘဲလ္ လို႔ ကၽြန္ေတာ္က ဆိုညႊန္းခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္ သူမ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ SMS မွားယြင္းေပးပို႔မႈမွ တစ္ဆင့္ ေတြ႔ဆံုခဲ့ၾကၿခင္းၿဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ SMS ကုိေရွးေရစက္ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ မွတ္ယူလိုက္ပါမည္္။ ထုိေနာက္ SMS ကိုဖန္တီးခဲ့သူ </span>Friedhelm Hillebrand and Bernard Ghillebaert <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">တို႔ ႏွစ္ေယာက္ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္အခုခ်ိန္ခါမွ စိတ္မွာထား၍ ရွီခိုးကန္ေတာ့လိုက္မိသည္ ထင္သည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">တကယ္ေတာ့ ေတြ႔ဆံုမႈ ႏွင့္ တိုက္ဆိုင္မႈ သည္ပံုမွန္ၿဖစ္ေလ့ၿဖစ္ထ၇ွိေသာ္<wbr></wbr>လည္း့ လူေတြဂရုမမူမိသည့္ အလြန္အံၾသစရာ ၿဖစ္ရပ္ဆန္းေတြကို သယ္ေဆာင္လာတတ္ၾကသည္။ သူတို႔ေတြက လူေတြကုိ ေပ်ာ္ရြင္ေအာင္၊ ၀မ္းနည္းေအာင္၊ ငိုတတ္ေအာင္ ၊ ရယ္တတ္ေအာင္၊ မုန္းတတ္ေအာင္ နွင့္ ခ်စ္တတ္ေအာင္ ဖန္းဆင္းေပးႏိုင္သည္။ ထိုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ႏွင့္ သူမ တိုက္ဆိုင္မႈေၾကာင့္ ေတြ႔ဆံုမႈသည္<span>&nbsp; </span>ကၽြန္ေတာ္၏ ကမၻာက်ဥ္းက်ဥ္းတြင္ အၿမဲလိုအပ္ေနသည့္ ခ်စ္ၿခင္းတစ္ခ်ိဳ႔ကုိ လႈပ္ႏိုးသြားေစခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဒါကို ၿပည့္၀ ခ်စ္ၿခင္းလု႔ိ မမွတ္ယူပါ။ ခ်စ္ၿခင္းေတြ၏ အစသည္ ေပ်ာ္ရြင္မႈေတြနဲ႔သာၿပည့္ႏွက္ေ<wbr></wbr>နတတ္ေပသည္။ သို႔ေပမယ့္လည္း ထုိခ်စ္ၿခင္းဆိုေသာ စကားလံုးသည္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ သိမ္ေကာမသြားတဲ့ ဇာတ္ညြန္းမ်ား၏ ေအာက္တြင္ ရွိသည္။ သူမသည္ ထုိဇာတ္ညြန္းမ်ားကို ကုိယ္တိုင္ေရး၍ ဖန္တီးတတ္ေသာ ခပ္ေနာက္ေနာက္ သူေလးလည္းၿဖစ္သည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">သူမသည္ ကၽြန္ေတာ့္အား ကုိၾကီး ဟုသံုးႏႈန္းပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း သူမအား ညီမေလး ဟုၿပန္လည္သံုးႏႈန္းပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ ညီမေလးသည္ အခ်စ္ဇတ္ညႊန္းမ်ားအား အင္မတန္အေရးေကာင္းသည့္<span>&nbsp; </span>ညီမေလး ၿဖစ္သလို၊ အၿငင္းအခံုသန္ၿပီး ဇြတ္တ၇ြတ္လုပ္တတ္သည့္ စိတ္ေလးလည္းရွိသည္။ ထိုစိတ္ေလးကုိပင္ ကၽြန္ေတာ္က စြဲလန္းမိသလား၊ ဒါမွမဟုတ္ “ကိုကို စိတ္ပုတ္”<span>&nbsp; </span>ဟုတ္သံုးႏႈန္းတတ္သည့္ သူမ၏ အသံ လြင္လြင္ေလးကိုပဲ ခ်စ္မိသလား ကၽြန္ေတာ္ေသခ်ာမသိပါ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အခ်စ္စစ္ တြင္ အေၾကာင္းၿပခ်က္မရွိပါ။ ထုိသို႔ဆိုရာတြင္ မုန္းၿခင္းသည္လည္း အေၾကာင္းၿပခ်က္ရွိစရာမလိုေပ။ ေရြးခ်ယ္မႈတိုင္း ကို အေၾကာင္းၿပခ်က္ေၾကာင့္ ေရြးခ်ယ္မည္ဆိုရင္ ဒါသည္ ၿပီးၿပည့္စံုသည့္ ေရြးခ်ယ္မႈမ်ိဳးမဟုတ္ေပ။ ဥပမာ: I choose you because I choose you ဆိုသည့္သေဘာပင္။ ဒါေၾကာင့္ သူမကို စြဲလန္းမႈမိသည္ဆိုလ်င္ပင္ ထုိစြဲလန္းမႈသည္ ဘာေၾကာင့္ဆုိသည့္ ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ မရွိပါ။ ကၽြန္ေတာ္သူမကို ခ်စ္ေသာေၾကာင့္ (သို႔) စြဲလန္းေသာေၾကာင့္၊ ခ်စ္သည္ စြဲလန္းမိသည္ဟု အရိုးသားဆံုး၀န္ခံပါသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ညီမေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သည္။ ထိုခ်စ္သည့္အေၾကာင္းကုိလည္း ကၽြန္ေတာ္ အဓိပၸာယ္ဖြဲ႕ႏြဲ႔ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ မစဥ္းစားပါ။ လူတို႔သည္ တစ္ခုခုခံစားရတိုင္း၊ တစ္ခုခု ၿဖစ္တိုင္း ခံစားခ်က္ေပၚလိုက္၍ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုၾကသည္။ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုတိုင္း ဇာတ္လမ္းေတြ ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးလာၾကသည္။ ထိုဇာတ္လမ္းသည္ သူတို႔အတြက္ ေပ်ာ္ရြင္စရာ၊ ၀မ္းနည္းစရာ အသြင္အမ်ဳိးမ်ိဳးကို ဖန္တီးေပးသည္။ သုိ႔ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ညီမေလး ႏွင့္ ပက္သက္လာလွ်င္ အခ်စ္ကုိပင္ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဖို႔ ေမ့ေလွ်ာ့ေနခဲ့ၿပီ။ ခ်စ္ၿခင္းကို ခံစားဖို႔ ေမ့ေလွ်ာ့ေနခဲ့ၿပီ။ ညီမေလးကို ခ်စ္သည္ ၊ ခ်စ္သည္လို႔သာ ကၽြန္ေတာ္သိသည္။ ထိုေန႔ညက ၾကယ္တစ္စင္း ေၾကြက်သြားသည္။ အနည္းငယ္ပူေလာင္ေသာ အခန္းတြင္း၀ယ္ ၾကယ္ေၾကြသလို လြမ္းတဲ့စိတ္ ေတြ ၿဖာဆင္းသြားသည္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္ပါသည္။ ေနၿမင့္ေလ အရူးရင့္ေလတဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ လမင္းၾကီးသာမွ ရူးရမည့္ဘ၀ပါေလ။ သို႔ေပမယ့္ ထုိေန႔ညက လမင္းၾကီးလည္းမသာပါ၊ အရာရာအားလံုးသည္ ဆက္သြယ္မႈဧရိယာၿပင္၌ သာရွိေလသည္။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">“ ကိုၾကီး … ခ်စ္သူ ႏွင့္ ရည္းစား ဘာကြာလည္း … လို႔” ညီမေလး ကၽြန္ေတာ့္ ကိုေမးလာပါသည္။ သူမ၏ ေမးခြန္းကုိ ကၽြန္ေတာ္ မေၿဖခင္ ညီမေလး၏ စကားေၿပာပံုတစ္ခ်ိဳ႔ကို ကၽြန္ေတာ္ေၿပာၿပခ်င္သည္။ သူမသည္ အခ်ိဳ႔ေသာ စကားလံုးေတြ၏ အဆံုးတြင္ “လု႔ိ” ဆိုၿပီး အသံကို မႏွိမ့္၊ အသံကိုၿမင့္ၿပီး ေၿပာတတ္သည္။ ဒီလိုေၿပာဆိုပံုေလးက ညီမေလး၏ သေကၤတတစ္ခုပင္။ ထိုသေကၤသည္ ကၽြန္ေတာ္၏အၿပံဳးကို မၾကာခဏဆိုသလို တန္ဆာဆင္ေပးသည္။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">“ ခ်စ္သူ ႏွင့္ ရည္းစား ဆိုသာ အတူတူပါပဲ ညီမေလး ရဲ႕” ကၽြန္ေတာ္ ေလးေလးနက္နက္ၾကီး ေၿပာလိုက္ခ်င္းပင္။ ညီမေလးသည္ ကၽြန္ေတာ့္အေၿဖကို သိပ္ဘ၀င္မက်လွပါ။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">“ ဟင္ ကိုၾကီးကလည္း … ခ်စ္သူဆိုတာ ခိုင္ၿမဲတယ္ … ရည္းစား ဆိုတာ အေပ်ာ္မဟုတ္ဘူးလား … လို႔” <span>&nbsp;</span>သူမ သိထားေသာ အေၾကာင္းအရာအေပၚ အေၿခခံ၍ ကၽြန္ေတာ့္အား တိက်သည့္ အေၿဖတစ္ခုထြက္ ေအာင္ တြန္းပို႔ ေပးလိုက္ၿခင္းပင္။ ကၽြန္ေတာ္ ၿပံဳးလိုက္ပါသည္။ “ ညီမေလးရယ္ … ခိုင္ၿမဲတယ္ … မခိုင္ၿမဲဘူးဆိုတာက အခ်ိန္ကသာ ဆံုးၿဖတ္သာပါ … ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္သူလား ရည္းစားလားဆိုတာ ကိုလည္း အခ်ိန္ကသာ အဆံုးအၿဖတ္ေပးတယ္ ညီမေလးရဲ႕”</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">“ေနာက္ၿပီး … ခ်စ္သူဘ၀ (သို႔) ၇ည္းစားဘ၀ ရဲ႕ အစတိုင္းဟာ ေပ်ာ္ရြင္ၾကတာၾကီးပဲေလ … ဒါေၾကာင့္ ကိုၾကီးေၿပာတာေပါ့ ခ်စ္သူ ႏွင့္ ရညး္စားဆိုတာ အတူတူပါပဲလို႔ … ခ်စ္သူဆိုတဲ့ စကားလံုးဟာ ပုိၿပီး ေလးနက္သေယာင္ ရွိေပမယ့္ … တကယ့္လက္ေတြ႔မွာ ပထမဆံုး ထြက္လာမယ့္ ရလဒ္ကေတာ့ ရည္းစား ဆိုတဲ့စကားလံုးနဲ႔ အဓိပၸာယ္တူတူပါပဲကြယ္ … ခ်စ္သူအစစ္လား၊ အတုလားဆိုတာက ပထဆံုးေတြ႔ၾကံဳရမယ့္ ဂရုစိုက္မႈ၊ ၾကင္နာမႈ စသည့္ ခ်စ္တဲ့သူေတြရဲ႕ အၿပဳအမူေတြ၊ ဒါေတြကို ၾကည့္ၿပီး သူဟာ ငါ့ရဲ႕ ခ်စ္သူအစစ္ ဆိုၿပီး ဆံုးၿဖတ္လိုက္လို႔မရပါဘူး။ ဂရုစိုက္မႈ၊ ၾကင္နာမႈေတြဟာ အခ်ိန္အတိုင္းသာတစ္ခုကို ၿဖတ္ေက်ာ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ အားလံုးဟာ ေၿပာင္းလဲသြားတတ္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ညီမေလး ခ်စ္သူကိုရွာခ်င္ရင္ စိတ္ရွည္ဖို႔လိုသလို၊ အခ်ိန္ေလးလည္းလိုလိမ့္မယ္” ညီမေလး ခဏတာၿငိမ္သြားသည္လို႔ထင္သည္။ ကၽြန္ေတာ္လက္ခံထားသည့္ ခ်စ္သူ၊ ရည္းစား ဆိုသည့္ စကားလံုးအေပၚ သူမ လက္ခံ ႏိုင္သည္ လက္မခံႏိုင္သည္ ဆိုၿခင္းကို ဆံုးၿဖတ္ေနၿခင္းၿဖစ္မည္။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">တကယ္ေတာ့ လူ႔ဘ၀ၾကီးဟာ အင္မတန္မွ တိုးေတာင္းလွပါတယ္ဗ်ာ။ ဒီလိုတိုေတာင္း လွတဲ့ဘ၀မွာ လူေတြက ဘ၀ကို ဇာတ္လမ္းေတြ၊ ဇာတ္ညြန္းေတြ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးေနၾကၿပီး ဒီလိုဇာတ္ညြန္းေတြ၊ ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွာ အမုန္းတရားေတြ၊ နာက်ည္းမႈေတြ၊ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေတြ နဲ႔ ေပ်ာ္ရြင္မႈအေၾကာင္းတ၇ားေတြလည္း ေရာၿပြန္ပါ၀င္ေနၾကသည္ေလ။ တကယ္ေတာ့ လူေတြ အသက္ၾကီးလာရင္ အိေၿႏၵရလာၾကတယ္လို႔ ေၿပာၾကတယ္ဗ်။ အမွန္ အသက္ၾကီးလို႔ အိေၿႏၵ ရလာၾကတာမဟုတ္ဘူး ဇာတ္လမ္းေတြ၊ ဇာတ္ညႊန္းေတြဖန္တီးတဲ့ အေၾကာင္း၇ာေတြ မ်ားမ်ားလာလို႔ လူေတြက အသက္ၾကီးလာရင္ ၿငိမ္သြားၾကတာပါ။ ဒါေတြကို ဖန္တီးတဲ့လူကိုယ္တိုင္ကလည္း ေသခ်ာမသိၾကပါဘူး။ အကယ္၍သူတို႔ေတြသိခဲ့ရင္ လူ႔ဘ၀ကို ဘယ္လိုေပ်ာ္ရြင္စြာ ေနထုိင္ရမလညး္ဆိုတာ အပူအပင္မရွိတဲ့ ကေလးေလးတစ္ေယာက္လိုေနထုိင္သြား ႏိုင္ၾကမွာပါ။ <span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;"><span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ကၽြန္ေတာ္ ရဲ႕ ညီမေလးက အင္မတန္ ဇာတ္ညႊန္းေရးေကာင္းသည္ေလ။ သို႔ေပမယ့္ သူမတြင္ ဇာတ္လမ္းေတြ မရွိပါ။ အတိတ္ေတြ မရွိပါ။ အနာဂတ္ေတြလည္းမရွီပါ၊ လက္ရွိအေၿခအေနတြင္ ဇာတ္ညႊန္မ်ားသာ ဆက္လက္ ဖန္တီးခ်င္ေနေသာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္၇ြင္ရြင္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပင္။ ထုိ႔အတြက္ ညီမေလးအတြက္ ကၽြန္ေတာ္က ဇာတ္ညႊန္းေကာင္းေကာင္း တစ္ခု မဟုတ္သလို။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ညီမေလးသည္လည္း<span>&nbsp; </span>ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ မဟုတ္ေပ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ရင္ဘက္ၿခင္းတူေသာ၊ အသက္ရႈၿခင္းလည္းတူေသာ ခပ္မိုက္မိုက္ လူဆိုး နွစ္ေယာက္သာၿဖစ္ေတာ့သည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ကိုလိန္ (7-6-2011)</span></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-8729383388143964091?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-76596390896067995752010-08-27T16:46:00.003+06:302011-04-16T14:42:43.952+06:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ဆႏၵ ဟူသည္ လူေတြ၏ လုိခ်င္တပ္မက္မႈ ကိုရည္ညႊန္းၿပီး၊ ဘ၀ ဟူသည္ လူေတြ၏ လက္ရွိအေနအထား လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ကိုရည္ညႊန္းသည္။ ဒါေၾကာင့္ ဆႏၵ ႏွင့္ ဘ၀သည္ ဘယ္ေတာ့မွ ထပ္တူက်ႏိုင္ၿခင္း မရွိေၾကာင္းကို ခၽြင္းခ်က္မရွိ ယံုၾကည္ေပးေစလိုသည္။ အကယ္၍ သင္သာ တန္ခိုးရွင္ (သို႔) ကၽြန္ေတာ္သာ တန္ခိုး၇ွင္ တစ္ေယာက္မၿဖစ္ခ့ဲ ေသးသမွ် ဆႏၵကို ဘ၀ ၿဖစ္ေအာင္ မဖန္တီးနိုင္ေပ။ ဘ၀သည္ ဆႏၵကို အလုိ မလိုက္၊ ဆႏၵကသာ ဘ၀၏ အလိုေနာက္သို႔သာ လိုက္ေနရၿခင္းၿဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ သူမအေပၚအၿမဲခ်စ္ေနခ်င္ေသာ ဆႏၵသည္ ကၽြန္ေတာ္၏ မေၿဖာင့္ၿဖဴးေသာ ဘ၀ ေနာက္သို႔ ေယာင္မွားစြာၿဖင့္ လိုက္ပါလာခဲ့ပါသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">စိုင္းေနာင္ …</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ဗ်ာ … ေၿပာေလ မ … ဘာေမးခ်င္လို႔လည္း</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အင္း … အေရာင္ေတြထဲမွာ အခ်စ္၇ွိတယ္တဲ့ ။ အဲ့လိုပဲ အခ်စ္ထဲမွာလည္း အေရာင္ရွီတယ္တဲ့ ။ အဲ့ဒါဟုတ္လား စိုင္းေနာင္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ႏူးညံစြာၿပံဳးလိုက္ပါသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">မ သိခ်င္လို႔လား … </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အင္း ဟုတ္တယ္ … သိတယ္မလား … သိရင္ ေၿပာၿပပါလား စိုင္းေနာင္ ။ သူမ ကၽြန္ေတာ္အား မ်က္လံုးေလး ပင့္သက္ၾကည့္ၿပီး ေမးလိုက္သည္။ ထိုအၾကည့္ေလးသည္ သူမ ဆီမွ ဘယ္လိုမွ ကၽြန္ေတာ္ ရုန္းမထြက္ႏိုင္ေသာ ညႊတ္ကြင္းလည္းၿဖစ္သည္။ ထုိအၾကည့္ေလး ေအာက္တြင္ပင္ ကၽြန္ေတာ္၏ ႏွလံုးသားတို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္က်ဆံုးခဲ့သည္ပင္။ အခုလည္း ကၽြန္ေတာ္၏ ႏွလံုးသားထပ္မံက်ဆံုး ရဦးမည္ပင္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အင္း … ကၽြန္ေတာ္ေၿပာၿပပါ့မယ္ … မ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အခ်စ္ကို … အေရာင္ေတြ နဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ၉ မ်ိဳးခြဲ သတ္မွတ္လို႔ရတယ္ မ ရဲ႕။ အနီ၊ အၿပာ၊ အ၀ါ၊ လိေမၼာ္၊ ပန္ုးေရာင္၊ ခရမ္း၊ အၿဖဴ၊ အစိမ္း နဲ႕ သက္တံေရာင္ဆိုၿပီး ခြဲၿခားသတ္မွတ္လို႔ရတယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><b><u><span style="color: #548dd4; font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အနီေရာင္အခ်စ္</span></u></b></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အနီေရာင္ ဆိုတာ ရဲရင့္တယ္၊ အပူသေဘာကို သက္ေရာက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အနီေရာင္အခ်စ္ဆုိရင္ ပူေလာင္ပ်င္းၿပတဲ့ အခ်စ္ဆိုတာမ်ိဳး ကိုရည္ညႊန္းေဖာ္ေဆာင္တယ္။ အၿမဲ ခ်စ္တဲ့လူအတြက္ပူပင္ ေနရတတ္တဲ့ အခ်စ္မ်ိဳးေပါ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><b><u><span style="color: #548dd4; font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အၿပာေရာင္အခ်စ္</span></u></b></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အၿပာေရာင္ ဆိုတာ တည္ၿငိမ္မႈ၊ ေအးခ်မ္းမႈ နဲ႕ အမွန္တရား ကို ေဖာ္ေဆာင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အၿပာေရာင္အခ်စ္ဆိုရင္ တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းၿပီး စစ္မွန္တ့ဲ အခ်စ္ေမတၱာကို ရည္ညႊန္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ အၿပာေရာင္ ဟာ အားေပ်ာ့တဲ့ အေရာင္ၿဖစ္တဲ့အတြက္ တစ္ခါတစ္ရံမွာ မွားယြင္းစြာ နဲ႕ ခ်စ္မိတာေတြ ၿဖစ္တတ္တယ္။တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ရဲ႕ သေကၤတအေရာင္အစစ္ဟာ အၿပာေရာင္ပါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><b><u><span style="color: #548dd4; font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အ၀ါေရာင္အခ်စ္</span></u></b></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အ၀ါေရာင္ သည္ ဂရုစိုက္မႈ ၊ ေစာင့္ေရွာက္မႈ ႏွင့္ ေၾကာက္တတ္တဲ့ သေဘာတရားကုိ ေဖာ္ေဆာင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အ၀ါေရာင္ အခ်စ္ဆိုတာ အၿမဲအေလွ်ာ့ေပးတတ္ၿပီး ခ်စ္တဲ့သူအေပၚ အၿမဲဂရုစိုက္ ေစာင့္ေရွာက္တတ္တဲ့ သေဘာကို ရည္ညႊန္းတယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><b><u><span style="color: #548dd4; font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">လိေမၼာ္ေရာင္အခ်စ္</span></u></b></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">လိေမၼာ္ေရာင္ ကေတာ့ ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀မႈ နဲ႕ ေပ်ာ္ရြင္ၾကည္ႏူးၿခင္း သေဘာတရားကို ေဖာ္ေဆာင္တယ္။ ဒီေတာ့ လိေမၼာေရာင္အခ်စ္ဆိုတာ ကုိယ့္ခ်စ္သူကို လိုေလေသးမရွိ ၿပည့္စံုေပ်ာ္ရြင္မႈကို ေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ အခ်စ္မ်ိဳးၿဖစ္တယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><b><u><span style="color: #548dd4; font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ပန္းေရာင္အခ်စ္</span></u></b></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ပန္းေရာင္ သည္ ႏူးညံ ၾကင္နာမႈ၊ ဆန္းၾကယ္မႈ နဲ႕ ႏုပ်ိဳတဲ့ အလွတရား ကိုေဖာ္ေဆာင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပန္းေရာင္အခ်စ္ ဆိုတာ ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးဖို႔ အေကာင္းဆံုး ဆန္းၾကယ္မႈမ်ားစြာ နဲ႕ ႏူးညံတဲ့ အလွတရားေတြ အၿပည့္၇ွိတဲ့ အခ်စ္ပါ။ ငယ္ခ်စ္ (သို႔) အခ်စ္ဦး အခ်စ္ လို႔ လည္းေၿပာလို႔၇တယ္။ ေနာက္ၿပီး ပန္းေရာင္အဓိပၸာယ္ ေဆာင္ပုဒ္တစ္ခုလည္းရွီတယ္။ ဒါက "I will never forget you" ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ပါ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><b><u><span style="color: #548dd4; font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ခရမ္းေရာင္အခ်စ္</span></u></b></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ခရမ္းေရာင္ က လွ်ိဳ႕၀ွက္ဆန္းၾကယ္မႈ၊ ေပးဆပ္ၿခင္း ႏွင့္ သစၥာရွိမႈ ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကို ေဆာင္တယ္။ ဒီေတာ့ ခရမ္းေရာင္ အခ်စ္က ခန္႔မွန္းရခက္တယ္၊ အခ်စ္ကို မေဖာ္ၿပပဲ ၿမံဳထားတတ္ၾကတယ္။ ခ်စ္မိၿပန္ရင္လည္း ခ်စ္တဲ့သူအေပၚ အကုန္လံုးေပးဆပ္ခ်င္တဲ့ သေဘာတရားရွိတယ္။ ခ်စ္တဲ့သူအေပၚ အၿမဲသစၥာရွိတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><b><u><span style="color: #548dd4; font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အၿဖဴေရာင္အခ်စ္</span></u></b></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အၿဖဴေရာင္ ကေတာ့ သန္႔စင္ၿခင္း၊ မြန္ၿမတ္ၿခင္း ဆိုတဲ့ သေဘာကို ေဆာင္တယ္။ အၿဖဴေရာင္အခ်စ္ဆိုတာ ပကတိရိုးသားၿဖဴစင္တဲ့ အခ်စ္ (သို႔) နားလည္မႈ အရွိဆံုးေသာ အခ်စ္ ပင္ၿဖစ္တယ္။ ေနာက္အၿဖဴဆိုတာ အပ်ိဳဆုိတဲ့အဓိပၸာယ္ ကိုလည္းေဖာ္ညႊန္းတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံအမ်ားစုဟာ သတို႔သမီး၀တ္စံုကို အၿဖဴပဲ၀တ္ဆင္ၾကပါတယ္။ <a name='more'></a></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><b><u><span style="color: #548dd4; font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အစိမ္းေရာင္အခ်စ္</span></u></b></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အစိမ္းေရာင္ကေတာ့ မွ်တၿခင္း၊ ၾကီးထြားၿခင္း ႏွင့္ ဟန္ခ်က္ညီၿခင္းဆုိတဲ့ ဆိုတဲ့ အဓိပၸယ္ကို ရည္ညႊန္းတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ အစိမ္းေရာင္ဟာ ပိုက္ဆံ ဆိုတဲ့အဓိပၸာယ္ကိုလည္း ေဖာ္ေဆာင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစိမ္းေရာင္ အခ်စ္ဆိုတာ ေလာကနဲ႕ အညီ သဘာ၀တရားနဲ႕ အညီဟန္ခ်က္ညီ အံ၀င္ခြင္က်ေအာင္ ေနတတ္ၿပီး တစ္ခါတစ္ရံ ဂုဏ္ၿဒပ္ေတြကို တြယ္တာ တတ္တဲ့အခ်စ္မ်ိဳးၿဖစ္တယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><b><u><span style="color: #548dd4; font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">သက္တံေရာင္အခ်စ္</span></u></b></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">သက္တံေရာင္ သည္ တည္ၿမဲၿခင္း၊ ေပါင္းစပ္ၿခင္း ႏွင့္ ထာ၀ရ ဆုိတဲ့ သေဘာတရားကို ေဆာင္တယ္။ သက္တံေရာင္အခ်စ္ ကေတာ့ ထာ၀ရအခ်စ္လို႔ သတ္မွတ္လို႔ရပါတယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ကဲ မ … ဘာသိခ်င္ေသးလည္း … </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အင္း … စိုင္းေနာင္ကေတာ္ေတာ္ သိတာပဲ … ဒါဆို စိုင္းေနာင္ကေကာ မ ကို ဘယ္အခ်စ္ေရာင္ နဲ႕ ခ်စ္တာလည္း။ သူမ ၏ အေမးကို ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်စြာ ရယ္ေမာ မိလိုက္ပါသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ဘာရယ္တာလည္း … စိုင္းေနာင္ေနာ္ … </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">မ … ဘယ္လိုထင္လည္း … မ ကိုကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုအခ်စ္ေရာင္မ်ိဳးနဲ႕ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းၾကည့္ပါလား ။ သူမ အနည္းငယ္ ေတြးေ၀ သြားသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ဟင္အင္း … မသိဘူး … စိုင္းေနာင္ေၿပာၿပ ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ဟုတ္ … ကၽြန္ေတာ္ မ ကိုခ်စ္တဲ့ အေရာင္က အၾကည္ေရာင္ နဲ႕ မ ရဲ႕။ အၾကည္ေရာင္အခ်စ္လို႔ ေခၚရင္လည္းရတာေပါ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ဟင္… အေစာက စိုင္းေနာင္ေၿပာသြားတဲ့ အထဲမွာ အၾကည္ေရာင္မပါပါဘူး။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ဟုတ္တယ္ … အၾကည္ေရာင္က ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ သီးသန္႔အေရာင္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ထည့္မေၿပာသြားတာ။ အၾကည္ေရာင္ဆိုတဲ့ သေဘာက အေရာင္ဆိုတဲ့ သေဘာသာဘ၀ကိုသာ သက္ေရာက္သမုတ္က်တာ။ သူ႕မွာ သိက်တဲ့ အေရာင္အဆင္းမရွိဘူး။ ရွိမွန္းသိေပမယ့္လည္း အသံုးၿပဳရ ခက္တယ္။ နားလည္ရခက္တယ္။ ေနာက္အၾကည္ေရာင္ဆုိတာ စၾကၤာ၀ဌာ တစ္ခုလံုးကုိ စိုးမိုးထားတဲ့ အေရာင္ၿဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အၾကည္ေရာင္အခ်စ္ဆိုတာ ၿမင္ေအာင္ၾကည့္လို႔လည္း မရဘူး စိတ္နဲ႕ခံစားၿပီးၾကည့္မွ ရတဲ့အေရာင္မ်ိဳး။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ မ ကိုခ်စ္တဲ့ အၾကည္ေရာင္အခ်စ္ဆိုတာ ႏွလံုးသားထဲက ထြက္ေပၚလာတဲ့အခ်စ္တစ္မ်ိဳးပါ။ အဲ့အခ်စ္ကို မ ခံစားၾကည့္ခ်င္ရင္ ႏွလံုးသား နဲ႕ၿပန္ၾကည့္ခံစားလို႕ပဲရမယ္ မ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">စိုင္းေနာင္ရယ္ … အခ်စ္ဆိုတာ အရမ္း ပူေလာင္လြန္းပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ရတာ တကယ္ပဲ အရမ္း ပင္ပန္းပါတယ္ စိုင္းေနာင္ရဲ႕။ သူမ ၏ ဆိုလိုရင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းစြာသေဘာေပါက္လိုက္ပါသည္။ ရင္ထဲမွာလည္း နင့္ကနဲ ေနေအာင္တစ္ခ်က္ေအာင့္ သြားသည္။ ေနာက္တစ္ခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္က သူမအတြက္ ရသအေၿမာက္ဆံုးေသာ အၾကည္ေရာင္အခ်စ္ ပံုၿပင္ေလး တစ္ပုဒ္ပဲအၿဖစ္ပဲ က်န္ရွိခဲ့ေတာ့မွာဆိုသည္ကို နားလည္လိုက္သည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">လူႏွစ္ေယာက္ ဆႏၵေတြ ထပ္တူက်ခဲ့လ်င္ ဘ၀ ဆိုတာေပါင္းစည္းၿခင္း တစ္ခုအၿဖစ္ လက္ခံလို႕ရသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ဆႏၵႏွစ္ခု ထပ္တူက်ေန ၿပန္ေသာ္လည္း ဘ၀ ႏွစ္ခု က ေပါင္းရသင္းရ အေတာ္ပင္ခက္လွေပ၏။ ဒါေၾကာင့္ ဆႏၵသာခ်စ္ၿခင္းၿဖစ္ခဲ့မည္ဆုိလွ်င္ အခ်စ္ ၂ ခု ထပ္တူမက် သ၍ ကၽြန္ေတာ္ (သို႔) သင္လည္း ကိုယ့္ဘ၀ နဲ႕ ကိုယ္သာ ဆက္ေလွ်ာက္ရေပလိမ့္မည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ပတ္၀န္းက်င္က တိတ္ဆိတ္စြာရွိ၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ကန္ေရၿပင္ကို သူမ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ဘာစကားမွ မေၿပာပဲ ထိုင္ၾကည့္ေနမိသည္။ သူမသည္ သူမ ခ်စ္တဲ့သူ အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ေၿပာၿပတဲ့ အေရာင္ေတြနဲ႕ တိုင္းတာၾကည့္ေနၿခင္းသာ ၿဖစ္မည္ထင္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မေၿပာၿပပဲ ခ်န္ခဲ့တဲ့ အၾကည္ေ၇ာင္အခ်စ္ထဲမွ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို စိတ္ထဲက အၾကိမ္ၾကိမ္သူမအား ေၿပာၿပေနမိသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">အၾကည္ေရာင္ဆိုတာ တန္ၿပန္တုန္႔ၿပန္ တဲ့သေဘာတရားေတြ မရွိဘူး။ တစ္ဘက္သက္ ခ်စ္ၿခင္းဆိုတဲ့ သေဘာတရားကုိ ေဆာင္တယ္။ တစ္ဘက္လူ အေရာင္ တစ္ခုၿပလိုက္မွ ၀င္ေရာက္ေရာေႏွာ ပိုင္ခြင့္ရွိတဲ့ အေရာင္မ်ိဳးပင္။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ထဲကထပ္မံ ေၿပာၿပေနေသာ အၾကည္ေရာင္သည္ ေအးၿမေသာ ကန္ေရေလ အေ၀ွ႕တစ္ခ်က္ႏွင့္အတူ လြင့္ပါသြားသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ကၽြန္ေတာ္ ေကာ သူမ ပါ သက္ၿပင္း အတူခ်လိုက္မိသည္။ ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ ကိုယ္သက္ၿပင္းခ်လိုက္ၿခင္း တိုက္ဆိုင္မႈ ၿဖစ္မည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ကၽြန္ေတာ္ ဆုေတာင္းလိုက္ပါသည္။ သူမ အၾကည္ေရာင္ အား စိတ္ႏွင့္ ခံစားၿပီး ၾကည့္တတ္ပါေစလို႔။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">ကၽြန္ေတာ့္ အနားတြင္ အၾကည္ေရာင္ေတြ ဖံုးလႊမ္းသြားသည္။ ေနာက္ ေၿဖးေၿဖးၿခင္း ၀ါးမ်ိဳသြားသလို ခံစားလိုက္ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ အၿမင္ေတြေ၀၀ါးလာသည္။ အၿဖဴ၊ အၿပာ၊ အနီ ၊ အစိမ္း အေရာင္စံုပင္ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္စိထဲ အေရာင္မ်ား စြာရႈပ္ေထြးေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္ သည္ အၿဖဴၿဖစ္လုိက္၊ အၿပာၿဖစ္လိုက္၊ အနီ ၿဖစ္လုိက္ႏွင့္ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္သည္ အၾကည္ေရာင္ပင္ ၿပန္ၿဖစ္သြားေလသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;"> </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt; line-height: 150%;">လူလိန္ (၁၉.၇.၂၀၁၀)</span></div><div class="MsoNormal"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-7659639089606799575?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-40641162755421447912010-07-17T22:23:00.002+06:302011-04-16T12:32:38.199+06:30<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">အခ်ိန္သည္ ည (သို႔) ေန႔ (သုိ႔) နာရီ/မိနစ္/စကၠန္႔ တိတိ ဇူလိုင္လ (သို႔) ၁၂ ရာသီ၏ ေန႕တစ္ေန႕သာၿဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္ဟူေခၚေသာ လူတို႔ သတ္မွတ္ထားေသာအရာသည္ လူတို႔ၿပဳလုပ္ထားေသာ နာရီေၾကာင့္ပင္လား (သို႔) ေန ေၾကာင့္လား (သို႔) လေၾကာင့္လား (သို႕) ကမၻာေၾကာင့္ လား (သို႔) ၿဖစ္လိုက္ပ်က္လိုက္ ၿမန္ဆန္ေနသည့္ လူတို႔၏ ခႏၵာေဗဒဆဲလ္ေတြ၏ ဖြဲ႕စည္းမႈ ဖြံၿဖိဳးလာမႈ ေၾကာင့္ပင္လား ? ဒါေတြကို ဂရိပညာရွင္ေတြကေတာ့ ရွာေဖြၾကံဆခဲ့ၾကသည္။ ထုိေနာက္ နာရီ ဆိုေသာ အခ်ိန္ၿပကရိယာ တစ္ခုအား ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၾကသည္။ အမွန္ အခ်ိန္ဆိုေသာ ေ၀ါဟာရသည္ ၿဖစ္လိုက္ ပ်က္လိုက္ ေပ်ာက္လုိက္ ေပၚလိုက္ ၿဖစ္ေနေသာ စက္၀န္း ပံုဆန္ သြားလာေနေသာ ခရီးသြားတစ္ေယာက္ၿဖစ္သည္။ မိတ္ေဆြေရာ ကၽြန္ေတာ္ပါ ထုိခရီးသြားႏွင့္ အတူ ခရီးေဆာင္အိတ္တလံုးမွာ ဘ၀ တေလွ်ာက္ သယ္စရာ ခ်န္စရာမ်ားကို အိတ္ကို ဖြင့္လိုက္ ပိတ္လိုက္ႏွင့္ သြားေနၾကေသာ သူမ်ားသည္ၿဖစ္သည္။ ထိုခရီးေဆာင္ အိတ္ထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ့္အဖို႔ စားခ်ိန္ ၊ အိပ္ခ်ိိန္ ၊ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္ ၊ အိမ္သာတတ္ခ်ိန္ အစရွိသည့္ အခ်ိန္မ်ားကို မရွိမၿဖစ္အသံုးၿပဳရမည့္ အရာမ်ား ႏွင့္ ကိုယ္ခ်စ္ၿမတ္ႏိုးေသာ အရာမ်ားကို ယူေဆာင္ ထည့္ထားေလ့၇ွိၾကသည္။ ထိုသုိ႔ပင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္ၿမတ္ႏိုးေသာ အရာမ်ားကိုအၿမဲ သိမ္းထားသကဲသို႔ ထိုထဲတြင္ ခ်မ္းသာၿခင္း ဆင္းရဲၿခင္း ႏွင့္ သူမကိုပါ ကၽြန္ေတာ့္ ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲ ထည့္မိလ်က္သား ၿဖစ္ေနသည္။ ထုိေၾကာင့္ သူမသည္ ကၽြန္ေတာ္၏ အေရးၾကီးေသာ ခ်စ္ၿမတ္ႏိုးေသာ ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲမွ မရွိမၿဖစ္ အရာေလးတစ္ခုၿဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ၿမတ္ႏိုးေသာ သူမသည္ ရစ္ဘီးေလး တစ္ေယာက္ၿဖစ္သည္။ သူမ ႏွင့္ ခင္မင္ေသာ သူမ်ားအား မည္သို႔ ရစ္ ရမည္ စ ၇မည္ကို အၿမဲေတြးေနတတ္ေသာ ရစ္ဘီးေလး တစ္ေယာက္သာၿဖစ္သည္။ တစ္ခါတစ္ရံ သူမ ရစ္စရာ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္မႈ မ၇ွိလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္၏ ရည္းစားေဟာင္း အေၾကာင္းကို စ၍ ေဒါသထြက္ေအာင္ ဆြေပး တတ္သည့္ ေနရာမွာလည္းလြန္စြာပင္ထူးခၽြန္ပါ၏။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"> မ ကိုအရမ္းခ်စ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေၿပာသည့္အခါအတိုင္း စိုင္းေနာင္ေနာ္… လူလည္က်တယ္ ဟုၿပန္သံုးႏႈန္းေလ့ ရွိၿပီး။ မွင္ေသေသ ႏွင့္ စိတ္ေလွ်ာ့စိတ္ေလွ်ာ့ ဟုေၿပာတတ္ေပေသးသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ေလသံမာမာႏွင့္ ဒါေနာက္စရာမဟုတ္ဘူး ဟုပင္ေၿပာတတ္သည္။ တကယ္ေတာ့ မ ရယ္ အခ်စ္ဆိုတာ မ်ိဳသိပ္လို႔ထားေကာင္းတဲ့ အရာ တစ္ခုမဟုတ္ဘူး မ ရဲ႕။ ကုိယ္ခ်စ္တာကို ခ်စ္တယ္လို႔ ေၿပာလာတဲ့လူတစ္ေယာက္ကို appreciate လုပ္သင့္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ မ ကၽြန္ေတာ့္ ကို appreciate လုပ္သင့္တယ္ေနာ္။ သူမ၏ တုန္႔ၿပန္မႈ ေၾသာ္ ေၾသာ္ ႏွင့္ ဟုတ္ပါၿပီ ဟုတ္ပါၿပီ ဆိုသည့္စကားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္၏ ခ်စ္ၿခင္းေပ်ာ္၀င္မႈ ေတြရပ္တန္႔ၿပစ္လို္က္ႏို္င္သည္က သူမ ေတာ္လို႔လား ကၽြန္ေတာ္ ပင္ညံလို႔ပင္လား ေသခ်ာမသိေပ။ အမွန္ ကၽြန္ေတာ္သည္ သူမ ထံမွ ဘာတုန္႔ၿပန္မႈမွ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေသာ အခ်စ္သက္သက္ၿဖစ္ ခ်စ္ေနသည့္ ငေပါေလး တစ္ေယာက္သာၿဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">'မ'<br />'ရွင့္'<br />………………………? </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ဟင္ … ေခၚၿပီ ဘာမွလည္းမေၿပာဘူး ။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">မဟုတ္ဘူး မ ။ မ ဆီက <strong><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရွင့္</span></strong> ဆိုတဲ့ အသံေလးၾကားခ်င္လို႔။ မ ၿပံဳးလိုက္သည္ဟုထင္သည္။ ဒါလည္း ေရာဂါ ပဲေနာ္ ဟု သူမခပ္သြက္သြက္ ၿပန္ေၿပာလိုက္သည္။ ဒီစကားေတြက ကေလးေတြပဲေၿပာတာ စိုင္းေနာင္ရဲ႕ လူၾကီးေတြ မေၿပာဘူး ဆိုၿပီး ကေလးအသံႏွင့္ လူၾကီးပံုဖမ္းၿပီး ၿပီးတီတီလုပ္တတ္ေသာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ လြယ္အိတ္ထဲက အၿမင္ကပ္စရာေကာင္းေသာ အရုပ္မေလးလည္း ၿဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">1. အခ်စ္ကို ဂရိ မွာေတာ့ Eros, Storge, Philia ႏွင့္ Agape ဆိုၿပီး ၄ မ်ိဳးၿဖင့္ပံုေဖာ္ထားသည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">2. အခ်စ္ကုိ တရုတ္စာေပပညာရွင္အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကံတရားမွာ အပ္ႏွံထားတဲ႕အရာပဲျဖစ္တယ္ လုိ႔ သံုးသပ္ထားသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အခ်စ္ကို အမွတ္တရမ်ားၿဖင့္ ပံုေဖာ္သည္ဟု မွတ္ယူထားသည္္။ ထုိသုိ႔ဆိုလွ်င္ ေမြးပြ အ၇ုပ္ေလးသည္ အခ်စ္ၿဖစ္မည္၊ wallet သည္လည္း အခ်စ္ၿဖစ္မည္၊ ေကာ္ဖီခြက္သည္လည္း အခ်စ္ၿဖစ္ၿပီး သူမႏွင့္ သြားဖူးသည့္ ေနရာအားလံုးသည္လည္း အခ်စ္ပင္ၿဖစ္သည္။ ဒါ့ၿပင္ သူမ၏ ခ်စ္သူအေၾကာင္းေၿပာၿပသည့္ အခါတိုင္း ထုိစကားမ်ားသည္ပင္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အခ်စ္္ပင္ၿဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ထုိအခ်စ္သည္ သ၀န္တိုမႈႏွင့္ ေၾကကြဲၿခင္းတို႔ပါ ေရာစပ္ထားသည့္ ပ်င္းရွရွ အခ်စ္ၿဖစ္လိမ့္မည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">သို႕ေသာ္ …<br />အခ်စ္ဆိုတာ နာက်င္ေစတဲ့ ေ၀ဒနာ တစ္ခုဟု ဆိုထားၿပန္လွ်င္ ???? </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ထိုနာက်င္မႈသည္ တန္ဖိုးအရွိဆံုးေသာ နာက်င္မႈ ပင္ၿဖစ္ပါလိမ့္မည္။ နာက်င္မႈ ကိုမေၾကာက္ေသာသူသည္ ၾကင္နာမႈဒဏ္ ကိုပိုခံႏိုင္၏ဟု ဆိုထားသည္။ ထုိေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲတြင္ ၾကင္နာမႈရဖို႔ နာက်င္မႈေတြပါ ေရာၿပြန္ထည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္၏ လုပ္ေဖာ္ကိုက္ဖက္ ခရီးသြားႏွင့္ အတူ ဆက္ေလွ်ာက္ရေပဦးမည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">အခ်ိန္သည္ ည (သို႔) ေန႔ (သုိ႔) နာရီ/မိနစ္/စကၠန္႔ တိတိ ဇူလိုင္လ (သို႔) ၁၂ ရာသီ၏ ေန႕တစ္ေန႕သာၿဖစ္သည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"> </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">လူလိန္ (၄.၇.၂၀၁၀) </span></p> <p class="MsoNormal"> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-4064116275542144791?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-39146943892121376382010-06-09T21:09:00.002+06:302011-04-16T12:34:59.910+06:30<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">အခန္း (၁)</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> အခ်ိန္သည္ လြန္ခ့ဲေသာ ႏွစ္ (၂၀) ခန္႕ကၿဖစ္သည္။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ၾကီး၏ စီးပြားေရးတကၠသိုလ္တြင္ အဲေဖာ္၊ ေက်ာ္ၾကီး ႏွင့္ ငၿပဴး တို႕အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္အၿဖစ္ အတူတူေက်ာင္းၿပီးသည့္တစ္ေလွ်ာက္လံုး လက္တြဲခဲ့ၾကသည္။ အဲေဖာ္ သည္ အင္းသားၿဖစ္သည္။ ေက်ာ္ၾကီးကေတာ့ ရန္ကုန္သားၿဖစ္ၿပီး ငၿပဴးကေတာ့ အညာသားၿဖစ္သည္။ သူတို႕ သံုးေယာက္သည္ ေက်ာင္းၿပီးသြားလွ်င္ ကိုယ့္ၿမိဳ႕ကိုယ့္ရြာကို ၿပန္၍ ၅ နွစ္ၿပည့္လွ်င္ အဲေဖာ္ ရွိေသာ အင္းေလးရြာ သို႔သြားလည္ရန္ ကတိၿပဳထားခဲ့ၾကသည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">အခန္း (၂)</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">အခ်ိန္သည္ ဘာလိုလိုႏွင့္ ေက်ာင္းၿပီးၿပီးေနာက္ ၅ ႏွစ္ၾကာသြားေလၿပီ။ သူတို႕ ၃ ေယာက္တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ အစပိုင္းႏွစ္ေတြမွာ စာႏွင့္ အဆက္အသြယ္ရွိခဲ့ၾကေပမယ့္လည္း၊ ေနာက္ပိုင္း အဲေဖာ္ ႏွင့္ စာအဆက္အသြယ္ၿပတ္သြားသည္မွာ တစ္ႏွစ္ေလာက္ ေတာင္ရွိေပေတာ့မည္။ အဲေဖာ္ကေတာ့ သူစာထဲမွာေတာ့ ေက်ာင္းၿပီး အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့ မိဘေပးစားသည့္ သူႏွင့္ ယူၿပီး ကေလးေတာင္ ရေနၿပီဟုဆိုသည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">အခန္း (၃)</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ငၿပဴးသည္ သူတို႕ကတိထားခဲ့ၾကသည့္အတိုင္း ၅ နွစ္ၿပည့္သည္ႏွင့္ ရန္ကုန္တို႔ အရင္လာၿပီး ေက်ာ္ၾကီးကိုေခၚ၍ အဲေဖာ္ရွိေသာ အင္းေလးရြာေလးသို႔ အလည္လာရန္ အင္းေလးသို႔ ထြက္လာခဲ့ၾကေလသည္။ ေက်ာ္ၾကီး ႏွင့္ ငၿပဴးသည္ ေတာင္ၾကီး၊ အင္းေလးသို႔ တစ္ခါမွ်ပင္ မေရာက္ဖူးေသးေခ်။ ဒါေၾကာင့္ပင္ ဟိုေမးဒီစမ္း ေယာင္တ၀ါး၀ါး ႏွင့္ ေညာင္ေရႊ ေလွဆိပ္သို႕ ေရာက္လာသည္။ ေညာင္ေရႊ ေလွဆိပ္ေရာက္ေသာ သူတို႔ သူငယ္ခ်င္း အဲေဖာ္ ကေၿပာထားသည္ကို ၿပန္အမွတ္၇မိသည္။ အဲေဖာ္ ေၿပာထားသည္က </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"မင္းတို႕ ... လာမယ္ဆိုရင္ ေညာင္ေရႊေလွဆိပ္ေရာက္ရင္ ၾကိဳက္တဲ့သူေမး ... အဲေဖာ္ ကိုမသိသူမရွိဘူး"</span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုသည့္စကားပင္။ ထုိေၾကာင့္ သူတုိ႔ နွစ္ေယာက္သည္ ေညာင္ေရႊေလွဆိပ္က ေတြ႔ရာေမာ္ေတာ္သမားကို အဲေဖာ္ ဆိုသည့္နာမည္ကိုေမးၾကည့္ ၿပီးစံုစမ္း ၾကည့္လုိ္ကသည္။ သူတို႔ သူငယ္ခ်င္း ေၿပာထားသည့္အတိုင္းပင္ ေမာ္ေတာ္ သမားသည္ ခ်က္ခ်င္းပင္ အဲေဖာ္ အိမ္လား၊ ဒါဆိုလိုက္ ပို႔ေပးမယ္ဆိုၿပီး အတင္းေလွေပၚတတ္ခိုင္းၿပီး အဲေဖာ္ ရွိရာ အင္းေလးရြာသို႔ ထြက္လာခဲ့ေလသည္။ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္သည္ အင္းေလးကန္၏ သန္႔ရွင္းလတ္ဆတ္သည့္ေလကို တ၀ၾကီးရႈရိႈက္လာၿပီး ၊ လူေတြႏွင့္ ရင္းနီးေနၿပီၿဖစ္ေသာ စင္ေယာ္မ်ားကို တၾသံ တၾသ ၾကည့္လိုက္၊ သာယာလွပတဲ့ ရႈခင္းေတြကို ၾကည့္လုိက္ႏွင့္ လုိက္ပါလာၾကသည္။ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">အခန္း (၄)</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"မိနီေရ ... နင့္ဧည့္သည္ေတြ ငါလာပို႔တယ္ေဟ့" </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ေမာ္ေတာ္သမားၾကီး၏ ေအာ္သံၾကားလိုက္ေတာ့မွာ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ေမ်ာေနတဲ့ သူတုိ႔ိစိတ္ေတြ ခ်က္ခ်င္းအသက္ၿပန္၀င္ လာသည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သည္ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို ေသခ်ာၿပန္စူးစမ္းေလ့လာလိုက္သည္။ အခုသူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ေရာက္ေနသည္မွာ အင္းထဲက ေရေပၚေၿခသံရွည္အိမ္ေလး ေရွ႕မွာၿဖစ္သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"မိနီေရ ... မိနီ ... ဒီမွာ နင့္ဧည့္သည္ေတြ လာပို႔တယ္ေဟ့"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လို႔ေမာ္ေတာ္သမားက အိမ္ထဲသို႔လွမ္းၾကည့္ၿပီ ထပ္မံေအာ္လိုက္သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ေအာ္ ... ေအးေအး လာၿပီ လာၿပီ ... ဧည့္သည္ေတြ အိမ္ေပၚတက္ပါဦး"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုသည့္အသံ ႏွင့္အတူ မိနီ ဆိုေသာ သူတို႔ သူငယ္ခ်င္း အဲေဖာ္၏ မိန္းမကို အေကာင္အထည္လိုက္ေတြ႔လိုက္ရသည္။ မိနီသည္ တုပ္တုပ္ခိုင္ခိုင္ အသားၿဖဴၿဖဴ ႏွင့္ ရွမ္းေခ်ာေခ်ာ သည္လုိ႔ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး စိတ္ထဲမွာ မွတ္ခ်က္ခ်လိုက္မိသည္။ အိ္မ္ေပၚေရာက္ေတာ့ ... ငၿပဴးကစၿပီး ... </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း အဲေဖာ္ေကာ... ခင္ဗ်ာ့"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လုိ႔ေမးလိုက္သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">မိနီ သည္ သက္ၿပင္းတစ္ခ်က္ခ်လိုက္ၿပီး ...</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ရွင္တို႕ သူငယ္ခ်င္း ေသးး (ေစ်း) သြားတယ္ရွင့္"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လုိ႔ အင္းသံ ၀ဲ၀ဲၿဖင့္ေၿပာလိုက္သည္။ ဒါကို ေသခ်ာသေဘာမေပါက္ေတာ့ ငၿပဴး ႏွင့္ ေက်ာ္ၾကီးက သူတို႔သူငယ္ခ်င္း အဲေဖာ္ ေသသြားသည္ အမွတ္ႏွင့္ .... </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ၿဖစ္မွၿဖစ္ရေလ ... သူငယ္ခ်င္းရယ္ ... ငါတို႔ အလာေကာင္းေပမယ့္ အခါေႏွာင္းသြားၿပီေပါ့ ဟုတ္လား"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုၿပီး ရႈိက္ၾကီးတငင္ ငိုခ်ေလေတာ့သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">မိနီလည္း ရုတ္တရပ္ေတာ့ ေၾကာင္သြားသည္။ ေနာက္ခ်က္ခ်င္းဆိုသလုိပင္ သေဘာေပါက္ၿပီး အိမ္ေနာက္ေဘးကို ၀င္သြားၿပီး ေစ်းၿခင္းေတာင္းၾကီး ယူလာၿပီး ငၿပဴး ႏွင့္ ေက်ာ္ၾကီး ေ၇ွ႕မွာ ...</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ေသးး(ေစ်း) သြားတယ္ .... ေသးး (ေစ်း) သြားတယ္"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လို႔ ၿခင္းေတာင္းကိုင္ၿပီး ဟန္လုပ္ၿပလုိက္သည္။ သည္ေတာ့မွပဲ ေက်ာ္ၾကီး ႏွင့္ ငၿပဴးတို႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဟုေလသံ ႏွင့္အတူ ငိုသံရပ္ သြားေတာ့သည္။ ဒီေတာ့ မိနီက ဆက္ၿပီး</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"အင္းေလး မွာက ၅ ရက္တစ္ေစ်းဆိုေတာ့ ရွင္တို႔ အဲေဖာ္ ေစ်းသြားေရာင္းတယ္ .. နက္ၿဖန္မွ ၿပန္ေရာက္လိမ့္မယ္ ... ရွင္တို႔ ေအးေဆး နားၾကေပါ့ေနာ္"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ဟုတ္ကဲ့ ... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လို႔ ႏွစ္ေယာက္သား ၿပိဳင္တူ မိနီ အားေၿပာလိုက္သည္။</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">အခန္း (၅)</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(255, 51, 51);">"သားေ၇ .. အဲငဲ ... ဟဲ့ ... အဲငဲ ... ဒီေကာင္ဘယ္ေတြမ်ားေလွ်ာက္သြားေနပါလိမ့္" </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(255, 51, 51);">"အေမ့ ... သားဒီမွာ ... ဘာခိုင္းဖို႔လည္း တို႔မ"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">အဲငဲက အိမ္ေအာက္ထပ္ရွိေလွေပၚတြင္ ငါးထုိင္မွ်ားေနရင္း လွမ္းေအာ္ေၿပာလိုက္သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(255, 51, 51);">"ေအာ္ ... ေအး ... သားေရ ... ဧည့္သည္ေတြ ဗိုက္ဆာေနေရာ့မယ္ ငါးၿမံဳး သြားေဖာ္ေခ်" </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(255, 51, 51);">"ဟုတ္"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုၿပီး အဲေဖာသား အဲငဲ အိမ္ေပၚတက္လာသည္။ ေနာက္ အိမ္ေနာက္ေဘးသို႔ ၀င္သြားသည္။ သိပ္မၾကာပါ ဓါးမ တစ္ေခ်ာင္းဆြဲ၍ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေရွ႕မွာရပ္လိုက္သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(255, 51, 51);">"တို႔ေမ့ ... ႏႈတ္ခမ္းေမြး ပါတဲ့ေကာင္ကို လုပ္၇မွာလား ... မပါတဲ့ေကာင္ကိုလုပ္ရမွာလားအေမ့</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">" လို႔အိမ္ေနာက္ေဘးက မိနီကို လွမ္းေမးလိုက္သည္။ ေက်ာ္ၾကီး နဲ႕ ငၿပဴး တစ္ေယာက္မ်က္နွာတစ္ေယာက္ ၾကည့္ၿပီး ရုတ္တရပ္ေၾကာင္ေနၾကသည္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုရင္ ေက်ာ္ၾကီးသည္ ငါးခူ ႏႈတ္ခမ္းေမြး ႏွင့္ ၿဖစ္ၿပီး ငၿပဴးေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေမြးမပါေပ။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(255, 51, 51);">"တို႔ေမ့ ... သားႏႈတ္ခမ္းေမြးပါတဲ့ ေကာင္ပဲလုပ္လိုက္မယ္ေနာ္" </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(255, 51, 51);">"ေအးေအး ... သားသေဘာပဲ"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">မိနီ၏ စကားၿပန္ၾကားသံ ၾကားၿပီးသည့္ေနာက္မွာေတာ့ ေက်ာ္ၾကီးခင္ဗ်ာ ထၿပီးး ...</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(255, 51, 51);">"အမေလး ... ကၽြန္ေတာ့္ကိုမလုပ္ပါနဲ႕ဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္က ဘုရားနဲ႕တ၇ားနဲ႕ေနတာပါ ... မသတ္ပါနဲ႕ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ... ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ... မိန္းမလည္း မရေသးဘူးဗ်"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုၿပီး ထေအာ္ေလသည္။ အဲငဲ သည္ဓါးမၾကီး ကိုင္ၿပီ ေက်ာ္ၾကီး ၿဖစ္ေနသည့္ ပံုအား နားမလည္ႏိုင္သလိုၾကည့္လိုက္၊ ေခါင္းကုတ္ၿပီး အိမ္ေအာက္သို႔ ဆင္းသြားေလသည္။ သိပ္မၾကာလိုက္ပါ လက္ထဲမွာ ႏႈတ္ခမ္းေမြးပါေသာ ငါးခူ ၾကီးတစ္ေကာင္ကို ကိုင္လိုက္ၿပန္တတ္လာသည္။ အဲ့ဒီေတာ့မွ ကိုေက်ာ္ၾကီးလည္း သက္ၿပင္း ခ်ၿပီး ေတာ္ေသးတာေပါ့ဟု သူ႔အၿဖစ္ကို ေတြးၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ရယ္ေနၾကၿပန္သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">အခန္း (၆) </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">မိနီသည္ အဲငဲ ဖမ္းလာေပးေသာ ငါးခူကို ဧည့္သည္မ်ား စားဖို႔အတြက္ ခ်က္ၿပဳတ္ေနေလသည္။ ထိုအခ်ိန္၌ အဲငဲ ေဘးနား ေရာက္လာၿပီး ...</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"တုိ႕ေမ့ ... ငါ မန္းမြတ္ေနၿပီ (ဗိုက္ဆာေနၿပီ) အ၇င္ေကၽြးေနာ္"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လို႔မိနီအား ေၿပာလိုက္သည္။</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">မိနီက </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ခဏေနဦး သားရဲ႕ ... ၿမိဳ႕ကဧည့္သည္ေတြဆိုတာက အလွစားတာ ... အ၀စားတာမဟုတ္ဘူး သားရဲ႕ ... သူတို႔ၿပီးမွ စားေနာ့္" </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လို႔ သူ႔သား အဲငဲ ေက်နပ္ေအာင္ၿပန္ေၿပာလုိက္သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ေအး ... ဒါဆို္လည္း သူတို႔စားတာကို ငါ ထုိင္ၾကည့္ေနမယ္ေနာ့္"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လို႔ေၿပာၿပီး အိမ္ေရွ႕ ေရကဖ်င္းမွာ သြားထုိင္ၿပီး ထမင္း၀ိုင္းကို ေသခ်ာၾကည့္ေနေလသည္။ ေက်ာ္ၾကီး နဲ႕ ငၿပဴးကလည္း ခ၇ီးကလည္းပန္း ဗိုက္ကလည္းဆာဆာနဲ႕ ငါးခူ ေၾကာက္ကလည္း ၾကြတ္ၾကြတ္ရြရြ ထမင္းကလည္း ပူပူေႏြးေႏြးေလးနဲ႕ဆိုေတာ့ အၿပီးကိုေလြးေတာ့သည္။ အဲေဖာ္သား အဲငဲ ကလည္း ေက်ာ္ၾကီးတို႔ ငၿပဴးတို႔ စစားၿပီး ဆိုကတည္းက ေသခ်ာကုိလုိက္ၾကည့္ေနသည္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သူ႔အတြက္ ဟင္းက်န္ပါ့မလားလုိ႔ ေတြးေနေပသည္။</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ေက်ာ္ၾကီး ႏွင့္ ငၿပဴးသည္ စားေကာင္းေကာင္း ႏွင့္ ဆက္စာရင္း ငါးခူေၾကာ္ အေပၚတစ္ၿခမ္း အသားကုန္ေတာ့ ေနာက္တစ္ဖက္ကို လွန္ၿပီး စားရန္ၿပင္လိုက္ဆင္ ... </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"တို႔ေမ့ ... တဖက္လွန္ေနေပါ့" </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုသည့္ အဲငဲ၏ ေအာ္သံကိုၾကားလိုက္ရသည္။ ဒါနဲ႕ ေက်ာ္ၾကီး နဲ႕ ငၿပဴးလည္း လန္႔ၿပီး ထမင္း၀ိုင္းကို ဆက္မစားေတာ့ပဲ လက္ေဆးၿပီး ထမင္း၀ိုင္းသိမ္းလုိက္သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">မိနီကလည္း သူတို႔ စားလို႔ၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ထမင္း၀ိုင္းသိမ္းရင္</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"အကိုတို႔ စားခ်ိဳရဲ႕လား (စားေကာင္းရဲ႕လား)"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လို႔ေမးလိုက္သည္။ ေက်ာ္ၾကီးကလည္း မဆိုင္းမတြပင္</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ဆားခ်ိဳနဲ႕ခ်က္ထားတာလားဗ် ... ခ်ိဳေတာ့မခ်ိဳဘူး … ဒါေပမယ့္ စားေကာင္းတယ္ခင္ဗ်"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လို႔ၿပန္ေၿပာလိုက္သည္။ မိနီလည္း ေက်ာ္ၾကီးစကားေၾကာင့္ ေၾကာင္သြားသည္။ ေနာက္ေၿပာရန္ ၿပင္ၿပီးမွ ေၿပာလည္းမထူးဘူးဆိုသည္ကို သေဘာေပါက္သည္လားမသိ ... ဘာမွဆက္မေၿပာေတာ့ေပ။ ထမင္း၀ိုင္းသိမ္းလိုက္ၿပီးေကာ ... မိနီက</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"သားေရ ... အိမ္ေနာက္မွာ မုန္႔ဆိုင္း ယူခဲ့ေဟ့"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လို႔ သူ႕သား အဲငဲ အားလွမ္းေၿပာလိုက္သည္။ ငၿပဴးက အားနာသြားဟန္တူသည္။ ဒါေၾကာင</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;">့္ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ေအာ္ ... ရပါတယ္ဗ် ... ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာမွထပ္မစားေတာ့ပါဘူးးးဗ် ... မုန္႔စိမ္းေပါင္းလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔မၾကိဳက္ပါဘူးဗ် ... တကူးတကၾကီး လုပ္မေနပါနဲ႕ေတာ့"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဟူ၍ လက္ဟန္ေၿခဟန္ၿဖင့္ အေၾကာက္အကန္ကို ၿငင္းေနသည္။ ထုိအခ်ိန္၌ အဲငဲ သည္ အိမ္ေနာက္သို႔၀င္သြားၿပီး … တံၿမက္စည္း ယူလာၿပီး မိနီအားေပးလိုက္သည္။ ထုိအခါမွ ငၿပဴးလည္း မုန္႔ဆိုင္းဆုိတာ တံၿမက္စည္းကို ေခၚတာကိုး ဟူ၍သေဘာေပါက္သြားသည္။ ေနာက္ ရွက္ရွက္ႏွင့္ မသိမသာ သက္ၿပင္းေလးခ်ရင္း စိတ္ထဲမွာ</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ေတာ္ေသးတာေပါ့ … မုန္႔ဆုိင္းအရမ္းၾကိဳက္တာ စားမယ္လို႔ ေၿပာမိလုိက္ရင္ … ေတာ္ၾကာလူထူးလူဆန္းဆိုၿပီး တံၿမက္စည္းေတြၾကီး လွိမ့္ေကၽြးေနရင္ ဒုကၵေနာ္" </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုၿပီီးေတြးလိုက္မိသည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">အခန္း (၇)</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ညဘက္ေရာက္ေတာ့ မိနီက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ အိမ္ေရွ႕ခန္းမွာ အိပ္ယာခင္းေပးေလသည္။ အခ်ိန္ကေတာ့ ၇ နာရီေလာက္တာရွိေသးသည္။ နယ္ရဲ႕ဓေလ့အတိုင္း ေစာေစာအိပ္ၾကေလ့ရွိသည့္အတြက္ ၇ နာရီဆိုေသာ အခ်ိန္ကေတာ့ မေစာဘူးလို႔မွတ္လို႔ရေပသည္။ အမွန္ေက်ာ္ၾကီးနဲ႕ငၿပဴး သည္ သူတို႔နယ္ေတြမွာဆုိ ဒီအခ်ိိန္အိပ္ၾကေသးသည္မဟုတ္ေပ။ အခုေတာ့ ခရီးလည္းပန္းလာၿပီ ၿဖစ္သည့္အတြက္ မိနီခင္းေပးသည့္ အိပ္ယာခင္း၌ ပင္ ေစာေစာ အိပ္ၾကရန္ ၿပင္လိုက္ၾကသည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ကဲ … အကိုတို႔ အိပ္ၾကေတာ့ေနာ္ … ငါ လည္းသြားအိပ္ေတာ့မယ္ … ေခါင္းရင္းမွာ ေရက်ား လည္းရွိတယ္ေနာ္ … အကိုတို႔ထစရာ မလိုေတာ့ဘူးေပါ့"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လို႔ေၿပာၿပီး မိနီ သူ႔အခန္းထဲသုိ႔ ၀င္သြားသည္။ ငၿပဴး ႏွင့္ ေက်ာ္ၾကီးသည္ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ ၾကည့္ၿပီး ေရက်ားဆိုသည့္ အသံၾကားလုိက္သည့္အတြက္ မအိပ္ရဲၾကေတာ့ေပ။ အေၾကာင္းမွာ သူတို႔ အိပ္ေနတုန္း သူတို႔ေခါင္း ေရက်ားဆြဲသြားမည္ ဆိုးေသာေၾကာင့္ပင္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">မနက္ (၅) နာရီခြဲခန္႔ … </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">မိနီတစ္ေယာက္ ႏိုးလာၿပီး ထမင္း၊ ဟင္းခ်က္ဖို႔ အသီးအရြက္ ခူးရန္ အိမ္ေရွ႕သို႔ထြက္လာသည္။ အိမ္ေရွ႕ခန္းထဲတြင္္ ဧည့္သည္ ႏွစ္ေယာက္ ကိုလွမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေက်ာ္ၾကီး ႏွင့္ ငၿပဴးမွာ သူ႔ကိုၿပန္ၿပီး ၿပဴးၾကည့္ေနသည္ကိုေတြ႔လုိက္သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;">"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ေအာ္ … အကိုတို႔ ႏိုးၿပီလား … အေစာၾကီးေနာ္ … ညက အိပ္ေမႊ ရဲ႕လား"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုၿပီးေမးလိုက္သည္။ ေက်ာ္ၾကီး ႏွင့္ ငၿပဴးသည္ မိနီ၏ အေမးစကားေၾကာင့္ ၿပာၿပာသလဲပင္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ဗ်ာ … ကၽြန္ေတာ္တို႔ အမတို႔ အိပ္ေနတုန္း ဘယ္အိတ္မွ မေမႊပါဘူးဗ်ာ … ေမႊဖုိ႔ေနေနသာသာ ေရက်ား ဆြဲမွာ ေၾကာက္လုိ႔ တစ္ညလံုး ဒီတုိင္း ငုတ္တုပ္ထုိင္ေနတာဗ်"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လို႔ ငိုသံပါၾကီးနဲ႕ၿပန္ေၿပာလိုက္သည္။</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ခစ္ .. ခစ္ … ခစ္ … အကိုတို႔ရယ္ ၿဖစ္မွ ၿဖစ္ရေလ … ကၽြန္မေၿပာတ့ဲ ေရက်ားဆိုတာက ေဟာ့ဒီမွာ"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုၿပီး သူတို႔ေခါင္းရင္းနား သြားၿပီး ေရတေကာင္းကို ယူၿပီးၿပလိုက္သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"အမေလး … ကိုေရကရား ၇ယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို တစ္ညလံုး ႏွိပ္စက္လွခ်ည္လားဗ် … ႏွိပ္စက္လုိ႕တင္မကဘူး မနက္ေစာေစာ စီးစီး အိတ္ေတြ ေမႊလားဆိုးၿပီး ေမးလားၿမန္းလားလည္း လုပ္ေသးတယ္ဗ် … အဲေဖာ္ေရ"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုၿပီး သူတို႔ သူငယ္ခ်င္း နာမည္ေခၚၿပီး တငိုငုိတရီရီ ၿဖစ္ေနၿပန္သည္။ ဒီေတာ့ မိနီကလည္း</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"အကိုတို႔ … အကိုတို႕ကို အိတ္ေမႊတယ္လို႔ မစြတ္စြဲပါဘူးေနာ္ … အိပ္ေမႊလားလို႔ ေပ်ာ္တာ … အိပ္ေမႊတယ္ဆိုတာ အိပ္ေကာင္းလားလို႔ေၿပာတာနဲ႔ အတူတူပဲ အကုိတို႔ရဲ႕"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ဗ်ာ … ေသလိုက္ပါေတာ့"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုေသာ အသံႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္လံုး ကုိယ့္ႏွဖူးကို ၿပန္ရီုက္လုိက္ၾကေတာ့သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ေန႕လည္ ေလာက္ၾကေတာ့ သူတို႔ သူငယ္ခ်င္း အဲေဖာ္ ၿပန္ေရာက္လာၿပီး ၿဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ နဲ အလြဲမ်ားကို ေၿပာၿပီး တ၀ါး၀ါး တဟားဟားနဲ႕ ၿပန္လည္ပြဲက်ေနၾကေတာ့သည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">အခန္း (၈)</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ေက်ာ္ၾကီး ႏွင့္ ငၿပဴးသည္ အင္းေလမွာ ၃ ရက္ေလာက္ေနၿပီး ၿပန္ဖို႕ၿပင္ၾကေတာ့သည္။ သိသည့္အတိုင္းပင္ အင္းေလးကေန ၿမိဳ႕ၿပန္ဖို႕က ေညာင္ေရႊကို ေလွစီးရဦးမည္။ အဲေဖာ္သား အဲငဲသည္ ေလွဦးမွာသြားထိုင္သည္ ဧည့္သည္ ၂ ေယာက္ၿဖစ္တဲ့ သူတို႔မွာေတာ့ အလယ္မွာထုိင္ၿပီး အဲေဖာ္ ကေတာ့ ေလွေနာက္ပိုင္းမွာ ေလွေလွာ္ၿပီး ေခ်ာင္းရိုးေလးအတိုင္း ထြက္လာခဲ့ေတာ့သည္။ ေခ်ာင္းရိုး အလယ္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ အဲေဖာ္သား အဲငဲ ကထၿပီး … </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"တို႔ဖ … ေနအံုး … ၾကည့္လုိက္ဦးမယ္ မိေက်ာင္း … မမိေက်ာင္း"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုၿပီး သူ႔ အေဖ အဲေဖာ္ကိုလွမ္းေၿပာလိုက္သည္။ ေက်ာ္ၾကီး ႏွင့္ ငၿပဴးသည္ မိေက်ာင္း ဆိုသည့္အသံၾကားသည္ႏွင့္</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ဘာ … မိေက်ာင္း … မိေက်ာင္း … ဟုတ္လား"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဆိုၿပီး မိေက်ာင္းလုိက္လာတယ္ ထင္ၿပီး ကုန္းရိုးဆီသို႔ ဆင္းကူးေၿပးေလးေတာ့သည္။ ပါးစပ္ကလည္း ႏွစ္ေယာက္လံုး … </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ေၾကာက္ပါၿပီဗ် … ေနာက္ဆိုအင္းေလးကုိ မလာေတာ့ဘူးဗ်ိဳ႕"</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">လို႔ေအာ္ ၿပီး ကုန္းရိုးေပၚတတ္ ကုန္းရိုးေရာက္ေတာ့ ေအာ္ၿပီး ေညာင္ေရႊဘက္ဆီသို႔ ဆက္ေၿပးသြားေလသည္။ အဲေဖာ္ လည္းလိုက္တားေသးသည္ သုိ႔ေပမယ့္ မမွီေတာ့ေပ။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">**** ၿပီးပါၿပီး ****</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: white;">ဤပို႔စ္ေလးဖတ္ၿပီး မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ားအေနၿဖင့္ မုန္႔ဆုိင္း စားခ်င္သည္ဆိုပါက ၾကိဳက္သေလာက္စား ကၽြန္ေတာ္အ၀ေၾကြး မည္ၿဖစ္ၿပီး ႏွင္ေနမွာစိုးသၿဖင့္ ေရက်ားၿဖင့္လည္း အလကားတိုက္မည္ၿဖစ္ေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါးအပ္ပါသည္။ စားခ်င္သူမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို အၿမန္ဆံုးဆက္သြယ္ၾကပါခင္ဗ်။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;"> </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">မွတ္ခ်က္။ ။ ဤပို႔စ္ေလးသည္ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္က ညအိပ္ရာ၀င္တိုင္း အေမပံုေၿပာၿပီး သိပ္ခဲ့တဲ့ ပံုၿပင္ေတြထဲက အင္းသားပံုၿပင္ေလးအား ၿပန္လည္ ကိုးကားထားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ </span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">.</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">လူလိန္</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-3914694389212137638?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-8532260886508237882010-04-19T17:01:00.004+06:302010-04-25T22:50:01.938+06:30<p style="margin-right: -1.5pt; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >2010 <span>သၾကၤန္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဘာမွထူးၿခားမႈ မရွိေပမယ့္လည္း သၾကၤန္အၾကိဳေန႔တစ္ရက္ေတာ့ အမွတ္ရစရာေလး ေတြေတာ့ အနည္းအက်ဥ္းၾကံဳခဲ့ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ အခုေရးမယ့္ ဇာတ္လမ္းေလးက ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ အမွတ္တရ အက်ဥ္း အေၾကာင္းေတာ့မဟုတ္ေပ။ သၾကၤန္အၾကတ္ေန႕ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ၾကံဳခဲ့တဲ့ သၾကၤန္တိုက္ပြဲ ေလးအေၾကာင္းပါ။ ထုိတိုက္ပြဲေလးကိုၾကည့္ၿပီး ငယ္ငယ္တုန္းကအေၾကာင္းေလးေတြလည္း ၿပန္လည္းေတြးမိရင္း ယခုတိုက္ပြဲေလး အေၾကာင္းကုိ ကၽြန္ေတာ့္ ေၿပာၿပခ်င္မိတာနဲ႕ ဇာတ္လမ္းဆင္ၿပီး ဇာတ္ေကာင္ေတြေနရာမွ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ရင္းႏွီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း နာမည္ေတြ အစားသံုးၿပီး စာဖတ္ပရိတ္သတ္ၾကီးဆီကို ေ၀မွ်လိုက္ပါသည္။ ဇာတ္လမ္းမွာပါတဲ့ နာမည္ေတြနဲ႔ မိမိနာမည္ တိုက္ဆိုင္သြားမည္ဆိုလွ်င္လည္း သည္းခံေပးၾကပါလို႔။ သည္းမခံႏိုင္ရင္လည္း အိမ္ေခၚၿပီးထမင္းဖိတ္ေကၽြးလို႔ ရပါသည္လို႔ ၾကိဳေၿပာထားပါရေစ။<br /></span></span></p><p style="margin-right: -1.5pt; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" ><span><br /></span></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: center; line-height: 150%;" class="MsoNormal" align="center"> <span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >အခန္း </span><span style="font-size:85%;"><strong><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:white;" >(</span></strong></span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >၁</span><span style="font-size:85%;"><strong><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:white;" >)</span></strong></span></p><p style="text-align: center; line-height: 150%;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size:85%;"><strong><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:white;" ><br /></span></strong></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" > </span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Arial;font-size:85%;color:red;" >¶</span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" > <span>က်ီစားသလား </span>.... <span>ဒီအရိပ္မွာလာပါနားပါ </span>... <span>မုန္႔လံုးေရေပၚေတြစားက် </span>... <span>အားး အားးး </span>... <span>အ အားး </span>... </span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" >ေရႊေမတၱာထားတယ္မလားကြာ </span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" >... <span>ငရုတ္သီးေလေလာက္ေတာ့သနားတယ္ </span>... <span>ေသေဆးေတာင္ မင္းကေကၽြး ရင္ </span>... <span>မၿငင္းဘူး ကုိယ္ကစား </span>... <span>အာာ အားးးး </span>... <span>အာ အားးးး<span> </span></span></span><span style=";font-family:Arial;font-size:85%;color:red;" >¶</span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ကေလးတသိုက္ </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >မ႑ပ္<span>္ေရွ႕မွာ ကတဲ့ကေလးက က ေရပတ္တဲ့ကေလးက ပတ္ ၊ ေရၿပႊတ္ထဲ ေရထည့္တဲ့သူက ထည့္ႏွင့္ စည္းစည္းကားကားပင္။ ထုိကေလးမ်ားထဲတြင္ ကေလးဗိုလ္ ၿဖစ္ေသာ အခုစုဗူးတြင္ ေရပန္းစားေနေသာ ဟီရိုးစတား </span>(Herostaraung) <span>ေခၚ ေအာင္ေအာင္ ပင္။ အခုလည္း သူကပင္ အစၿပဳလို႔ က်န္တဲ့ကေလး မ်ားကို စုၿပီး ဘာေတြၾကံေနလည္းမသိေပ။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >"<span>ရဲေဘာ္တို႕ </span>.... <span>ရဲေဘာ္တို႔ဟာ ရဲေဘာ္ေတြၿဖစ္တယ္ ။ ဒီေန႕ သၾကၤန္အၾကတ္ေန႔မွာ ငါတို႔ တိုက္ပြဲၾကီး တစ္ပြဲ ဆင္ႏြဲ၇လိမ့္မယ္။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ မေန႔ညက ဟိုဘက္လမ္းက လိပ္ၿပာေလးနဲ႕အရူးမ ဦးေဆာင္ၿပီး စုဂ်လီနာဂ်ိဳလဲ့ ဦးစီးတဲ့ ၿပားၿပားၾကီးတပ္၊ အင္အား ၈ ေယာက္ပါတပ္က ငါတို႔ ေဘာေဘာၾကီးတပ္ကို<span> </span>စိန္လာေခၚထားတယ္။ ေနာက္ခို္င္လံုတဲ့ သတင္းရပ္ကြက္ကေန ၀တ္ရည္ နဲ႕ ႏို၀င္ဘာစကိုင္း </span>(<span>ရည္မြန္</span>) <span>တို႔ ဦးစီးတဲ့ ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္တပ္ကိုလည္း စစ္ကူအေနနဲ႕ ေခၚထားတယ္လို႔ သတင္းရရွိထားတယ္။</span></span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:black;" > </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ဒါေၾကာင့္ရဲေဘာ္တို႔ ဖ်က္လက္တတ္ၾကြၿပီး၊ အႏိုင္မခံအရႈံးေပးစိတ္ဓါတ္နဲ႕ ၿပားၿပားၾကီးတပ္နဲ႕ ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္တပ္ကို အႏိုင္တို္က္မွ ၿဖစ္မယ္ ရဲေဘာ္တို႔။ ဒီေတာ့ ရဲေဘာ္တို႔ကို တာ၀န္ေပးမယ္။ စိုးမိုး၊ ၀ါ၀ါ ႏွင့္ ၀ိုင္ ဦးေဆာင္တဲ့တပ္က ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္ တပ္ကိုတာ၀န္ယူပါ။<span> </span>ငါက ေက်းေတာ္မ်ိဳး ႏွင့္ သူရဲစိမ္းတို႔တပ္ေတြကို ဦးစီးၿပီး<span> </span>ၿပားၿပားၾကီးတပ္ ကုိတာ၀န္ယူတိုက္ေပးမယ္။ ဒါမွ မနက္ၿဖန္ သူတို႔ထပ္ၿပီး ဂ်ိဳမထႏိုင္ေအာင္ အၿပီးသပ္ေခ်မႈန္းၿပီး ေဘာေဘာၾကီး အင္ပါယာကို ထူေထာင္ရမယ္ ရဲေဘာ္တို႕။ ေၿပာတာရွင္းရဲ႕လား ရဲေဘာ္တို႔</span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >" <span>ေအာင္ေအာင္ ကေအာင္ၿမင္ခန္႔ၿငားတဲ့ေလသံနဲ႕ အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။</span></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >"<span>ဟုတ္ရွင္းပါတယ္ </span>... <span>ဂီးေဆာင္ေက်ာင္း</span>" </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >"<span>ဘာလည္းကြ </span>... <span>ဂီးေဆာင္ေက်ာင္း </span>... <span>မင္းတို႔က ငါ့ကိုရြဲ႕တာလား</span>" </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >"<span>မရြဲ႕ပါဘူး </span>... <span>ဂီးေဆာင္ေက်ာင္း ဆိုတာ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးလို႔ ေၿပာတာပါ</span>" </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >"<span>ေအးး </span>.... <span>ဟုတ္သား </span>... <span>ရဲေဘာ္တို႔ ေတာ္တယ္ </span>... <span>ၾကီးပြားမယ္ </span>... <span>တိုးတက္မယ္</span>" <span>ဆိုၿပီး သေဘာအက်ၾကီးက်တဲ့ ေလသံၾကီးႏွင့္ပင္ ဆက္လက္၍ </span>...</span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >"<span>ကဲ </span>... <span>ဒါဆို အခ်ိန္မလင့္ခင္ ရဲေဘာ္တို႔ ၿပင္ဆင္စရာရွိတာေတြ ၿပင္ဆင္ထားေတာ့၊ မၾကာခင္ တိုက္ပြဲၿဖစ္မယ့္ ခ်ိန္ပါကုန္း ကိုသြားမယ္</span>" </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >" <span>ဟုတ္ </span>... <span>အမိန္႔နာခံလ်က္ပါ ဂီးေဆာင္ေက်ာင္း</span>"<br /></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" ><br /></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: center; line-height: 150%;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >အခန္း </span><span style="font-size:85%;"><strong><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:white;" >(</span></strong></span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >၂</span><span style="font-size:85%;"><strong><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:white;" >)</span></strong></span></p><p style="text-align: center; line-height: 150%;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size:85%;"><strong><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:white;" ><br /></span></strong></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:black;" > </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-family:Arial;font-size:85%;" >¶</span><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <span>ဒီမွာ တင္းတယ္ </span>... <span>တင္းတယ္ </span>... <span>တင္းတယ္ တင္းတယ္ ေဟ့ </span>... <span>ေနာက္တစ္ေယာက္ထားရင္ သတိထားကြာ </span>.. <span>အို႔ </span>... <span>တင္းတယ္ </span>... <span>တင္းတယ္ </span>... <span>တင္းတယ္ တင္းတယ့္ ေဟ့ </span></span><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-family:Arial;font-size:85%;" >¶</span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ေအသင္ခ်ိဳေဆြ ရဲ႕ သီခ်င္းသံမ်ားႏွင့္အတူ လိပ္ၿပာေလး တို႔ၿပားၿပားၾကီးတပ္ အလုပ္ရႈပ္ေနေလၿပီ။ ဒီေန႕ ေဘာေဘာၾကီးတပ္ကို သူတို႔ ၿပားၿပားၾကီးတပ္ ဘယ္ေလာက္စြမ္းတယ္ဆိုတာကို ၿပရမည့္ေန႔ပင္။ ဒါေၾကာင့္ပင္ အခုလို အစြမ္းၿပဖို႔ သၾကၤန္အၾကိဳေန႔ကတည္းက ေသခ်ာအကြက္က်က် စီစဥ္ထားၿပီး။ အၾကတ္ေန႔တြင္ ေဘာေဘာၾကီးတပ္ကို အၿပတ္ၿဖဳတ္ဖို႔<span> </span>ကြတ္တိၿဖစ္ေအာင္လုပ္ထားသည္။ ဒါေၾကာင့္ပင္အက်ေန႔ညက သူကိုယ္တိုင္ ေဘာေဘာၾကီးေခါင္းေဆာင္ ဟီးရိုးစတား ေခၚ ေအာင္ေအာင္ ကုိစိန္ေခၚစာ သြားေပးထားၿခင္းပင္။ အခု သူ႔ဘက္က လူေတြကေတာ့ အားလံုးစံုသေလာက္ေတာ့ ရွိသြားၿပီ။ ၀တ္ရည္ ႏွင့္ ရည္မြန္တို႔ ဦးေဆာင္တဲ့ ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္ တပ္ကလည္း ေရာက္ရွိလို႔ေနေလၿပီေလ။ မၾကာခင္ တိုက္ပြဲၿဖစ္မည့္ ခ်ိန္ပါကုန္း</span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:black;" > </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ကိုခ်ီတက္ၾကရမည္ၿဖစ္သည္။ မခ်ီတတ္ခင္ ေသခ်ာေအာင္ လိုအပ္သည္မ်ားကုိ လိုက္လံ ၾကည့္ရႈစစ္ေဆးသည္။ ရြံေရခပ္ထားေသာ၊ ေရပံုးေရခြက္၊ စပ္ၿပာေရထည့္ထားေသာ ေရသန္႔ဘူး ၊ ေနာက္ ေရအိတ္ ႏွင့္ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ ယူလာေသာ ေရပုူေဖာင္းေတြ။ စုဂ်လီနာဂ်ဳိလဲ့ တပ္ကလည္း စတီးေရၿပႊတ္ ေတြ ေ၇အၿပည့္ႏွင့္ အသင့္အေနထား ရွိေနေလၿပီ။ လိပ္ၿပာေလး ေက်းနပ္စြာၿပံဳးလိုက္သည္။ ေနာက္ အရူးမ ကိို အိုေက ဆိုေသာ သေဘာၿဖင့္ လက္မ ေထာင္ၿပၿပီး။ အေယာက္ ၂၀ ခန္႔ရွိေသာ ၿပားၿပားၾကီးတပ္ ႏွင့္ ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္တပ္ တို႔ ခ်ိန္ပါကုန္း ဆီသို႔ခ်ီတက္လာၾကသည္။<br /></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" ><br /></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: center; line-height: 150%;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >အခန္း </span><span style="font-size:85%;"><strong><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:white;" >(</span></strong></span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >၃</span><span style="font-size:85%;"><strong><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:white;" >)</span></strong></span></p><p style="text-align: center; line-height: 150%;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size:85%;"><strong><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:white;" ><br /></span></strong></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >*** <span>ခ်ိန္ပါကုန္း </span>***</span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >အခ်ိန္က ၁၀ နာရီထိုးဖို႔ ၁၀ မိနစ္လို၊ တိုက္ပြဲစမည္က ၁၀ နာရီတိတိတြင္။ ေနကလည္း ေတာ္ေတာ္ပူေနသည္။ ေနပူေပမယ့္ ႏွစ္ဘက္လံုး ေရစို၀တ္ေတြ နဲ႕မို႔ ဒီအပူဒဏ္ကိုေတာ့ ၾကံ့ၾကံ့ခံႏိုင္ေလာက္ေပသည္။ ႏွစ္ဘက္အဖြဲ႕ လံုး ခ်ိန္ပါကုန္းသို႔ ေရာက္ေနၾကေလၿပီ။ စာဖတ္သူမ်ား ခ်ိန္ပါကုန္း နာမည္ဘာေၾကာင့္ ေပးထားသလဲဆိုတာကို သိခ်င္ၾကမည္လို႔ ထင္ပါသည္။ ခ်ိန္ပါကုန္း နာမည္မွာ ရာဇ၀င္ႏွင့္ ၿဖစ္သည္။ အ၇င္က ထုိေနရာအား သမီးရည္းစား အတြဲသစ္ေလး မ်ား လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွိသည္ဆို၍ သြားသြား ခ်ိန္းေတြ႕ၾက၊ ခ်စ္ၿခင္းေႏွာၾကသည့္ ေနရာေကာင္းၿဖစ္သည္လို႔ ေၿပာၾကသည္ပင္။ ဒါေၾကာင့္ ခ်ိန္းပါကုန္း ဟု အမည္တြင္ေနရာကေန၊ ခ်ိန္ပါကုန္း လို႔တၿဖည္းၿဖည္း အမည္တြင္လာၿခင္းၿဖစ္သည္။ ယခုလည္း ခ်ိန္ပါကုန္းတြင္ ေဘာေဘာၾကီးတပ္ ႏွင့္ ၿပားၿပားၾကီးတပ္ တို႔ေတြ႕ၾကေလၿပီ။ ႏွစ္ဘက္အဖြဲ႕လံုး ၀ါးတစ္ၿပန္အကြာေလာက္မွာ မ်က္ႏွာၿခင္းဆိုင္ ရပ္ေနၾကသည္။ တစ္ဖြဲ႕ ႏွင့္ တစ္ဖြဲ႕ ကလည္း တကယ့္ရန္သူေဟာင္းၾကီးေတြ ေတြ႕သည့္ႏွယ္ စိမ္းစိမ္းၾကီးေတြ အပီဖဲ့မည့္ အေနထားၿဖင့္ ၾကည့္ေနၾကသည္။ တိုက္ပြဲစဖို႔ ၅ မိနစ္သာလိုေတာ့သည္။ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ၿဖစ္ေသာ ေအာင္ေအာင္ ႏွင့္ စိုးမိုးက ေရွ႕သို႔ အနည္းငယ္ ထြက္လိုက္သည္။ ထုိနည္းသူစြာပင္ ၿပားၿပားၾကီးတပ္နွင့္ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္တပ္ မွ လိပ္ၿပားေလး၊ အရူးမ ႏွင့္ ၀တ္ရည္တို႔ကလည္း ေရွ႕သို႔ထြက္လိုက္သည္။ ေဘာေဘာၾကီးတပ္ ကေတာ့ ၿပားၿပားၾကီးတပ္ တို႔ထက္စာလွ်င္ အင္အားနည္းသည္လို႔ ဆို၇ေပမည္။ သုိ႔ေပမယ့္ ေဘာေဘာၾကီးတပ္ေခါင္းေဆာင္ ေအာင္ေအာင္ ကေတာ့ ေအးေဆးပင္။ တိုက္ပြဲမစခင္ စိတ္ဓါတ္စစ္ဆင္ေရးစဖို႔ လိပ္ၿပာေလးကို လွမ္းစ လိုက္သည္။</span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" >" <span>ေဟ့ </span>... <span>မိၿပားၾကီး </span>... <span>နင္တို႕ ပြဲမစခင္ အရံႈးေပးခ်င္ေပးလုိ႕ရတယ္ေနာ္ </span>... <span>ေနာက္မွ ေၾကာက္လွပါခ်ည္ရဲ႕လို႔ မလုပ္နဲ႕ </span>.... <span>ၾကားလား မိၿပားၾကီး</span>"</span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%; color: rgb(0, 71, 255);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >" <span>ေအာင္မာ </span>... <span>ေဘာစုတ္ </span>... <span>ေဘာနာ </span>...<span> </span><span>ေဘာၿပတ္ၾကီီးကမ်ား </span>... <span>နင္တို႔ ေဘာၾကီးတပ္ကို မေၾကာက္လုိ႔ ငါတို႕က စၿပီးစိန္ေခၚထားတာေပါ့ဟဲ့ </span>... <span>ဟ ဟ </span>... <span>အခုနင္တို႔ ေၾကာက္ေနပီမလား </span>... <span>ေၾကာက္လုိ႔ အဲ့လို စကားေတြ လာေၿပာေနတာေပါ့</span>" </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" >"<span>ဟ ဟ </span>... <span>နင္တို႕ကို ေၾကာက္မွေတာ့ ဒီအထိလာစရာလိုလို႔လား မိၿပားစုတ္ၿပတ္မၾကီး ရဲ႕ </span>... <span>နင္တို႕ တပ္ ႏွစ္ခုလံုး ကုိ ၿပားတဲ့တပ္က လံုးသြားေအာင္ ၊ ေခ်ာင္တဲ့တပ္က ၾကပ္သြားေအာင္ ေစာ္ပလိုက္မယ္ </span>... <span>ၾကည့္ထားလိုက္ </span>.. <span>ဟ ဟ</span>" </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%; color: rgb(0, 71, 255);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >"<span>ေအာင္မာ </span>... <span>ေအာင္မာ ေဘာစုတ္ကမ်ား </span>... <span>နင္တို႔ ေဘာတပ္ကုိလည္း ၾကီးတာကေန ေသးသြားေအာင္ ေစာ္ထည့္ပလိုက္မယ္ </span>... <span>ဘာမွတ္လည္း</span>" </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >အၿပန္အလွန္ စကား တိုက္ပြဲကေတာ့ စတင္ ၿပင္းထန္ေနေလၿပီ။<span> </span>တကယ့္ တိုက္ပြဲၿဖစ္မယ့္ အခ်န္ကလည္း တၿဖည္းၿဖည္း နီကပ္လို႔ လာၿပီး<span> </span>နာရီ မိနစ္တံကလည္း ၁၀ နာရီဆီသို႔ တည့္တည့္ ထုိးစိုက္ အခ်က္ ၿပလိုက္ေလသည္။<span> </span>သူတို႔၏ ႏွစ္ဖက္လက္မွာ ပတ္ထားသည့္ နာ၇ီဆီမွလည္း အသံေပါင္းစံုထြက္ လာေတာ့သည္။ </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >၁၀ နာ၇ီထုိးသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >.... </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" >တက</span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >္ ဆိုေသာ အသံၾကီးႏွင့္အတူ ေအာင္ေအာင္က သူ၏ တပ္ကို အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။ လိပ္ၿပာေလး ႏွင့္ ရည္မြန္တို႕ကလည္း ၾကိဳတင္ၾကံစည္ထားသည့္အတိုင္း ေဘာၾကီးတပ္ ေရွ႕သို႔ တက္လာသည္ႏွင့္ သူတို႔တပ္ေတြကို </span><span style="line-height: 150%; color: rgb(0, 71, 255);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ပစ္</span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:black;" > </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ဆိုၿပီး အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။</span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ေဘာၾကီးတပ္တို႔ ေရွ႕သို႕ ၃ လွမ္းေလာက္ လွမ္းလိုက္သည္ဆိုရင္ပဲ။ ၿပားၿပားၾကီးတပ္ ႏွင့္ ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္ တပ္ဆီမွ ေရထုပ္ေတြ တန္းဆီးၿပီး ေဘာၾကီးတပ္တို႔ ေခါင္းေပၚကိုၾကကုန္သည္။ ေဘာၾကီးတပ္ကလည္း ထင္မထားသည့္ အကြက္မို႔ ေတာ္ေတာ္ အထိနာကုန္ၿပီး။ ေနာက္ကိုအၿမန္ ၿပန္ဆုတ္လိုက္ၾကသည္။ </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%; color: rgb(51, 102, 255);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >"<span>ဟားး </span>... <span>ဟားး </span>... <span>ဟား </span>... <span>မွတ္ပီလား </span></span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >" <span>ၿပားၿပားၾကီးတပ္ ႏွင့္ ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္တပ္မွ ရီေမာ သံမ်ား ဆက္တိုက္ဆိုသလို ထြက္လာသည္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" >"<span>ေတာက္ </span>... <span>ရီ မေန နဲ႕ မၿပားၾကီး </span>... <span>နင္တို႕ အလွည့့္ၿပီး ငါတို႔အလွည့္ေေပါ့ကြာ</span>"</span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:black;" > </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >လို႔လည္း ေၿပာရင္း</span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:black;" > </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" >၀င္လံုးေဟ့</span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > ဆိုတဲ့ အသံနက္ၾကီးနဲ႕အတူ ေအာင္ေအာင္္၏ အသံကဟိန္းလို႔ထြက္လာသည္။ အမိန္႔ေပးလုိက္သည္ႏွင့္ ၀ါ၀ါ၊ ၀ိုင္ ႏွင့္ စိုးမိုးတို႕ကလည္း </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" >က်ားးးး</span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:black;" > </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ဆိုၿပီး ၿပားၿပားၾကီးတပ္ႏွင့္ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္တပ္ဆီသို႔ ေၿပးတက္လာသည္။<br /></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" ><br /></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: center; line-height: 150%;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >အခန္း </span><span style="font-size:85%;"><strong><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:white;" >(</span></strong></span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >၄</span><span style="font-size:85%;"><strong><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:white;" >)</span></strong></span></p><p style="text-align: center; line-height: 150%;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size:85%;"><strong><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:white;" ><br /></span></strong></span></p> <p style="text-align: center; line-height: 150%;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size:85%;"> </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္တပ္မွ ၀တ္ရည္က တစ္ခ်က္ၿပံဳးလိုက္သည္။ ေနာက္သူ႔လူေတြကို ေဘာတပ္ေတြကို အလံုးနဲ႕ ပစ္ဆိုၿပီး ထပ္မံအမိန္႔ေပးလိုက္သည္။ </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%; color: rgb(51, 102, 255);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >" <span>၀ွီးးးး </span>.... <span>ဖြမ္းး </span>... <span>ဘတ္ </span></span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" >... <span>အင့္ </span>.... <span>အား နာတယ္ဗ် </span>... <span>ရြံရည္ေတြေဟ့ </span>... <span>ေ၀ါ့့ </span>.. <span>ေ၀ါ့ </span>... <span>အေမေရ ပါးစပ္ထဲ၀င္ကုန္ၿပီဗ် </span>... <span>မိေခ်ာင္လည္ တိုိ႔ယုတ္မာၿပီေဟ့ ဆုတ္ဆုတ္</span>"</span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:black;" > </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ဆိုသည့္ အသံမ်ား ဆူညံပြက္ေလာ ၇ုိက္ကုန္ ေတာ့သည္။ </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" >"<span>ေဟ့ </span>... <span>မိၿပားၾကီး နဲ႕ မိေခ်ာင္လည္ တို႔ နင္တို႔ ေတာ္ေတာ္ယုတ္မာပါလား </span>... <span>ထြီး </span>... <span>ေအး နင္တို႔ အဲ့ေလာက္ ယုတ္ပတ္မွေတာ့ </span>... <span>ငါတို႔လည္း မညွာေတာ့ဘူးး </span>... <span>ရဲေဘာ္တို႔ </span>... <span>တိုက္ကြက္ </span>(<span>၂</span>) <span>ကိုေၿပာင္းမယ္။ အဆင္သင့္ၿပင္</span>" </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ေအာင္ေအာင္ အမိန္႔ေပးလိုက္သည္ႏွင့္ သူတို႔ခါးမွ ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္ကုိ ၿဖည္ၿပီး ေရေတြထဲကုိ ခပ္ထည့္ေနသည္။ </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >မိၿပားၾကီးတို႕ကလည္း ေဘာၾကီးတပ္တို႔ ဘာလုပ္မလည္းဆိုတာၾကည့္ရင္း အသင့္အေနအထားကို ယူထားလုိက္သည္။ </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >"<span>ဂီးေဆာင္ေက်ာင္း </span>... <span>အားလံုး အဆင္သင့္ပါပဲ</span>" </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >"<span>ေအးဒါဆို </span>... <span>ဒီတစ္ခါ လံုး၀ၿပန္မဆုတ္နဲ႔ အနာခံၿပီး၀င္ရမယ္ </span>... <span>တိုက္ကြက္ </span>(<span>၂</span>) <span>သံုးၿပီးတာနဲ႕ </span>(<span>၃</span>) <span>ကုိခ်က္ၿခင္းေၿပာင္းပါ </span>... <span>ရွင္းလား ရဲေဘာ္တို႕</span>"</span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >"<span>ဟုိင္း </span>... <span>ရွင္းပါတယ္ ဂီေဆာင္ေက်ာင္း</span>" </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >"ေအးး .. ဒါဆို <span>ရဲေဘာ္တို႕ </span>... <span>တက္ </span>..."</span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >လက္ထဲကေ၇ၿပြတ္ကို ေသနတ္အစစ္မ်ားကိုင္ထားသလို စစ္ေၿမၿပင္မွာ ရန္သူေနရာကို ၀င္သိမ္းသည့္အလား </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >... <span>ညာသံေပး၍ ထုတ္လိုက္ သြင္းလုိက္ သြင္းလို္က္ထုတ္လိုက္ လုပ္ၿပီး </span>.... <span>ၿပားၿပားၾကီးတပ္ႏွင့္ ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္တပ္ဆီသို႔ တဟုတ္ထုိး ထုိးစစ္ဆင္လုိ္က္သည္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"> <span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ၿပားၿပားၾကီးတပ္ကလည္း ၾကိဳတင္ၿပင္ဆင္ထားသည္မို႔။ တက္လာသည္နွင့္ ဆပ္ၿပာေရမ်ား ႏွင့္ မ်က္ႏွာကို ပက္ရန္ အသင့္အေနထား ယူထားလိုက္သည္။ ထုိအခ်ိန္ ေဘာေဘာၾကီးတပ္မွ ထုိးစစ္ ဆင္လာေသာ ေရၿပြတ္ မွ ေရမ်ား သူတို႕ကိုယ္ေပၚသို႔ က်ေရာက္လာသည္။ ေဘာေဘာၾကီးတပ္တို႔ အနားကပ္သည္ႏွင့္ </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ဆ<span>ပ္ၿပာေရထည့္ထားေသာ ေရၿဖင့္ ေဘာေဘာၾကီးတပ္သား မ်ား၏ မ်က္ႏွာမ်ားသို႔ ပက္ဖ်န္းလိုက္ေလသည္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" >"<span>ဗြမ္း </span>... <span>အင့္ </span>... <span>အုန္း </span>.... <span>အားးး စပ္တယ္ စပ္တယ္ </span>... <span>စပ္တယ္</span>" </span> <span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><span> </span>စသည့္အသံမ်ား ...</span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:black;" > </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%; color: rgb(0, 71, 255);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >"<span>အားးး </span>... <span>ယားတယ္ေဟ့ </span>... <span>ယားတယ္ </span>.... <span>အားးး ဟိုအယုတ္တမာေတြ ေခြးလ်ားသီးမႈန္႔ ေရေတြနဲ႕ ပတ္တယ္</span></span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >" <span>ဆိုၿပီးး လိပ္ၿပာေလး </span>shirt <span>အက်ီအတြင္းကို လက္ႏိုက္ၿပီး ပယ္ပယ္ ႏွယ္ႏွယ္ကုတ္ေနသည္။ အရူးမကလည္း ေခါင္းကုတ္လို္က္ ဖင္ကုန္လိုက္ ေပါင္ကုန္လိုက္၊ ၀တ္ရည္ ႏွင့္ ရည္မြန္ ကို ၾကည့္လိုက္ၿပန္ေတာ့လည္း သူတို႔ရဲ႕ ၾကီးမားတဲ့ လက္ေမာင္းလံဳးၾကီးေတြကို ကိုင္ၿပီး တၿဗင္းၿဗင္းနဲ႕ ကုတ္ေနတာ ဆိုင္ကယ္ ေမာင္းေနသလား မွတ္ရတယ္။ စုဂ်လီနာဂ်ိဳလဲ့ကလည္း သူရဲ႕ အထူးၿခားဆံုးေသာ ႏႈတ္ခမ္းကို ထပ္ေထာ္ၿပေနပီး လက္မနဲ႕ အသားကုန္သာပြတ္ေခ်ေနေတာ့တယ္။ </span></span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >သူတို႕ ကုတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာအတြင္းမွာပဲ ေဘာေဘာၾကီးတပ္သားေတြက စပ္တဲ့မ်က္လံုးေတြကို ေရးေဆးလို႔ၿပီးသြားတဲ့အတြက္ </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >... <span>တိုက္ကြက္ ၃ ကိုေၿပာင္းးၿပီးတိုက္ဖုိ႔ စုိးမုိး ယူလာတဲ့ <span> </span>ဒယ္အုိးဖင္မည္းၾကီး ကို လက္ေတြနဲ႕ ပြတ္သပ္ယူေနၾကသည္။ ဒါကို လိပ္ၿပာေလးကလည္း သူ႔ရင္ဘက္ကိုကုတ္ေနရင္း လွမ္းၿမင္လုိက္သည္။ ဒါေၾကာင့္ အေၿခအေနမဟန္မွန္းသိလို႔ ေနာက္ၿပန္ဆုတ္ခိုင္းဖို႔ သူ႔တပ္ေတြကို</span></span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:black;" > </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >... <span>ေနာက္က်သြားေခ်ေလၿပီ။</span></span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:black;" > </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:red;" >"<span>ယားးး </span>..."</span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:black;" > </span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ဆိုသည့္အသံနက္ၾကီးနဲ႕ အတူ ေအာင္ေအာင္ က သူ႔ေပၚသို႔ ခုန္အုပ္လိုက္ေခ်ၿပီ။ ထုိ႔ေနာက္ သူမ၏ ေခ်ာေမာလွပေၿပာင္စပ္ေနေသာ မဟာ နဖူးအားးး အရင္ဆံုးမြမ္းမ</span><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ံေပးၿခင္းကို ခံလိုက္ရသည္။ ဤသို႔ပင္ … စိုးမိုးက အရူးမေပၚသို႔၊ ၀ါ၀ါက ၀တ္ရည္ဆီ၊ ၀ိုင္က ရည္မြန္ဆီ၊ ေက်းေတာ္မ်ဳိးက စုဂ်လီနာဂ်ိဳလဲ့ဆီ ႏွင့္ သရဲစိမ္းကေတာ့ ၿပားၿပားၾကီးတပ္မွ ၿပားၿပားမေလး ႏွစ္ေယာက္ဆီသို႔ ၀င္လံုးၾကကုန္ေတာ့သည္။ </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >အေၿခအေနေတြက ေရပတ္ေနရာကေန နပန္းပြဲသို႔ ရုပ္ခ်ည္းေၿပာင္းသြားကုန္သည္။ ပုးဆုိး ကၽြတ္တဲ့လူကကၽြတ္၊ ထမီ မရွိတဲ့ဘက္ကမရွိ၊ အေပၚအက်ီေတြ ၿပဲလိုၿပဲ။ ရုပ္ေတြကလား ၿမန္မာစစ္စစ္ကေန အာဖရိကေရာက္သြားသလိုပဲ စုဂ်လီနာဂ်ိဳလဲ့ဆို တကယ့္ အာဖ၇ီကန္ပဲ။ နဂိုကညိဳပါတယ္ဆိုတဲ့ အသား အိုးမည္းေတြ နဲ႕ဆိုေတာ့ ခ်က္ခ်င္းကိုအသားအရည္က အာဖရိကန္အသားၿဖစ္သြားၿပီး။ ႏႈတ္ခမ္းကလည္း ေခြးလယားသီးမိထားတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းကို လက္မနဲ႕ ပြတ္ေခ်ထားေတာ့ နဂိုႏႈတ္ခမ္းကၾကီးပါတယ္ဆိုမွ ပြတ္လိုက္ေတာ့ တကယ့္ Double African ႏႈတ္ခမ္းၾကီးကုိၿဖစ္လုိ႔။ </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >အရူးမကလည္း ဆံပင္ကနီေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႕ အရပ္ကပုပုလံုးလံုးေလး ၾကည္႕ရဆိုးရတဲ့အထဲ ။ တစ္ကုိယ္လံုး အိုးမည္းေတြသုတ္ခံထားရေတာ့ အဂၤလိပ္ေခတ္က ခ၀ါသည္ ၾကီးက်လို႔။ လိပ္ၿပာေလးကလည္း ထုိနည္းတူစြာပဲ ေအာင္ေအာင္က သူ႔ခႏၶာကိုယ္ၾကီးနဲ႕ တတ္ဖိထားၿပီး အေပၚစီးကေန သူ႔ကိုေကာင္းေကာင္းလး သမ ထားေတာ့ နားတဲ့ဒဏ္ရယ္ ရွက္တဲ့ဒဏ္ရယ္ေၾကာင့္ မ်က္ရည္ေတြ ႏွပ္ေတြကထြက္လို႔။ ရုပ္က နာဂစ္ၿဖစ္ၿပီးကာစ အသက္မေသပဲက်န္ခဲ့တဲ့ ကေလးမ်က္ႏွာနဲ႕။ ၀တ္ရည္ကေတာ့ သူတို႔ထဲမွာ အဆိုးဆံုးပင္။ ၀ါ၀ါ ႏွင္ ့နပန္းလံုးရင္း ႏွင့္ အနားက ႏြားတင္းကုတ္ထဲေရာက္သြားတာ ႏွစ္ေယာက္လံုး ႏြားေခ်းေပတလူးနဲ႕တစ္ကိုယ္လံုး နံေစာ္လို႔ပင္။ </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >၀တ္ရည္ခင္ဗ်ာ ႏြားတင္းကုတ္ထဲကထြက္လာေတာ့ သူ႔ေခါင္းကုိလက္နဲ႕ ကုတ္လိုက္ နမ္းလိုက္၊ ေနာက္ သူ႕ပါးေလးကို ကုတ္လိုက္ နမ္းလိုက္၊ သူ႕တစ္ကုိယ္လံုးကို ၾကည့္ၿပီး ႏွာေခါင္းရႈံၿပီး ၿမိဳ႕စြန္းေတြမွ ခ်ီးတြင္းတူးသည့္ ကုလားနဲ႕ အလြန္ပင္တူလွေပသည္။ သူတို႕ၿဖစ္ၿပီး ၅ မိနစ္ေလာက္အၾကာမွာပဲ ရပ္ကြက္ကလူေတြ၀ိုင္းဆြဲေတာ့မွ အားလံုးကရပ္လိုက္ၾကသည္။ ဒါေတာင္ တဖြဲ႕နဲ႕တဖြဲ႕က ေနာင္ႏွစ္ၾကမွ ၿပန္ေတြ႕မယ္ဆိုၿပီး လူေတြ ဆြဲေနတဲ့ၾကားကမွ ခ်ိန္းသြားလိုက္ၾကေသးသည္။ </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >ကၽြန္ေတာ္လည္း သူတို႔၏ သၾကၤန္တိုက္ပြဲေလး ၿပီးသည္အထိ အရသာရွိရွိ ထုိင္ၾကည့္ခဲ့ၿပီး။ တၿခားသူငယ္ခ်င္းေတြလည္း သိခ်င္ၾကမွာပဲ ဆိုသည့္အေတြးၿဖင့္ ၿပန္လည္ေဖာက္သည္ခ်လိုက္ပါသည္။ </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" > </span></p> <p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" >လူလိန္<br /></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;color:white;" ><br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-853226088650823788?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-40979032857849705432010-04-11T23:29:00.001+06:302010-04-11T23:29:13.228+06:30<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C06%5Cclip_filelist.xml"><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.<br></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"> <span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ရူပေဗဒ သီအိုရီ တစ္ခုမွာ တစ္ခ်ိဳ႕အသံေတြေၾကာင့္ ႏွလံုးခုန္ၿမန္သည္လို႔ ဆိုညႊန္းထားသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္လိုက္ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ၿပံဳးလိုက္မိသည္၊ ေနာက္ေခါင္းၿငိမ့္လိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ကုိယ္တည္း သေဘာက်စြာ ရီေမာလိုက္ပါသည္။ <span style="color: red;">ထုိအၿပံဳးက ရူပေဗဒ သီအိုရီမဟုတ္လည္း အသံေတြေၾကာင့္ လူေတြ ႏွလံုးခုန္ၿမန္သည္ဆိုတာကို ယံုၾကည္ထားၿခင္းေၾကာင့္ပင္၊ ကၽြန္ေတာ္၏ ေခါင္းၿငိမ့္ၿခင္းက ထိုသီအိုရီအား အၿပည့္အ၀ေထာက္ခံ ၿခင္းေၾကာင့္ပင္ၿဖစ္လိမ့္မည္။ ရီေမာမိၿခင္းကေတာ့ ဖုန္းထဲက ကေလးဆန္ေသာ သူမ၏ အသံေၾကာင့္ပင္ၿဖစ္ေခ်မည္။</span> ထုိအသံလိႈင္းမ်ားမိေနသည့္အခ်ိန္ဆို ကၽြန္ေတာ္၏ ႏွလံုးခုန္သံမ်ားလည္း ၿမန္ေနလိမ့္မည္ဟု စာဖတ္ပရိသတ္မ်ား ထင္ေနေပလိမ့္မည္။ အမွန္ထုိသို႔ မဟုတ္ေပ။ ႏွလံုးခုန္ ၿမန္ေနၿခင္းမွာ ရာသီဥတု ပူအုိက္ၿခင္း ႏွင့္ အေၾကြးပူေၾကာင့္ပင္ၿဖစ္လိမ့္မည္။ ဤသို႔ အမွန္အတိုင္း ေၿပာလိုက္လွ်င္ သူမ ကၽြန္ေတာ့္အား စိတ္ဆိုး ေနေပလိမ့္မည္။ ဒါေၾကာင့္ သူမ၏အသံေၾကာင့္ပင္ ကၽြန္ေတာ္၏ႏွလံုးခုန္သံ ၿမန္ေနသည္လို႔ပင္ဆိုၾကပါဆို႔။ <span style=""> </span><span style="color: red;">သူမ၏ မခို႔တရို႔ရီသံ လြင္လြင္ေလးႏွင့္ စကားေၿပာသံေလးမ်ား ညည ကၽြန္ေတာ့္ထံ ခလုတ္လာလာတိုက္မိၿခင္းသည္ အသံေၾကာင့္ ဖားေသဆိုသကဲသို႔ သူမ၏ အသံလြင္လြင္ေလးေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္၏ ႏွလံုးသားတစ္စံု ဒဏ္ရာမရွိပဲ ေသဆံုးသလုိလိုပင္ ၿဖစ္ေနေခ်၏။</span> ဒါကို အခ်စ္လို႔ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းစဥ္မတပ္ခ်င္ပါ။ ေခါင္းစဥ္တပ္မည္ဆိုွလွ်င္လည္း ေခါင္းစဥ္ဆိုေသာ အေနအထား ေအာက္တြင္သာ ရွိေပလိမ့္မည္။ <span style="color: red;">ကၽြန္ေတာ္သူမအား အၿဖဴစင္ဆံုး ၿမတ္ႏို္းၿခင္းၿဖင့္သာ ကၽြန္ေတာ္ ၿမတ္ႏိုးလိုပါ၏။ <br></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><br><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: red;"></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကုိကုိယ္တိုင္ေပ်ာ္ရြင္မွ တစ္ဘက္လူကုိကိုယ္က ေပ်ာ္ရြင္ေအာင္ထားႏီုင္မွာေပါ့ဟု သူမေၿပာဖူးပါသည္။ ထုိစကားကို ကၽြန္ေတာ္ အၾကိမ္ၾကိမ္ အဖန္ဖန္ေတြး အၾကိမ္ၾကိမ္အဖန္ဖန္ သေဘာက်စြာ မၾကာခဏဆုိသလို ၿပန္ေတြးမိတိုင္း ၿပံဳးေနမိတတ္သည္။ <span style="color: red;">ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေပ်ာ္၇ြင္မႈဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္အိပ္ေနတုန္း ထထေယာင္တတ္တဲ့ေကာင္ပါ။</span> ယခုေတာ့ ထိုေယာင္တတ္တဲ့ေကာင္ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ေနတုန္း လာလာခလုတ္တိုက္တတ္ေသာ သူမ၏အသံ လြင္လြင္ေလးတို႔ ဆံုၾကေခ်ေလၿပီ။ အေၿဖက ေပ်ာ္ရြင္မႈေတြ လိုင္စင္မလို၊ ေလွ်ာက္လႊာမလိုပဲ အခ်င္းခ်င္း ဖလွယ္ၾကသည္ ဆုိၿခင္းပင္။ ကၽြန္ေတာ္ အလြန္ေပ်ာ္ပါသည္၊ သူမလည္းပဲ ေပ်ာ္ေနမည္ဟုထင္သည္။ သို႔ေပမယ့္ ေပ်ာ္၇ြင္မႈကို ဆက္လက္ထိန္းဖို႔ စာခ်ဴပ္တစ္ေစာင္ေလာက္ေတာ့ ခ်ဴပ္ရမည္ဟု သူမ၏အသံထိန္းနတ္က ေၿပာလာသည္။ <span style="color: red;">စာခ်ဳပ္ထဲတြင္ နာက်င္မႈမရွိေသာခံစားမႈၿဖင့္ အၿမဲၿပံဳးေနေပးပါဟု ဆိုထားသည္။ </span><span style=""> </span>ကၽြန္ေတာ္ၾကည္ၿဖဴစြာပင္ လက္ခံလိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ အၿပံဳးတုမ်ားကုိ ဘ၀ကမ်ားစြာသင္ေပးခဲ့ံၿပီးၿဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ နာက်င္ခဲ့မည္ဆိုလွ်င္လည္း ထိုနာက်င္မႈကို အၿပံဳးတုနဲ႕ ေဖ်ေၿဖာက္ထားႏိုင္ဖို႔<span style="">  </span>ၾကိဳတင္ၿပင္ဆင္ထားရမည္ပင္။ ကၽြန္ေတာ္ ၿပံဳးလိုက္မိၿပန္သည္။ အၿပံဳးတုၿဖင့္ေတာ့ မဟုတ္ေပ။ <span style="color: red;">သူမအေၾကာင္းေတြးၿပီး ၿမတ္ႏိုးစြာၿပံဳးလိုက္မိၿခင္းပင္။</span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><br><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: red;"></span> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">သၾကၤန္ေရ ဆိုသည့္အရာသည္ လူတိုင္းလူတိုင္း သူတို႔ အၿမတ္အႏိုးဆံုးလူကုိ ပထမဦးဆံုး ပတ္ၿဖန္းခ်င္ၾကသည္၊ ေလာင္းခ်င္ၾကေပသည္။</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"> ကၽြန္ေတာ္လည္း ထုိလူေတြမ်ားကဲသို႔ပင္။ ဒါေၾကာင့္ပင္ ကၽြန္ေတာ္၏ သၾကၤန္ အၾကိဳေရေလာင္းၿခင္းသည္ သူမသာၿဖစ္ခ့ဲသည္ဆိုတာကို စာဖတ္သူတို႔ ေတြးၾကည့္ေနစရာေတာင္မလိုဟု ကၽြန္ေတာ္ေၿပာရဲပါသည္။ <span style="color: red;">ဒါေၾကာင့္ သူမသည္ ကၽြန္ေတာ္ အၿမတ္အႏိုးဆံုးေသာ လူတစ္ေယာက္ ၿဖစ္သည္ကို ခၽြင္းခ်က္မရွီ လက္ခံေပးေစလိုသည္။</span> ကၽြန္ေတာ္ ေမတၱာရပ္ခံေနၿခင္း မဟုတ္ေပ။ ၿမတ္ႏိုးေၾကာင္းကို သက္ေသၿပေနၿခင္းပင္။ ထုိ႔အတြက္ သူမ ၀မ္းနည္းခဲ့မည္ဆိုလ်င္ …………………. ကၽြန္ေတာ္ ဆက္မေတြးခ်င္ေတာ့ပါ။ ဆက္လည္းမေရးခ်င္ေတာ့ပါ။ <span style="color: red;">သူမကို ၿမတ္ႏိုးေၾကာင္း ဆက္လက္ေရးဖြဲ႕ ေနမည္ဆုိလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ မသတ္မွတ္ခ်င္ေသာ အခ်စ္ေၾကာင္းေတြ ပါလာမည္ဆိုးေသာေၾကာင့္ပင္။</span> ယခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္က ေန႔တပိုင္းေပ်ာ္ရြင္ေနႏိုင္ၿပီၿဖစ္ေသာ လူသား တစ္ေယာက္ အသြင္တေၿဖးေၿဖး ဆန္လာေပသည္။ နာရီလက္တံကလည္း တေရြ႕ေရြ႕ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးခုန္သံကလည္း ဒုတ္ .. ဒုတ္ .. ဒုတ္ .. ဒုတ္ ၿဖင့္ေပါ့။ သူမ ခလုတ္လာတိုက္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေစာစီးစြာ အိပ္စက္ရေပဦးမည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;"><br></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"> <span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ဂြဒ္ႏိုက္ပါ …</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><br><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""></span>မၾကာခင္ သူမ လာေတာ့မည္။ ကၽြန္ေတာ္ အၿပံဳးမ်ားၿဖင့္ ဆီးၾကိဳရေပဦးမည္ပင္။ <br></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;">.<br><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-4097903285784970543?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-14033037068460529752010-04-09T11:04:00.001+06:302010-04-09T11:04:31.709+06:30<p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center">. </p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ရိပ္သာ ၿမန္မာ သၾကၤန္</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">သၾကၤန္ ရိပ္သာ ၿမန္မာ</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ၿမန္မာ သၾကၤန္ ရိပ္သာ ။</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">. <br></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">အင္တာနက္ ေကာ္ဖီ ရံုးခ်ိန္</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ရံုးခ်ိန္ အင္တာနက္ ေကာ္ဖီ</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ေကာ္ဖီ ရံုးခ်ိန္ အင္တာနက္ ။</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"> <span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"> .</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ရံုး အိမ္ ဘုရား</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဘုရား ရံုး အိမ္ </span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">အိမ္ ဘုရား ရံုး ။</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"> .</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ကုန္တိုက္ ေဆးရံု Cosmetic</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">Cosmetic ကုန္တိုက္ ေဆးရံု</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ေဆးရံု Cosmetic ကုန္တိုက္ ။</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"> <span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"> .</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">သူေဌး မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">သူငယ္ခ်င္း သူေဌး မိတ္ေဆြ</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း သူေဌး ။</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"> <span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"> .</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><strong><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: red;">*** Warning ***</span></strong></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ ႏွင့္ စကားေၿပာတိုင္း</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"> <span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ခ်စ္သူရွိေၾကာင္း ႏွင့္ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ေၾကာင္း</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">အၿမဲေၿပာရန္။</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"> <span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဤတြင္ … ဆက္ရန္ &gt;&gt;&gt;</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ေမွ်ာ္ ။</span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"> .</span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-1403303706846052975?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-36168946107392252112010-03-03T22:34:00.001+06:302010-03-03T22:34:41.687+06:30<div dir="ltr"><meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C06%5Cclip_filelist.xml"><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">လူေတြ၏ ပါးစပ္ဖ်ားတြင္ ေရးပန္းအစားဆံုး စကားတစ္ခြန္းေၿပာပါဆိုလွ်င္ "အခ်စ္" လို႕ ကၽြန္ေတာ္ခ်က္ခ်င္း ေၿဖမိပါလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေလွ်ာက္ေၿပာေနၿခင္း မဟုတ္ပါ။ ရာစုႏွစ္ေတြဘယ္လိုေၿပာင္းေၿပာင္း အခုခ်ိန္ထိ မေၿပာင္းလဲပဲ တည္တံ့ၿပီး က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့စကားက "အခ်စ္" ပင္ၿဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ပင္ ဒီ "အခ်စ္" ဆိုသည့္စကား ဘာေၾကာင့္မ်ား ယခုခ်ိန္ထိ တည္တံ့ေနၿခင္းကို ကၽြန္ေတာ္စူးစမ္းမိသည္။ ရွာေဖြမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဤသို႕ေလ့လာမိခဲ့ပါသည္။ <span style=""> </span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">အခ်စ္ဆိုသည္မွာ ဘယ္ေတာ့မွ ေၿဖာင့္တန္းတည့္မတ္ၿခင္း မရွိေသာ စိတ္ခံစားမႈတစ္မ်ိဳးၿပီး ခ်စ္ၿခင္းကို ခြဲၿခမ္း စိတ္ၿဖာၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ တစ္မ်ိဳးတည္းေတြ႕ရမည္မဟုတ္ေပ။ လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေၿပာၾကသည္။ ရုိးရုိးေလးပါပဲ "ငါမင္းကိုခ်စ္တယ္" တဲ့၊ တသမတ္တည္း ရိုးရိုးေလးထင္ရေပမယ့္၊ ခံစားသူရဲ႕ ခံစားမႈ အေတြ႕အၾကံဳေတြ ေရာေႏွာခ်က္ေတြေၾကာင့္ အခ်စ္ ဆိုတာ မတူညီတဲ့ အရသာ ၄ မ်ိဳးကြဲထြက္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ေၿပာၿခင္း မဟုတ္ပါ။ ဂရိစာေပ ပညာရွင္မ်ား ေၿပာခဲ့ၿခင္းသာၿဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><b style=""><u><span style="font-size: 11pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">Romantic Love (စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ေသာ အခ်စ္)</span></u></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">လူတိုင္း အခ်စ္ႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕လာလွ်င္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ (သို႕) ကို႕ကိုယ္ ခ်စ္တဲ့သူထံဆီမွ romantic ဆန္ဆန္ ကမ္းလွမ္းလာမႈ မ်ိဳးကိုေမွ်ာ္လင့္တတ္ၾကသည္။ မိတ္ေဆြတို႕ကို ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုေမးခ်င္ပါသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">Romantic Love ဆိုတာဘာလည္း ?</span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ေသခ်ာေကာသိၾကရဲ႕လားဗ်။ ကၽြန္ေတာ္က ေသခ်ာမသိလုိ႕ေမး ၿခင္းၿဖစ္သည္။ Romantic Love ဆိုတာ လူႏွစ္ဦး ပန္းခင္းေမြ႕ယာေပၚအိပ္ၿပီး၊ ကာလရွည္ ကမၻာပတ္ၿပီး picnic ထြက္သည့္အရာသာမ်ိဳး၊ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္လံုး ရုပ္ရည္ေၿပၿပစ္ေခ်ာေမာၿပီး၊ စီးပြားေရးအတြက္ ပူစရာမလိုပဲ သက္ေတာင့္သက္သာ ေနထုိင္ႏိုင္သည့္ အေနအထားမ်ိဳးကိုဆိုလိုသည္။ ဒါမ်ိဳးက လူ ၁ သန္းမွာ တစ္ေယာက္သာ ေတြ႕ၾကံဳႏုိင္ေလာက္တဲ့ အေၿခအေနအမ်ိဳးပင္။ <b style=""><span style="color: red;">အခုလက္ရွိ ကမာၻ လူဦးေရ သန္း ၆၅၀၀ ေက်ာ္ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလို Romantic love မ်ိဳးပိုင္ဆိုင္ႏိုင္တဲ့သူ ၆၅၀၀ သာရွိပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြ အထင္မၾကီးပါႏွင့္ ဒီအထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္မပါပါ။</span></b> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">မ်ားေသာအားၿဖင့္ လူအမ်ားစုက romantic love ကုိရွာေဖြၾကည့္ၾကသည္။ ဒီအထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ပါေကာင္းပါႏိုင္ပါသည္။ အစပိုင္းမွာေတာ့ အားလံုးက romantic ဆိုတဲ့အရသာကို ခံစားမိလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုး တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႕ romantic ဆိုတဲ့အရသာ ေပ်ာက္သြားၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ၿငင္းခုန္ အၿပစ္တင္ရင္းနဲ႕ romance ဟာ sad ဆိုတဲ့ အသြင္ၿပင္ကို ကူးေၿပာင္းသြားတာကို ေတြ႕ရလိမ့္မည္။ ေနာက္ၿပီး တစ္ခါတစ္ေလ လူေတြက romantic love နဲ႕ sex ကုိေသခ်ာ ကြဲၿပားမႈမရွိေသးေပ။ sex ေၾကာင့္သာယာမႈကို romantic love လို႔ခံယူထားတတ္ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္ဒီလိုေၿပာလို႔ romantic love နဲ႕ sex ကဒြန္တြဲေနတယ္လို႔ေၿပာ ၿခင္းမဟုတ္ပါ။ ခြဲၿခားၿမင္ေစလို၍ ၿဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">.</span><span style="font-size: 11pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><b style=""><u><span style="font-size: 11pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">Sexual Love (ရမၼက္ၿပင္းေသာ အခ်စ္) </span></u></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">ေကာင္မေလး (သို႕) ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ ၿမင္ၿမင္ခ်င္း ႏွစ္ႏွစ္ကာကာခ်စ္သြားမိၿပီဆိုပါဆို႕။ သင့္ရဲ႕ ႏွလံုးခုန္သံဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို လႈပ္ရွားမိေနလိမ့္မည္။ သင့္ရဲ႕ အသက္ရႈသံေတြကလည္း ပံုမွန္ဟုတ္လိမ့္မည္မဟုတ္ေပ။ <b style=""><span style="color: red;">ဒါကို love at first sight<span style="">  </span>လို႕ေခၚႏိုင္မလား?</span></b> သင္တို႕ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး သြားလာလႈပ္ရွားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္နဲကတစ္ေယာက္ ခ်စ္စိတ္ဒီဂရီေတြက လိုသာထက္ပိုၿပီး sexual ဘက္ကိုအသားေပးခ်င္တဲ့စိတ္ကပိုမ်ားေနတဲ့အခါ ဒါကေကာ သင့္အေနနဲ႕ <b style=""><span style="color: red;">ဒါကို ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ (သို႔) ေနာက္ဆံုးအခ်စ္ပဲလို႕ထင္ေနသလား ?</span></b> အမွန္ေတာ့ ဒါေတြက ေရတိုအခ်ိန္မွာ ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္ႏိုင္လိမ့္မည္။<span style="">  </span>အခ်ိန္အနည္းငယ္ယူၿပီး ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူရဲ႕ အမႈအက်င့္ တစ္ေယာက္အေပၚတစ္ေယာက္ ဘယ္လုိ လႊမ္းမိုးေနသလဲဆိုတာ ေလ့လာၾကည့္ရင္း။ ကိုယ့္ခ်စ္သူဘယ္လိုလူ ငါတို႕ခ်စ္ၿခင္းဟာ ဘယ္လိုအခ်စ္မ်ိဳးလည္းဆိုတာ သံသယကင္းစြာ သင္ၿမင္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါက<span style="">  </span>ႏွစ္ေယာက္လံုးက relation together is sex ဆိုတာကို ႏွစ္ေယာက္သား ခံုမွင္ေနလို႔ပင္။ ဒါေတြက ရမၼက္၊ရာဂ<span style="">  </span>ေတြပင္။ ဒါကိုသင္တို႕ တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး သင္လည္း သူ႕အေပၚအရမ္းခ်စ္သည္၊ သူလည္း သင့္အေပၚအရမ္းခ်စ္သည္လို႕ ရူးမိုက္စြာမယံုၾကည့္လုိက္ၾကပါႏွင့္၊ သင္တို႕ႏွစ္ေယာက္လံုး (သို႕) တစ္ေယာက္က အခ်စ္စိတ္ ကုန္ခမ္းသြားသည့္တစ္ေန႕ သင္တို႕ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ထိန္းခ်ဳပ္မထားႏိုင္ေတာ့ပဲ အရမ္းခ်စ္ၾကပါသည္ဆိုေသာ သင္တို႕ႏွစ္ေယာက္လံုး တစ္ေယာက္မရွိပဲ တစ္ေယာက္ ေနႏိုင္သြားမည္။ အကယ္၍မ်ား သင့္အေနၿဖင့္ ခ်စ္တဲ့သူႏွင့္အတူ ေနဖူးၿပီး ကြဲကြာသြားသည့္အခါ ဘာခံစားခ်က္မွ် ေရးေရးေလးမွ်မ၇ွိေတာ့လွ်င္ သင့္ကိုသင္ ၿပန္သံုးသပ္ပါ။ <b style=""><span style="color: red;">ဒါက သင္သည္ Sexual Love ကိုခံုမွင္ခဲ့မိသည္ဆိုၿခင္းပင္။ ဟုတ္လည္းမဟုတ္ပဲနဲ႔လို႕ သင့္ပါးစပ္က ကၽြန္ေတာ့္အားေၿပာခ်င္ေၿပာေနလိမ့္မည္။ သို႕ေသာ္ သင့္စိတ္ထဲမွာ က်ိတ္ၿပံဳးေနသည္ကို ကၽြႏ္ုပ္ၿမင္ေန၇သည္ကို သင္မေမ့ပါႏွင့္။ နတ္မ်က္စိရွိသည္။</span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">.</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: red;"> <b style=""><u></u></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><b style=""><u><span style="font-size: 11pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">Obsessive Love (ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ အခ်စ္) <span style=""> </span></span></u></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">သင္ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္အား ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ရူးသြပ္စြာ ခ်စ္ဖူးပါသလား? </span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">ခ်စ္ဖူးခဲ့သည္ဆိုလွ်င္ သင္သည္ obsessive love အခ်စ္သမားၿဖစ္ခဲ့သည္လို႔ ေၿပာလုိ႔ရေပသည္။ obsessive love သမားမ်ားသည္ သူ ဦးတည္ခ်က္ထားေသာ သူမ်ားသို႔ခ်ည္းကပ္ရာတြင္ သာမန္လူထက္ ပိုကဲ ပုိဆန္းစြာ ခ်ည္းကပ္တတ္ၾကၿပီး တစ္ဘက္လူအခ်စ္ကို မရရင္ ရူးေတာ့မလို ေသေတာ့မလို လုပ္ၿပၿပီး တစ္ဘက္သားအခ်စ္ကို သိမ္းသြင္းတတ္ၾကသည္။ ဥပမာ - အိပ္ခန္းနံရံအၿပည့္ ခ်စ္တဲ့လူ၏ အလွဓါတ္ပံုမ်ားကပ္ထားၿခင္းအၿပင္၊ ေန႕ေရာညပါ ၂ နာ၇ီၿခားတစ္ခါ ဖုန္းဆက္ၿခင္း ၿဖင့္ အခ်စ္ၾကီးသမားတစ္ေယာက္ႏွယ္ လုပ္ၿပတတ္ေသးသည္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိဳ႕ obsessive love သမားမ်ားသည္ တစ္ဘက္သက္၊ အုံပုန္ုး အခ်စ္သမားအၿဖစ္လည္း ေနတတ္ၾကသည္။ သူတို႔သည္ သူတို႔ခ်စ္တဲ့သူနားထံ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးၿပၿပီး ကပ္ေနတတ္ၾကသည္၊ တစ္ဘက္လူမွ ဘာတုန္႔ၿပံဳမႈမွမရွိ၊ ခ်စ္ဟန္မၿပလည္း ဂရုမစိုက္ သူတို႕အတြက္ ၿပန္ခ်စ္ခ်စ္ မခ်စ္ခ်စ္ ခ်စ္တဲ့သူနားေနရဖို႔သည္ သူတို႔အတြက္ေပ်ာ္ရြင္မႈပဲဆိုတာကို လက္ကိုင္ထားသည့္ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္အခ်စ္သမားမ်ားပင္။ ေနာက္ဆံုး obsessive love သမားအမ်ားစု၏ ဇာတ္သိမ္းက တစ္ဘက္လူ၏ ၿငင္းပယ္ခ်က္ကိုခံရၿပီး အသည္းကြဲၿခင္းကို ခံစားရၿခင္းပင္။ ဒါေၾကာင့္ obsessive love (ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္အခ်စ္သမား) မ်ားသည္ စခ်စ္ကတည္းက နာက်င္မႈႏွင့္ စၿပီး ဇာတ္သိမ္းတြင္လည္း နာက်င္မႈၿဖင့္သာ အဆံုးသတ္ၾကေပသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">မိတ္ေဆြ … သင္သည္လည္း စခ်စ္ကတည္းက အခ်စ္ေၾကာင့္နာက်င္သည့္ ေ၀ဒနာခံစားေနရၿပီ ဆိုလွ်င္ သင္သည္လည္း obsessive ဆိုတဲ့ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ အခ်စ္သမားၿဖစ္ဖို႔ လမ္း၀ သို႔ေရာက္ေနၿပီကို သတိထားသင့္ေပသည္။ ေနာက္ၿပီး Obessive Love သမားအမ်ားစုမွာ မိန္းကေလးအမ်ားစု ထံတြင္သာေတြ႕၇တတ္ေပသည္။ ဘယ္စာကိုးကားခ်က္မွမပါပါ။ ကၽြန္ေတာ့္အား အိမ္မက္ ထဲမွ ဘုိးေတာ္ တစ္ပါးကေၿပာသြားၿခင္းၿဖစ္သည္။ သင္မယံုလ်င္ သင္သည္ Obessive Love ဆုိတဲ့ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ အခ်စ္သမား ၿဖစ္ေနလို႔ပင္။ မဆိုင္ဘူးလို႔မေၿပာပါႏွင့္ ဆိုင္လုိက္လ်င္ သင္သည္ အရာရာကို ေအာင္ၿမင္ႏိုင္သူ တစ္ေယာက္ၿဖစ္လာလိမ့္မည္။ </span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">.</span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><b style=""><u><span style="font-size: 11pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">Platonic Love (အၿဖဴေရာင္ အခ်စ္) </span></u></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား Platonic Love ဆိုသည့္အေၾကာင္းကို ၾကားဖူးၾကမည္ဟုထင္သည္။ Platonic Love သည္ မိဘက သားသမီးကို ခ်စ္သလိုအခ်စ္မ်ိဳး၊ ညီအကိုေမာင္ႏွမအခ်စ္မ်ိဳး၊ သူငယ္ခ်င္းအခ်စ္မ်ိဳးပင္။ ၿမန္မာေတြခံယူထားေသာ ၅၂၈ ခ်စ္ၿခင္းႏွင့္ အလားတူသည္။ <b style=""><span style="color: red;">Platonic Love တြင္ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ႏွင့္ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေရာေႏွာမႈမ်ားမပါေသာ အၿဖဴေရာင္ သက္သက္ပင္ၿဖစ္ၿပီး၊ တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ ေလးနက္ေသာ ဂရုိစိုက္မႈေတြပါသည္။</span></b> <span style=""> </span>Platonic Love သည္ဘ၀အတြက္ လံုၿခံမႈေတြပါသည္။ သင္တို႕တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ အသက္ၾကီးသည္အထိ နားလည္မႈမ်ားစြာၿဖင့္ ေသဆံုးသည္အထိ လက္တြဲသြားႏိုင္သည္။ ဘ၀ရဲ႕ဒဏ္ခ်က္ေတြကို အတူတူ မွ်ေ၀ခံစားမည္၊ ရယ္စရာရွီ ရယ္မည္၊ ငိုစရာရွိလည္း အတူတူငို ႏိုင္မည့္အခ်စ္မ်ိဳးၿဖစ္သည္။ မိန္းကေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား platonic love ကုိသေဘာက်ၾကသည္။ သို႔ေသာ္သေဘာသာ က်၍လိုက္နာက်င့္သံုးဖို႔ အလြန္ပင္အားနည္းပါသည္။ ေယာက်္ားေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မွာေတာ့ Platonic Love အားလက္ခံသူ၊ လိုက္နာႏိုင္သူ ၁၀ သန္းမွာတစ္ေယာက္သာရွိေပလိမ့္မည္။ မိတ္ေဆြ ထုိ ၁၀သန္း ထဲက တစ္ေယာက္တြင္ လည္း ကၽြန္ေတာ္မပါေပ။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">.<b style=""><span style="color: red;"></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><b style=""><u><span style="font-size: 11pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: blue;">1500 Love (သမီးရည္းစား အခ်စ္)</span></u></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">လူအမ်ားစုသည္ ၁၅၀၀ အခ်စ္ဘယ္က ဆင္းသက္လာသည္ကို ေသခ်ာစြာမသိပဲ တစ္ေယာက္က ၁၅၀၀ အခ်စ္လို႔ ဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ ၁၅၀၀အခ်စ္ လုိက္ေၿပာခ်င္သူကမ်ားေနသည္္။ ကၽြန္ေတာ္ ၁၅၀၀ အခ်စ္နွင့္ ပက္သက္ၿပီး အၿဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုကိုေၿပာၿပပါမည္။ ကၽြန္ေတာ္အရင္က ဟိုတယ္တစ္ခုတြင္ ညဆိုင္း အလုပ္လုပ္ၿပီး section ၂ ခုအားတြဲကိုင္ရသည္။ Section တစ္ပိုင္းသည္ ညေန ၆ နာရီကတည္းကစၿပီး၊ reception ပုိင္းကုိေတာ့ ည ၁၀ နာရီမွာ စတာ၀န္ယူရပါသည္။ ၿဖစ္ပံုက ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕ပိုင္းတြင္ တာ၀န္ယူေနသည့္ receptionist မမက ႏိုင္ငံၿခားသား တစ္ေယာက္ႏွင့္ စကားလက္စံုၾကေနသည္။ ထိုမမက သူမ၏အခ်စ္ကိုထင္ၿမင္သည့္ အေၾကာင္းမ်ားကို ေ၀ေ၀ဆာဆာၾကီးေၿပာၿပေနသည္။ ထုိ ႏိုင္ငံၿခားသားကလည္း စာေ၇းဆရာလို႔ ေတာ့သူ႔ကိုယ္သူေတာ့ ေၿပာသည္။ ဒါေၾကာင့္ receptionist မမက ဟိုၿဖဴၿဖဴႏိုင္ငံၿခားသားစာေ၇းဆရာ အားစာမူေပးေနပံုရသည္။ ေနာက္သူတို႔ေၿပာေနတာ ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္၀င္စားသြားၿပီး အနားမွာ သြားနားေထာင္ေနလိုက္သည္။ သိပ္မၾကာပါ receptionist မမ အေမးေၾကာင့္ ဟိုစာေ၇းဆရာ အေတာ္အၾကပ္ရိုက္သြားပံုရသည္။ receptionist မမ ေမးလိုက္သည္က။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">"ရွင္ ၁၅၀၀ အခ်စ္ကို ဘယ္လိုၿမင္တုန္း"</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">"ဗ်ာ"</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">"၁၅၀၀ အခ်စ္ေလ"</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">"၁၅၀၀ အခ်စ္၀တၱဳတိုလား Shake Spear ေရးတာကိုေၿပာတာလား"</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">"မဟုတ္ဘူးေလ" </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">သူတို႕ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ တိုင္ပတ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၾကားထဲက မေနတာေတာ့ပဲ ၀င္ေၿပာလိုက္ရေတာ့သည္။ <b style=""><span style="color: red;">ကိုကိုႏိုင္ငံၿခားသားၾကီးခင္ဗ် … Romantic Love, Sexual Love, Obsessive Love &amp; Platonic Love ကုိသိလားလို႔ေမးလိုက္သည္။ ကိုကိုႏိုင္ငံံၿခားသားၾကီးကလည္း "YES" ဆိုၿပီးတစ္လံုးတည္းၿပန္ေၿဖသည္။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆက္ရွင္းရေတာ့သည္။ 1500 love ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္တို႔ ၿမန္မာဗုဒၶဘာသာက သတ္မွတ္ထားသည့္ အခ်စ္တစ္မ်ိဳးပါလို႔။ Romantic Love, Sexual Love နဲ႕ Obsessive Love သံုးခုေရာထားတဲ့ ခ်စ္ၿခင္းမ်ိဳးလို႔ရွင္းၿပလိုက္သည္။</span></b> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">ဟိုအၿဖဴေကာင္ကလည္း ဟုတ္လားဆိုၿပီး သူ႕စာအုပ္ထဲမွာ ခ်က္ၿခင္းထုတ္မွတ္ေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ၁၅၀၀ အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္ကဆင္းသက္လာမွန္းမသိတဲ့ အခ်စ္ဆရာမၾကီး receptionist မမကိုေတာ့ အေလးတစ္ခ်က္ၿပဳလိုက္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ကၽြန္ေတာ္ အက်င့္ပါေနလို႔ပါ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;" lang="MY">မိတ္ေဆြ သမီးရည္းစား အခ်စ္ကို &quot;၁၅၀၀ အခ်စ္&quot; ၊ ပူေလာင္ ျပင္းျပတဲ႔ အခ်စ္လို႔ ေျပာၾကသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;" lang="MY">၁၅၀၀ အခ်စ္က ကိေလသာဆယ္ပါးကုိ အေျခခံတယ္။ အဲဒီ ကိေလသာစိတ္ (၁၀) ပါးကေတာ႔ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္ -</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;" lang="MY"><br> ၁/ ေလာဘ ( တပ္မက္ျခင္း)<br> ၂/ ေဒါသ (ၾကမ္းတမ္းျခင္း)<br> ၃/ ေမာဟ (ေတြေဝျခင္း)<br> ၄/ မာန (ေထာင္လႊားျခင္း)<br> ၅/ ဒိ႒ိ ( မွားေသာ ႏွလံုးသြင္းျခင္း၊ အယူရွိျခင္း)<br> ၆/ ဝိစိကိစာၦ (အာရံုကုိ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္ျခင္း)<br> ၇/ ထိန (စိတ္၏ မခန္႔ျခင္း)<br> ၈/ ဥဒစၥ (စိတ္၏ မၿငိမ္သက္ျခင္း၊ ပ်႕ံလြင့္ျခင္း)<br> ၉/ အဟီရိက (ကာယဒုစရိုက္ ျပဳရျခင္း၌ မရွက္ျခင္း)<br> ၁၀/ အေနာတၱပၸ (ကာယဒုစရိုက္ ျပဳရျခင္း၌ မလန္႔ျခင္း)</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;" lang="MY"><br> အဲဒီ ကိေလသာ(၁၀)ပါးကုိ ရုပ္ စုစုေပါင္းနဲ႔ ေျမွာက္ရပါတယ္။ ရုပ္စုစုေပါင္းဆိုတာက -</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;" lang="MY">- လကၡဏာရုပ္ (၄) ခု<br> - နိပၹႏၷရုပ္ (၁၈) ခု<br> - နာမ္ (၅၃) ပါး</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;" lang="MY"><br> ေပါင္းလိုက္ရင္ (၇၅) ရပါတယ္။ အဲဒီ ရုပ္စုစုေပါင္း (၇၅)ကုိ ကိေလသာ(၁၀)ပါး နဲ႔ ေျမွာက္ေတာ႔ ၇၅၀။ အဲဒီမွာမွ အဇၩတၱ သ႑ာန္၊ ဗဟိဒၶ သ႑ာန္ ရယ္လို႔ ႏွစ္ပါးရွိတဲ႔ အတြက္ (၂)နဲ႔ ထပ္ေျမွာက္ေတာ႔ ၁၅၀၀ ရတာပါပဲ။ အတိုေကာက္ကေတာ႔ ဒီလိုေလးပါ - </span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: red;" lang="MY">( ကိေလသာ (၁၀) ပါး x ရုပ္စုစုေပါင္း (၇၅) ) x ၂ = ၁၅၀၀ အခ်စ္)</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: red;" lang="MY"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;" lang="MY">မိတ္ေဆြ ဒီေလာက္ဆိုရင္ ၁၅၀၀ အခ်စ္ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို သေဘာေပါက္ေလာက္ၿပီထင္သည္။ <span style="color: red;">အမွန္ေတာ့ ခ်စ္ၿခင္းဆိုတာ တူညီႏိုင္သည့္ခ်စ္ၿခင္းမ်ိဳး တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ပိုင္ဆိုင္ထားႏိုင္လွ်င္ အေကာင္းဆံုးပင္။ </span></span><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ဥပမာ- Romantic Love (ေယာက်္ား) + Romantic Love (မိန္းမ) ဆိုအဆင္ေၿပသည္။ Sexual Love (ေယာက်္ား) + Platonic Love (မိန္းမ) ဆိုလွ်င္ေတာ့ အဆင္မေၿပႏိုင္ေပ။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ခ်စ္ၿခင္းေတြ တူညီဖို႔လိုသည္။</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;"> ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပင္။ သင့္အေနႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္အားခ်စ္ေတာ့မည္ဆိုလွ်င္<span style="">  </span>Romantic Love, Sexual Love, Obsessive Love, Platonic Love ႏွင့္ ၁၅၀၀ အခ်စ္ ဘယ္အခ်စ္နဲ႕ ခ်စ္ေပးရမည္ဆိုတာကိုပါ ၾကိဳတင္ Booking လုပ္ထားႏိုင္သည္။ ဒါမွသာ သင္လိုခ်င္ေသာ ခ်စ္ၿခင္းၿဖင့္ ထပ္တူက်ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေပးႏိုင္မည္ၿဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ကဲ First Come First Serve ေနာ္ … </span></b></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">ေလးစားစြာၿဖင့္</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 200%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 200%; font-family: Zawgyi-One;">လူလိန္</span></p> </div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-3616894610739225211?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-59187559834127876222010-02-08T21:42:00.008+06:302010-03-26T10:24:42.885+06:30<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CPlayer%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} a:link, span.MsoHyperlink {color:blue; text-decoration:underline; text-underline:single;} a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {color:purple; text-decoration:underline; text-underline:single;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကၽြန္ေတာ္တို႕ Mysuboo Fan Club အေနၿဖင့္ ၅.၂.၂၀၁၀ တြင္ ပဲခူးတိုင္း အလိုင္နီဆည္ေအာက္မွာ ရွိသည့္ ေအာင္သိဒိၶ ေက်ာင္းသို႕ ဒုတိယအၾကိမ္ထပ္မံသြားေရာက္ၿပီး ေလ့လာခဲ့ပါသည္။ ပထမတစ္ေခါက္တုန္းက မနက္ ၆ ခြဲေလာက္ စထြက္ခဲ့ေပမယ့္။ အခုတစ္ေခါက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မနက္ ၇ ခြဲ စၿပီး လွည္းတန္း IT မွ စတင္ထြက္လာခဲ့ပါသည္။ မဂၤလာဒံုေရာက္ေတာ့ ေကာင္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ မနက္စာ၀င္စား ေနာက္ လိုက္ပါမည့္သူ ၂ ဦးအားထပ္မံေစာင့္ဆိုင္းၿပီး ၈ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွ မဂၤလာဒံုကေန ေသာက္ေရအိုး (၃) လံုး ႏွင့္ ကေလးေတြအား ေ၀ငွေပးမည့္ စာေရးကိရိယာအခ်ိဳ႔ႏွင့္ သၾကားလံုး ႏွင့္ မုန္႕အခ်ိဳ႕၀ယ္သြားခဲ့ပါသည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ရန္ကုန္၊ မႏၱေလး၊ ေနျပည္ေတာ္ ကားလမ္းမၾကီးကေန ရြာထဲကို မိနစ္ ၃၀ ေလာက္ သြားေရာက္ရပါတယ္။ လမ္းေဘး ပတ္လည္မွာ ရာဘာပင္မ်ား စိုက္ပ်ိဳးထားျပီး လမ္းကေတာ႕ ေျမသားလမ္းျဖစ္ပါတယ္။ မိုးရာသီ မဟုတ္တဲ႕အတြက္ေၾကာင္႕ ေျမသားလမ္းက ဖုန္အနည္းငယ္ထူပါတယ္။ ခရီးရဲ႕ တ၀က္ေလာက္ အထိပဲ အိမ္ေျခ အနည္းငယ္ ရွိျပီး က်န္တဲ႕ဘက္မွာေတာ႕ စိုက္ခင္းေတြပဲ ရွိပါတယ္။ စာသင္ေက်ာင္း မေရာက္ခင္မွာ လဂြန္း ဆည္ တစ္ခုရွိျပီး အနည္းငယ္ ဆက္၀င္လာခဲ႕တဲ႕အခါမွာေတာ႕ အလိုင္နီ ဆည္ကို ျမင္ရပါေတာ႕တယ္။ ဆည္ မေရာက္ခင္မွာ အရင္ဆံုး ျမင္လိုက္ရတာကေတာ႕ ေအာင္သိဒိၶ အမွတ္ (၅) ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းဆိုိတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ နီနီၾကီးပါ။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ေနာက္ ၀ါးလံုးေလးေတြ ေထာက္ျပီး ကိုင္းပင္ေျခာက္ေလးေတြ မိုးထားတဲ႕ ေျမစိုက္တဲေလး တစ္လံုးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီတဲေလး မွာ ကေလးအခ်ိဳ႕ေၿမၾကီးေပၚထုိင္ၿပီး စာသင္ေနတာကိုေတြ႕လိုက္ရသည့္ၿမင္ကြင္းက ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရင္ထဲမွာေတာ္ေတာ္မေကာင္းၿဖစ္သြားပါတယ္။ သည္ေနရာမွာ Seeing is believing ဆိုတဲ႕ စကားကို ေထာက္ခံမိသြားပါတယ္။ ေဘးမွာ အကာအရံမဲ႕ျပီး ေျမၾကီးေပၚမွာ ပီနံအိတ္ခြံေလးေတြ ခင္း၊ ခေနာ္နီ ခေနာ္နဲ႕ ခံုေလးေပၚမွာ စာအုပ္တင္ျပီး စာသင္ေနရတဲ႕ ကေလးေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးေတြကေတာ႕ တကယ္႕ကို ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းလွပါတယ္။ ေက်ာင္း၀တ္စံု အျဖဴအစိမ္းေလးေတြက သစ္သစ္လြင္လြင္မရွိေပမယ္႕ အားလံုးက တူညီ၀တ္စံုေလးေတြ ၀တ္ျပီး သနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားေလးေတြနဲ႕ အရမ္းကို ႏုပ်ိဳေနၾကတယ္။ သူတို႕မ်က္ႏွာေလးေတြက တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ မနာလိုစိတ္ေတြ၊ မေက်နပ္စိတ္ေတြလည္း ကင္းစင္ေနၾကတယ္။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ႕ ဘုရားခန္း၀င္ျပီး ဘုရားကန္ေတာ႕၊ ဦးဥၥင္းကိုလည္းလည္း ကန္ေတာ႕ျပီး ဦးဥၥင္းက ကေလးေတြ အေဆာင္ကို လိုက္ျပပါတယ္။ စာသင္ေဆာင္လို႕ သာ ေျပာတယ္ တကယ္တမ္းေတာ႕ ဓမၼာရံု တစ္ခုသာသာပါပဲ၊ ေအာက္မွာ သံပံတလင္းခင္းထားျပီး ခါး တစ္၀က္ေလာက္အထိ အုတ္နဲ႕ ကာထားပါတယ္။ ေနာက္ျပီး သြပ္မိုးထားတယ္။ က်န္တဲ႕ေနရာေတြမွာေတာ႕ ဘုန္းၾကီး သကၤန္းနဲ႕ ကာတဲ႕ေနရာ ကာ၊ စကၠဴဘူးခြံနဲ႕ကာတဲ႕ေနရာကာ၊ ဓနိေလး က်ိဳးတိုးက်ဲတဲ ကာတဲ႕ေနရာကာနဲ႕ ၾကည္႕ရတာ ရင္ေမာဖို႕ ေကာင္းပါတယ္။ အေဆာင္ထဲမွာ ကေလးေတြ အဖြဲ႕လိုက္ အဖြဲ႕လိုက္ေလးေတြထိုင္ေနၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ႕ ခံုအျမင္႕မွာ ထိုင္လို႕၊ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္၀က္က ၾကမ္းျပင္မွာ ေကာ္ေဇာအစုတ္ေလးခင္ထိုင္လို႕ထိုင္နဲ႕ စာသင္ေနရတဲ႕ ေက်ာင္းသားေလးေတြကို ေတြ႕ခဲ႕ရပါတယ္။ တစ္တန္းနဲ႕တစ္တန္းကို အခန္းကန္႕ဖို႕ မတတ္ႏိုင္လို႕ တစ္တန္းနဲ႕တစ္တန္းၾကား ေက်ာက္သင္ပုန္းနဲ႕ပဲ ခြဲထားရတဲ႕အတြက္ စာသင္သံ၊ စာအံသံ၊ စာက်က္သံေတြနဲ႕ ညံေနတာကိုလည္း ေတြ႕ခဲ႕ရပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ေက်ာင္းမွာ ဆရာ အေနနဲ႕ ေက်ာင္းရွိ သံဃာ ၂ ပါးနဲ႕ ဆရာတစ္ေယာက္၊ အနီးအနားရြာက လုပ္အားေပး ဆရာ/ဆရာမ ၄ ေယာက္ တို႕က စာသင္ၾကားေပးေနပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ သူငယ္တန္းမွ ၈ တန္းအထိ သင္ၾကားေပးျပီး စာေမးပြဲခ်ိန္ေရာက္ရင္ အနီးနားေက်ာင္းက ေမးခြန္းကို ယူျပီး ေျဖခိုင္းတယ္လို႕ သိခဲ႕ရပါတယ္။ အဲသည္ ေက်ာင္းက ကေလးေတြဟာ ျမိဳ႕ေက်ာင္းက ကေလးေတြကို ဘယ္စာပဲ က်က္၊ ဘယ္အထိပဲ က်က္ ဆိုျပီး စာေမးပြဲ ေျဖတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ဘုန္းေတာ္ၾကီး သတ္မွတ္ေပးထားတဲ႕ စာအားလံုးကို က်က္ျပီး စာေမးပြဲ ေျဖခဲ႕ရပါတယ္။ အတန္းတိုင္းအတြက္ ပထမ၊ဒုတိယ ဆုေတြ သတ္မွတ္ေပးျပီး ႏွစ္တိုင္း သီတင္းကၽြတ္လမွာ ဆုေပးပြဲ ျပဳလုပ္ေပးတယ္လို႕လည္း သိခဲ႕ရပါတယ္။ေက်ာင္းမွာ အတန္း ၉ တန္းရွိျပီး ဆရာမ ၇ ေယာကပဲ ရွိတဲ႕အတြက္ ဆရာမေတြက သည္အတန္းကို စာက်က္ခိုင္းထားျပီး ဟိုအတန္းကို စာေမး၊ ေနာက္တစ္တန္းကို အမွတ္ျခစ္ေပးနဲ႕ သင္ၾကားေပးေနတာကိုလည္း ၾကံဳေတြ႕ခဲ႕ရပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေရာက္သြားတဲ႕ အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က စာသင္ရင္း စာအုပ္ကုန္သြားလုိ႕ ေရးစရာမဲ႕ျပီး အခက္ၾကံဳေနတဲ႕ အျဖစ္ကိုလည္း ေတြ႕ခဲ႕ရပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေလးေတြ လက္ထဲက ခဲတံေလးေတြက တို၀င္ေနျပီး ခဲဖ်က္ဆိုတာကလည္း ခဲဖ်က္လို႕ေတာင္ ေျပာဖို႕ခက္ေလာက္ေအာင္ကို ပံုပ်က္ျပီး ေသးငယ္ေနတဲ႕ အေျခအေနမ်ိဳးေလးေတြကိုလည္း ေတြ႕ခဲ႕ရပါတယ္။ သူတို႕မွာ အရမ္းခ်ီးက်ဴးဖို႕ ေကာင္းတာကေတာ႕ ဆရာမက စာက်က္ဖို႕ ေပးထားတဲ႕အခါမွာ အားလံုးက စာပဲ က်က္ေနၾကျပီး စာေတြ ျပန္ေမးတဲ႕အခါမွာလဲ ထစ္တာေတြ၊ ေမ႕ေနတာေတြ၊ ေထာက္ေပးရတာေတြ မရွိဘဲ ေလ်ာေလ်ာလ်ဴလ်ဴ ေျဖဆိုႏိုင္ၾကတာကို ေတြ႕ခဲ႕ရပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ဆရာေတာ္နဲ႕တုိင္ပင္ျပီးတဲ႕အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕အတြက္ ေန႕လည္စာကို ေက်ာင္းက စီစဥ္ျပီးသားျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲသည္မွာ ထပ္သိခဲ႕ရတာက ေက်ာင္းမွာ ဆရာေတာ္ႏွင္႕ေက်ာင္းရွိသံဃာ စုစုေပါင္း အပါး ၂၀ ရွိျပီး ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ကလည္း ၂၀ ေလာက္ ရွိျပီး၊ အားလံုးအတြက္္ ေန႕စဥ္ ဆန္ ၂ျပည္ႏွင္႕ ၄လံုး ၄ခါခ်က္ရတယ္ဆိုတာကိုလည္း သိရွိခဲ႕ရပါတယ္။ ကုန္က်စရိတ္အားလံုးကိုလည္း ဆရာေတာ္ကပဲ စီစဥ္ေပးျပီး အခ်ိဳ႕တတ္ႏိုင္ေသာ ေက်ာင္းသားမိဘေတြကလည္း ဆန္ နဲ႕ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ား လာေရာက္ လွဴဒါန္းတယ္လို႕သိခဲ႕ရပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာရွိတဲ႕ ေက်ာင္းသားေတြက ေရာ္ဘာျခံ လုပ္သားေတြရဲ႕ သားသမီးေတြ ျဖစ္ၾကျပီး ၉ နာရီခြဲအေရာက္ ေက်ာင္းသို႕လာရန္ မနက္ ၆ နာရီခြဲကတည္းက အိမ္က ထလာရတယ္ လို႕လည္း သိခဲ႕ရပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေန႕လည္စာ စားျပီးခ်ိန္မွာ ကေလးေတြကို ေန႕လည္စာစားဖို႕ လႊတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ကေလးေတြ ထမင္းစားတဲ႕ ေနရာကို သြားေလ႕လာတဲ႕အခါမွာေတာ႕ အင္မတန္ကို စိတ္မေကာင္း ျဖစ္စရာ ျမင္ကြင္းကို ျမင္ခဲ႕ရပါတယ္။ ဖုန္ေတြၾကားမွာ အခင္းခင္းျပီး စာသင္ရတာမို႕ သူတို႕ ထမင္းခ်ိဳင္႕ေလးေတြမွာ ဖုန္ေတြက ျမင္မေကာင္းေအာင္ ကပ္ေနျပီး သူတို႕လက္ေတြမွာလည္း ဖုန္ေတြ အတိနဲ႕၊ အစာစားခါနီး လက္ေဆးရတယ္ဆိုတဲ႕ က်န္းမာေရး အသိေခါင္းပါးတဲ႕သူေတြမို႕ သူတို႕ကို အတင္းပဲ လက္ေဆးခိုင္း၊ ဇြန္းေလးေတြ ေဆးခိုင္းျပီးမွ ထမင္းစားခိုင္းရပါတယ္။ သူတို႕ ထမင္းခ်ိဳင္႕ေတြကို လိုက္ၾကည္႕မိတဲ႕အခါမွာေတာ႕ ဆန္ၾကမ္းနဲ႕ခ်က္ထားတဲ႕ ထမင္းက ခ်ိဳင္႕အျပည္႕နဲ႕ကို အရြက္ေၾကာ္တို႕ လက္ဖက္သုတ္လိုမ်ိဳးဟင္းနည္းနည္းနဲ႕ စားေနၾကရတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ကေလးတစ္ေယာက္ဆို ၾကက္သြန္နဲ႕ ငရုတ္သီးနဲ႕သုတ္ထားတဲ႕ ငရုတ္သီးဆားေထာင္း နည္းနည္းနဲ႕ ထမင္း တစ္ခ်ိဳင္႕ၾကီးကို စားရတာကို ေတြ႕ခဲ႕ရပါတယ္။ အိမ္က မအားလို႕ျဖစ္ေစ၊ မတတ္ႏိုင္လို႕ျဖစ္ေစ ထမင္းခ်ိဳင္႕မပါလာလို႕ မစားရတဲ႕ ကေလးတခ်ိဳ႕ကိုလည္း ေတြ႕ခဲ႕ရပါတယ္။ ဆရာေတာ္က အဲလိုေက်ာင္းသားေတြအတြက္ကိုလည္း စားေသာက္ေရး စီစဥ္ ေပးပါေသးတယ္။ ေက်ာင္းအတြက္ လိုအပ္တဲ႕ ပစၥည္းကို ပဲခူးျမိဳ႕အထိ တက္၀ယ္ရျပီး သယ္ယူစရိတ္ကလည္း အဆမတန္ ၾကီးမားတယ္လို႕ သိခဲ႕ရပါေသးတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >သည္ကေလးေတြရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္အားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ျဖည္႕ဆည္းေပးခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ္႕ ဒီလိုအပ္ခ်က္အားလံုးကို တစ္ေယာက္အားနဲ႕မတတ္ႏိုင္လုိ႕ တျခားတျခား သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း ေျပာျပျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕နဲ႕ အတူတူ ပါ၀င္ဖို႕ဖိတ္ေခၚပါတယ္။တျခား ျပည္႕စံုတဲ႕ေနရာေတြမွာ လွဴေနမယ္႕ အစား ဒီလို တကယ္ကို ခ်ိဳ႕တဲ႕ တဲ႕ ေနရာေတြ၊ တကယ္ လိုအပ္ေနတဲ႕ ေနရာေတြမွာ ျဖည္႕ဆည္းေပးပါလို႕လည္း ႏွိဳးေဆာ္တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >အဲဒါမို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ Mysuboo fan club သူငယ္ခ်င္းေတြက သူတို႕ေလးေတြအတြက္ ပထမအၾကိမ္အေနၿဖင့္ ဆန္၊ဆီ၊ ပဲ နဲ႕ တျခားေက်ာင္းသံုးပစၥည္းအခ်ိဳ႕၊ ဖိနပ္နဲ႕ ေက်ာင္း၀တ္စံုေတြကို ၂၁.၂.၂၀၁၀ မွာ သြားေရာက္လွဴဒါန္းဖို႕ စီစဥ္ထားပါတယ္။ ဒုတိယအၾကိမ္အေနၿဖင့္ April (သို႕) May လတြင္ကၽြန္ေတာ္တို႕ Mysuboo Fan Club အေနၿဖင့္ စာသင္ေနသည့္ ဓမၼာရံုးအား ၿပန္လည္ၿပဳၿပင္မြန္းမံ ၿပီး ၿပန္လည္ေဆာက္လုပ္ေပးရန္ရည္ရြယ္ထားၿပီး ပစၥည္းအားနဲ႕ ျဖစ္ေစ၊ ေငြအားနဲ႕ ျဖစ္ေစ လွဴဒါန္းခ်င္တယ္ဆိုရင္္ ပါ၀င္လွဴဒါန္းႏိုင္ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားျပီး ပါ၀င္လွဴဒါန္းလိုတယ္ ဆိုရင္ေတာ႕ စေနေန႕ ညေန ၅ နာရီခြဲ ေရႊတိဂံု ဘုရားအေရွ႕ဘက္မုခ္၊ အဂၤါေထာင္႕ ရွိ ေစတနာရွင္ တန္ေဆာင္းတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ Mysuboo Act of Sweeping Group အားလာေရာက္ ဆက္သြယ္ စံုစမ္း၍ ျဖစ္ေစ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in; color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >Admin - <u style="color: rgb(255, 0, 0);"><a href="http://www.blogger.com/h/8n3swezof614/?v=b&amp;cs=wh&amp;to=mysuboofanclub@gmail.com" target="_blank"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">mysuboofanclub@gmail.com</span></a></u><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in; color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကိုစိုင္းေနာင္ - <a href="http://www.blogger.com/h/8n3swezof614/?v=b&amp;cs=wh&amp;to=junesai21@gmail.com" target="_blank"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">junesai21@gmail.com</span></a><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in; color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >Ph : 01-552709<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in; color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကိုစိုးမိုး - <a href="http://www.blogger.com/h/8n3swezof614/?v=b&amp;cs=wh&amp;to=soedawarat@gmail.com" target="_blank"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">soedawarat@gmail.com</span></a><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in; color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၀ိုင္ - <u><a href="http://www.blogger.com/h/8n3swezof614/?v=b&amp;cs=wh&amp;to=minyakuza@googlemail.com" target="_blank"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">minyakuza@googlemail.com</span></a></u><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in; color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကိုဘုန္းသန္႕ေက်ာ္ - <a href="http://www.blogger.com/h/8n3swezof614/?v=b&amp;cs=wh&amp;to=thurathawah.ptk@gmail.com" target="_blank"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">thurathawah.ptk@gmail.com</span></a><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စုလဲ႕ - </span><a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://www.blogger.com/h/8n3swezof614/?v=b&amp;cs=wh&amp;to=blesses.god@googlemail.com" target="_blank"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">blesses.god@googlemail.com</span></a><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span>ကို ဆက္သြယ္ျပီးေတာ႕ ျဖစ္ေစ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကၽြန္ေတာ္တို႕ ပထမအၾကိမ္ ပဲခူးတိုင္း အလုိင္နီဆည္အနီး ေအာင္သိဒိၶ အမွတ္(၅) ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ညာေရးေက်ာင္း သြားေရာက္လွဴဒါန္းမည့္ အေၿခၿပဳဇယားကုိလည္း ေအာက္မွာေဖာ္ၿပထားေပးပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ <o:p></o:p></span></p> <table class="MsoNormalTable" style="border-collapse: collapse;" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"> <tbody><tr style=""> <td style="border: 1pt solid windowtext; padding: 0in 5.4pt; background: rgb(153, 204, 255) none repeat scroll 0% 0%; width: 23.4pt; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: continuous;" width="31"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:85%;"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;">စဥ္</span></b></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: solid solid solid none; padding: 0in 5.4pt; background: rgb(153, 204, 255) none repeat scroll 0% 0%; width: 168.1pt; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: continuous;" width="224"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:85%;"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;">လွဴဒါန္းမည့္ပစၥည္း</span></b></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: solid solid solid none; padding: 0in 5.4pt; background: rgb(153, 204, 255) none repeat scroll 0% 0%; width: 95.75pt; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: continuous;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:85%;"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေရအတြက္</span></b></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: solid solid solid none; padding: 0in 5.4pt; background: rgb(153, 204, 255) none repeat scroll 0% 0%; width: 95.75pt; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: continuous;" valign="top" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:85%;"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပွ်မ္းမွ်တန္ဖိုး</span></b></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: solid solid solid none; padding: 0in 5.4pt; background: rgb(153, 204, 255) none repeat scroll 0% 0%; width: 95.75pt; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: continuous;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:85%;"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;">သင့္ေငြ</span></b></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; padding: 0in 5.4pt; width: 23.4pt;" width="31"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၁<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 168.1pt;" width="224"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ဆန္<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၁၅<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" valign="top" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၁၇၀၀၀<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >255000<o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; padding: 0in 5.4pt; width: 23.4pt;" width="31"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၂<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 168.1pt;" width="224"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ပဲ<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >5<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" valign="top" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >30000<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >150000<o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; padding: 0in 5.4pt; width: 23.4pt;" width="31"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၃<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 168.1pt;" width="224"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >စာေရးခံု<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၁၅<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" valign="top" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >23000<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >345000<o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; padding: 0in 5.4pt; width: 23.4pt;" width="31"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၄<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 168.1pt;" width="224"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ဖိနပ္<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >100<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" valign="top" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >1000<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >100000<o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; padding: 0in 5.4pt; width: 23.4pt;" width="31"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၅<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 168.1pt;" width="224"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ေဆး၀ါး<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >-<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" valign="top" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >-<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >-<o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td colspan="4" style="border-style: none solid solid; padding: 0in 5.4pt; width: 383pt;" width="511"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:85%;"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;">စုစုေပါင္း ခန္႕မွန္းေခ်ကုန္က်မည့္ေငြ</span></b></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 95.75pt;" width="128"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:85%;"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;">850000/- က်ပ္</span></b></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td colspan="5" style="border-style: none solid solid; padding: 0in 5.4pt; width: 478.75pt;" width="638"> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size:85%;"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;">အသြားအၿပန္ခရီး စရိတ္ ၁၀၀၀၀၀ အားလွဴဒါန္းခ်င္ပါကလည္း လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္ခင္ဗ်ာ။</span></b></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td colspan="5" style="border-style: none solid solid; padding: 0in 5.4pt; width: 478.75pt;" width="638"> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size:85%;"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကေလးမ်ားအတြက္ ကေလးအ၀တ္အဟာင္းၿဖစ္ၿဖစ္ အသစ္ၿဖစ္ၿဖစ္လွဴဒါန္းခ်င္ပါကလည္း လွဴဒါန္းလို႕ရပါသည္။</span></b></span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> </tbody></table> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >မွတ္ခ်က္။ ။ လွဴဒါန္းခ်င္ပါေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္တို႕ သတ္မွတ္ထားသည့္ေနရာသို႕ လာေရာက္မလွဴဒါန္းႏိုင္ပါက ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္တိုင္ရာေရာက္၊ ရံုးတိုင္ရာေရာက္ အလွဴေငြမ်ားလာေရာက္ ေကာက္ခံေပးၿပီး၊ အလွဴခံၿဖတ္ပိုင္းလည္း ေပးသြားမည္ၿဖစ္ၿပီး။ <a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://www.mysuboofanclub.com/" target="_blank"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">www.mysuboofanclub.com</span></a><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span>တြင္ အလွဴရွင္နာမည္အား ထည့္သြင္းေဖာ္ၿပေပးသြားမည္ၿဖစ္သည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ေလးစားစြာၿဖင့္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >Mysuboo Fan Club (Admin)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://www.mysuboofanlcub.com/" target="_white"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">www.mysuboofanlcub.com</span></a><o:p></o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-5918755983412787622?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-37694808723223364752010-01-23T09:38:00.003+06:302011-04-16T12:28:32.554+06:30<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">အခ်ိန္က ေႏြရာသီ ၿဖစ္သည္။ အၿပင္မွာ မိုးေတြ တဖြဲဖြဲ ရြာေနသည္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္ ေရပံုးႏွစ္ပံုးကုိ ယူ၍ အၿပင္သို႕ မိုးေရခံရန္ ထြက္လာပါ၏။ မိုးေတြ ေတာ္ေတာ္ကို မွရြာေနပါသည္။ မိနစ္ ၄၀၊ မိနစ္ ၅၀ ၁ နာ၇ီေက်ာ္နီးပါးရြာပါ၏။ မိုးေရခံ၍ အိမ္ထဲတြင္ ေရခပ္ၿဖည့္ထားသည္မွာ ၿပည့္လုနီးပါးပင္ၿဖစ္ေနၿပီ။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ရုပ္္တရတ္္ မိုးခ်ိန္းသံမ်ား၊ မိုးသံမ်ားရပ္တန္႕သြားၿပီး ကၽြႏု္ပ္ေခါင္းေပၚ ေနလံုၾကီးတည့္တည့္ၾကလာပါသည္။ ခ်က္ခ်င္းၾကီးေၿပာင္းလဲသြားေသာ အေၿခအေနေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္အေပၚ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ပါသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">“ေသစမ္း … ေရစင္မွ ေရေတြလွ်ံက်ေနပါလား”</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္သည္ ထိုသို႕ေသာ သူမ်ားေတြမသိႏိုင္ေသာ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ေပါေတာေတာ လူတစ္ေယာက္လို႕ ကိုယ့္ဘာသာကို သတ္မွတ္ထားေသာ လူတစ္ေယာက္ၿဖစ္သည္။ ယခုလည္း ကိုယ့္ဘာသာကို ရိုးသားမႈရွိေသာ လူတစ္ေယာက္ဟု သတ္မွတ္၍ အရာရာတိုင္းတြင္ ကိုယ္လိုသူလိုရိုးသားသူမ်ားအား လိုက္လံရွာေဖြၿခင္း အလုပ္ကို စတင္မိေနသည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">အၿဖဴေရာင္သည္ ရိုးသားမႈဟု လူေတြသတ္မွတ္ထားၾကသည္္။</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"> ထုိေၾကာင့္ အၿဖဴႏွင့္ ပက္သတ္ေသာ ရိုးသားမႈမ်ားအား ပထမဦးဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္မွာအရင္ ရွာၾကည့္သည္။ ဧည့္ခန္း၊ အိပ္ခန္း၊ မီးဖိုခန္း၊ ထမင္းစားခန္း ႏွင့္ အိမ္မွာရွိသမွ် စာအုပ္ေတြအကုန္လွန္ေလွာ္ၿပီး ရွာၾကည့္သည္။ ရွာစ၇ာလည္း ကုန္ၿပီ။ အၿဖဴေရာင္ႏွင့္တူသည္ဆို၍ မ်က္ႏွာက်က္ အၿဖဴေရာင္ႏွင့္ စာအုပ္အခ်ိဳ႕တြင္ ေရးသားထားေသာ ရိုးသားမႈ အခ်ိဳ႕ကိုသာ ေတြ႕ေပသည္။ ဒါေတြက ကၽြန္ေတာ္ရွာေဖြေနသည့္ ရိုးသားမႈအစစ္ေတြ မဟုတ္ေပ။ ဒါဆို ဘာေၾကာင့္မ်ား ကၽြန္ေတာ္ အိမ္က ရွိသမွ် အရာတိုင္း၊ စာအုပ္ထဲေတြမွာ လိုက္လံ၇ွာေဖြ မိေနသနည္း။ <b><span style="color: red;">အမွန္ ရိုးသားမႈဆိုသည္မွာ လူေတြ (သို႕) သက္ရွိေတြမွာ သာရွိသည္။</span></b> ကၽြန္ေတာ့္၏ ေသာက္တံုးမက်ေသာ အေတြးအေခၚမ်ားေၾကာင့္ အခ်ိန္ေတြေတာင္ ေတာ္ေတာ္လင့္ကုန္ၿပီ။ ကိုယ့္ဘာသာကို ၿပစ္ဒဏ္ေပးသည့္အေနၿဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္နဖူး ကုိယ္ၿပန္နမ္းၿပီး ရွာေဖြထားသည့္ ၇ိုးသားမႈမ်ားအား လိုက္လံသိမ္းဆည္းလိုက္ၿပီး သူ႕ေနရာသူၿပန္ထားလိုက္သည္။ ေနာက္ ရိုးသားေသာ လူမ်ားအား မည္သို႕၇ွာေဖြ မည္ဆိုသည့္အေၾကာင္းကို စဥ္းစားရင္း အိပ္ယာထဲ ခဏလွဲေနလိုက္သည္။ မ်က္ေတာင္ေလး ၃ ခ်က္ေလာက္ အခက္ေလာက္အၿပီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ၁၉ ရာစု သို႕အလိုလို ၿပန္ေရာက္သြားႏွင့္ၿပီးေလၿပီ။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><u><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 102, 255);">အခ်ိန္သည္ ၁၉ ရာစု ၿဖစ္သည္။</span></u></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ အိပ္ေမာက်သြားသည္ထင္သည္။ သြားရည္စီးေၾကာင္းက လည္းပင္နားအထိ ေရာက္ေနသည္လား (သို႕) ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ တစ္ခုခုအရည္မ်ားက်ေနသည္လား ေသခ်ာမသိ။ ေအးခနဲ အထိအေတြ႕ႏွင့္အတူ ေလာက၏ အလင္းမ်ားအား ေၿဖးေၿဖးခ်င္း ၀ါးမ်ိဳလိုက္၏။ ဟုတ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ႏိုးထလာပါသည္။ ႏိုးထၿခင္းႏွင့္အတူ စိတ္ထဲက ကၽြန္ေတာ့္၏ တင္ပါး နားတြင္ တစ္ခုခုဖု ေနသလို ခံစားမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေၿဖေၿဖခ်င္း ဘာမ်ားလည္းဟု စမ္းမိသည္။ စိမ္းမိသည္ႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္၏ အာရံုေတြ ေထြၿပားကုန္သည္။ ေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္၏ မ်က္ႏွာ၊ လက္ ၊ ရင္ဘက္ မ်ားကို ဆက္တိုက္ဆိုသလိုစမ္းမိသည္။ ထူးၿခားေသာ အထိအေတြ႕မ်ားႏွင့္ အတူ၊ အိပ္ေနရင္း မ်က္လံုးႏွစ္လံုး ပြင့္လ်က္ ကိုယ့္ဘာသာကို အံၿသမွင္ သက္မိေနသည္။ ေနာက္ ေၿဖညင္းစြာထလ်က္ ၾကည့္မွန္ရွိရာသို႕လွမ္းလာလိုက္သည္။ ၾကည့္မွန္ထားရာမွာ ၾကည့္မွန္မရွိပါ။ အိမ္ကို ေခါင္းတစ္ပတ္လည္၍ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ပါသည္။ ဤေနရာသည္ ကၽြန္ေတာ္၏ ေနရာ မဟုတ္မွန္း ခ်က္ခ်င္းသိလိုက္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေသြးရူးေသြးတန္းၿဖစ္သြားၿပီး၊ အလ်င္အၿမန္ပဲ အိမ္ၿပင္၀သို႕ထြက္လိုက္သည္။ အိမ္ေရွ႕တြင္ ေရကန္ၾကီးတစ္ကန္ကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕လိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းသာသြားသည္။ အိမ္မက္ဆိုး ႏွင့္ ေသြးပ်က္ေၿခာက္ၿခားဖြယ္ အၿမင္အဆန္း အထိအေတြ႕မ်ားေၾကာင့္ အာေတာ္ေတာ္ ေၿခာက္ေန၍ၿဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">“ အားးးးးးးး ……….”</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ေရကန္ထဲတြင္ ကိုယ့္ဘာသာကို ေတြ႕လို္က္ရသည့္ၿမင္ကြင္းေၾကာင့္ အလြန္ပင္ထိတ္လန္႕သြားမိသည္။ ဟုတ္သည္ ေရကန္ထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ၀ံပုေလြ တစ္ေကာင္ အၿဖစ္ၿမင္ေတြ႕ေနရသည္။ စူးရွသည့္မ်က္လံုး၊ မီးခိုႏွင့္အၿဖဴ ေရာစပ္ထားသည့္ အေမြးအမွ်င္၊ တင္ပါးတြင္ ၂ ေပေလာက္ ရွည္ထြက္ေနသည့္ အၿမီး၊ ပါးစပ္ဟ လိုက္တိုင္းတြင္ ေဖြးကနဲတက္လာသည့္ အစြယ္မ်ားပင္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">၀ံပုေလြသည္ ေကာက္က်စ္ၿပီး ၇ိုးသားမႈမရွိေသာ တရိစၦာန္တစ္ေကာင္ၿဖစ္သည္ဟု လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိႏွင့္ၿပီးသားၿဖစ္ေပလိမ့္မည္။</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"> ဒါေၾကာင့္ ၁၉ ရာစုတြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ရိုးသားမႈ မရွိေသာ ေကာက္က်စ္ေသာ ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္ ၿဖစ္ေနပါသည္။ ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္ ၿဖစ္၍ ေကာက္က်စ္ရမည္၊ ၇က္စက္၇မည္။ ရိုးသားသူမ်ားအား လိုက္လံဒုကၡေပးရမည္ဟု စာၾကီးေပၾကီးမ်ားတြင္ ေဖာ္ၿပထားၾကသည္။ စာၾကီးေပၾကီးမ်ားအား အမွန္တရားလို႕ လက္ခံထား၍ ၀ံပုေလြ ၿဖစ္ေနေသာကၽြန္ေတာ္ စတင္ ေကာက္က်စ္ရပါေတာ့မည္။ ရိုးသားသူမ်ားအား လိုက္လံ ဒုကၡေပး၇ပါေတာ့မည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">သိုးမ်ားသည္ အၿပစ္ကင္းၿပီး ရိုးသားၾကသည္၊ ဟန္ေဆာင္မႈမရွိေပ</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: black;">။</span><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"> ကၽြန္ေတာ္ေၿပာၿခင္းမဟုတ္ပါ။ စာၾကီးေပၾကီးမ်ားတြင္ ေဖာ္ၿပထားၿခင္းၿဖစ္သည္။ သိုးမ်ားသည္ ဟန္ေဆာင္မႈမရွိ။ အၿပစ္ကင္း ရိုးသားၾကသည္ ဆိုေသာေၾကာင့္ သိုးသည္ ကၽြန္ေတာ္၀ံပုေလြ၏ သားေကာင္ပင္ၿဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ဒါေၾကာင့္ သိုးမ်ားသည္ မင္းသား၊ မင္းသမီးမ်ားၿဖစ္၍ ကၽြန္ေတာ္သည္ လူဆိုးပင္ၿဖစ္မည္မွာ ေသခ်ာသေလာက္ပင္ရွိေနသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ကၽြန္ေတာ္သည္ ရိုးသားသူမ်ားအား သုတ္္သင္ရန္ ေလာကဆိုသည့္ ခရီးအား အၿပင္းခရီးႏွင္လာမိေလသည္။</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"> စိတ္ထဲတြင္လည္း ေကာက္က်စ္ေသာသူ၊ ရိုးသားမႈမရွိေသာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမရွိမႈ၊ အထီးက်န္ဆန္မႈ ေတြအတြက္ ခါးသီးၿပြတ္သိပ္လို႕ေနေလသည္။ ဒါေၾကာင့္ ရိုးသားသူမ်ားအား သုတ္သင္ႏိုင္မွသာ ကၽြန္ေတာ္တို႕၀ံပုေလြမ်ားအတြက္ အသက္ရႈေခ်ာင္၍ အသက္ရွည္ႏိုင္လိမ့္မည္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ေလာကၾကီးထဲ ခရီးႏွင္လာခဲ့သည္မွာ ေတာ္ေတာ္ပင္ ခရီးေပါက္ေနၿပီ။ မၾကာခင္ ရိုးသားသည္ ဆိုေသာ သိုးမ်ားအား ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕၇ေပေတာ့မည္။ ကၽြန္ေတာ္ေကာင္းေကာင္းၾကီး ပညာၿပရေပေတာ့မည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 3pt; text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">အင္မတန္မွ ေအးၿမလွပါသည္။ လွပပါသည္။ ေနခ်င္စဖြယ္ေကာင္းပါသည္။ ေလာကၾကီးသည္ အလြန္ပင္ ေအးခ်မ္းလွ၍ အပူ၊ အေအးမွ်တၿပီး ေပ်ာ္စရာလည္းေကာင္းသည္လို႕ထင္လုိက္မိသည္။ ထိုကဲသို႕ အလွတရားမ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ထားေသာ ေကာက္က်စ္မႈမရွိေသာ၊ ရုိးသားေသာ သိုးမ်ားအေပၚ ကၽြန္ေတာ္ မနာလို၀န္သိုစြာပင္ၿဖစ္လို႕ေနၿပီး ေဒါသေတြ တလိပ္လိပ္တက္လို႕ေနေပသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္ခၽြန္းေပၚကေန ေဖြးေဖြးလုပ္ေနေသာ ၇ိုးသားေသာ သိုးအုပ္အားေကာင္းစြာ ၿမင္ေနရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီတိုင္း သိုးအုပ္မ်ားထံ ၀င္သြားလို႕မၿဖစ္မွန္း မိမိကိုယ္ကုိယ္ မိမိ တြက္စမိလိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ခဏတၿဖဳတ္စဥ္းစားလိုက္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 3pt; text-align: justify; text-indent: 33pt; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">“ဟုတ္ၿပီ … အၾကံရၿပီ”</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္၏ အၾကံသည္ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ သိုးေယာင္ေဆာင္ၿပီး၊ သိုးမ်ားႏွင့္ေပါင္း၍ ဒီေကာင္ေတြ တစ္ေကာင္ၿခင္း၏ အက်င့္စာရိတၱမ်ားပ်က္ၿပားသြားေအာင္လုပ္ဖို႕ပင္။ ကၽြန္ေတာ္ ထပ္ၿပီး ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ေတြးမေနေတာ့ပါ။ သိုးရည္ ၿခံဳၿပီး ကၽြန္ေတာ္ သိုးအုပ္ထဲရွိရာသို႕ ေၿဖးေၿဖး မွန္မွန္ၿပီး၀င္လာမိသည္။ သိုးေတြသည္ ကၽြန္ေတာ္ ၀င္လာမွန္းတစ္ေကာင္မွ မရိပ္မိၾကေပ။ သူတို႕ စားၿမဲအတို္င္းစားေနသည္၊ ေပ်ာ္ၿမဲအတိုင္း ေပ်ာ္ေနသည္။ ဒါကိုက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အခြင့္ေကာင္းပင္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သိုးကို အရင္စၿပီး ဖ်က္ဆီး ကိုက္ၿဖတ္ရင္ ေကာင္းမလညး္ဟု စဥ္းစားၿပီး တစ္ေကာင္ၿခင္း ကုိလို္က္လံ ၾကည့္ေနမိေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္ လို္က္လံၾကည့္လိုက္၊ စဥ္းစားလိုက္လုပ္ေနသည္မွာ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ၾကာတြင္မွန္းေတာင္မသိလိုက္ေပ။ တစ္ေန႕နဲ႕တစ္ေန႕ ဒီသုိးေတြအားလိုက္လံေလ့လာ ၾကည့္ၿပီး ဘယ္လို အေရာ၀င္ ဖ်က္စီးရမွန္းကို စဥ္းစားေနတာႏွင့္ပင္ ကၽြန္ေတာ္၀ံပုေလြသည္ပင္ သိုးတစ္ေကာင္ ၿဖစ္ခ်င္စိတ္ပင္ အလုိလိုတစ္ခ်က္ခ်က္ ေပၚလာမိေနသည္။ သို႕ေသာ္ၿငား ကံၾကမၼာက မ်က္ႏွာသာမေပးပါ။ ကၽြန္ေတာ္၏ ဘယ္ဘက္ ရင္အံု၀ သုိ႕ၿပင္းစြာေသာ အခၽြန္တစ္ခု နစ္၀င္သြားေၾကာင္း ခံစားမိလိုက္ေလသည္။ ဟုတ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ ဘယ္ဘက္ ရင္အံု၀ကို ၿမားတစ္ေခ်ာင္း စိုက္၀င္ေနသည္။ <b><span style="color: red;">စိုက္၀င္ေနေသာ ၿမားသည္ ေခတ္ ဆိုေသာ ၿမားတစ္ေခ်ာင္းၿဖစ္ေနသည္။</span></b> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္၏အၿမင္ အာ၇ံုမ်ားတၿဖည္းၿဖည္းႏွင့္ ေ၀း၀ါးလာသည္။ ေနာက္ သတၱ၀ါ တစ္ေကာင္ ကၽြန္ေတာ့္အနားကပ္လာၿပီး ခၽြန္ထက္ေသာ အရာတစ္ခုၿဖင့္ ညာဘက္ ရင္အံု၀ ကိုထပ္မံ စိုက္ခ်လိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ညည္းသံ တစ္ခ်က္ထြက္၍ အသက္႐ႈသံေတြ မမွန္ေတာ့ေပ။ မ်က္လံုးထဲတြင္လည္း ထုိ သတၱ၀ါ၏ ပံုရိပ္အား ၀ါးသြားလိုက္ ေပၚလာလိုက္ၿဖင့္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမဆိုင္ညာမဆုိင္ စိတ္ထဲကေန ထိုသတၱ၀ါအား အမည္ေပးလိုက္မိသည္။ ထုိသတၱ၀ါအမည္သည္ ေလာက ဟူ၍ပင္ၿဖစ္သည္။ <b><span style="color: red;">ထုိ ေလာက ဆိုေသာ သတၱ၀ါသည္ ေခတ္ဆိုေသာ ၿမားၿဖင့္ ကၽြန္ေတာ္၀ံပုေလြဟု ေကာက္က်စ္ယုတ္မာ ေသာ ရိုးသားမႈ မရွိေသာ အ၇ိုင္းအစိုင္း တစ္ေကာင္၏ ၀ိဥာဏ္အားေကာင္းစြာပင္ႏႈတ္ယူသြားေခ်ေလၿပီ။</span></b> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ဤသည္ကာ ၁၉ ရာစု ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္၏ အဆံုးသတ္ပင္ၿဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><u><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 102, 255);">အခ်ိန္သည္ ၂၁ ရာစုၿဖစ္သည္။</span></u></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">လူသားမ်ားသည္ ေသဆံုးၿပီးေနာက္ ေနာက္ဘ၀ အသစ္တစ္ခုတြင္ ၿပန္လည္ေမြးဖြားသည္ဟု ခံယူထားၾကသည္။</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"> ထုိေၾကာင့္ ၂၁ ရာစုတြင္ ကၽြန္ေတာ္ သိုးတစ္ေကာင္အၿဖစ္ ၿပန္လည္ေမြးဖြားလာပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ ၂၁ ရာစုတြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ သိုးတစ္ေကာင္ၿဖစ္ပါသည္။ ၇ိုးသားေသာ အၿပစ္ကင္းေသာ၊ ေကာက္က်စ္မႈမရွိေသာ သိုးတစ္ေကာင္ ၿဖစ္ပါသည္။ သိုးတစ္ေကာင္ အၿဖစ္ၿပန္လည္၇ွင္ သန္လာ၍လည္း ကိုယ့္ဘာသာကို လြန္စြာမွ ေပ်ာ္ရြင္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္၀ံပုေလြ ၿဖစ္စဥ္က မေသခင္ သိုးၿဖစ္ခ်င္သည့္ ဆႏၵေလးက ယခု ဘ၀တြင္ ၿဖစ္လာ၍ ေပ်ာ္ရြင္တာလည္း ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္ေပလိမ့္မည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္၏ ေၿခလွမ္းမ်ားသည္ လြန္စြာမွပင္ တက္ၾကြလို႕ေနသည္။ မၾကာခင္ေတြ႕ရေတာ့မည့္ အမ်ိဳးတူ သိုး (သို႕) သိုးအုပ္ အားေတြ႕ရေတာ့မည့္ အေ၇းအားေတြးလ်က္ ေပ်ာ္ေနမိေသာေၾကာင့္ပင္ ၿဖစ္လိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အမိ်ဳးတူေတြ ေတြ႕လ်င္၊ သူတို႕လိုပင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ၀ိုင္း၀န္းစားေသာက္မည္။ ကခုန္မည္။ အပူအပင္မရွိ၊ အားလံုးက ပကတိရိုးသားၾကသည္။ ေကာင္က်စ္မႈ မရွိ အခ်င္းခ်င္း ေဖးမၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္သိုးကေလး အေတြးစမ်ားကို ၿဖတ္လိုက္သည္။ ေရွ႕မွာ သိုးအုပ္ေဖြးေဖြး ကိုလွမ္းၿမင္လိုက္ ေသာေၾကာင့္ပင္။ ေရာက္ပါၿပီ၊ ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စား ၿဖစ္ခ်င္ခဲ့ေသာ ဆႏၵရွိေသာ ေနရာအား ေရာက္ရွိလို႕ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ သူတို႕ထံ ေၿပး၀င္သြားဖို႕လုပ္ၿပီးမွ အ၇ွိန္ၿပန္သတ္လိုက္သည္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ <b><span style="color: red;">ေခတ္ဆိုေသာၿမားတံေတြကို ကိုင္ေဆာင္ထားတဲ့ ေလာက ဆိုသည့္ သတၱ၀ါအားေတြ႕လိုက္လို႕ပင္။</span></b> ထုိသတၱ၀ါသည္ ခ်ံဳဖုတ္ထဲမွ ၿငိမ္သက္စြာေနလ်က္၊ သိုးအုပ္ၾကီးကို မမွိတ္မသုန္ ၾကည့္ေနေလသည္။ ဧကန္တ ထုိေလာကဆိုေသာ သတၱ၀ါၾကီးသည္ ဟို သိုးေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ ၀ံပုေလြအား လာေ၇ာက္ သုတ္သင္ၿခင္း ၿဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ေနာက္ ဟို၀ံပုေလြက သိုးေယာင္ေဆာင္ထား၍ အသည္းအသန္ လိုက္၇ွာေနၿခင္း ၿဖစ္မည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ေတြးလိုက္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ ေခါင္းထဲ အၾကံတစ္ခု လက္သြားသည္။ ထုိအၾကံမွာ ထုိေလာကဆိုေသာ သတၱ၀ါအား ကူညီေပးရန္ၿဖစ္သည္။ ထုိေၾကာင့္ ထုိသိုးအုပ္ထဲတြင္ ရွိေသာ ၀ံပုေလြအား ရွာမည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ဆံုးၿဖတ္လိုက္ပါသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ သိုးအုပ္ထဲသို႕ ၀င္သြားၿပီး အေၿခအေနမ်ားကို အကဲခပ္လိုက္ပါသည္။ သိုးမ်ားသည္ ယခင္ကထက္ နည္းနည္းေၿပာင္းလဲသြားသည္ဟု ေတြးလိုက္မိသည္။ သူတို႕ေတြ အစားစားသည္မွာ ခါတိုင္းေလာက္ ဟတ္ဟတ္ပက္ပက္မရွိေတာ့ေခ်။ စားခ်င္သလိုလို မစားခ်င္သလိုလိုႏွင့္ အသံေတြလည္း တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ တစ္ေကာင္ႏွင့္တစ္ေကာင္ စေနာက္ေၿပာင္ေနသည္မ်ားအားလည္း မေတြ႕ရေပ။ ကၽြန္ေတာ္ အေတြးစမ်ားကို ၿဖတ္လိုက္ပါသည္။ အရင္ဆံုး ဟို၀ံပုေလြေကာင္ကို ၇ွာ၇မည္ၿဖစ္သည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ သိုး ၂ ေကာင္ေလာက္အား ေလ့လာၾကည့္အၿပီးမွာ အင္မတန္မွ ထိတ္လန္႕သြားပါသည္။ ထုိ ၂ ေကာင္လံုးမွာ သိုးေယာင္ေဆာင္ထားေသာ ၀ံပုေလြ ေတြၿဖစ္ေနၾကေသာေၾကာင့္ပင္။ ၀ံပုေလြ ၂ ေကာင္ဆို လ်င္ေတာ့ မလြယ္ေခ်။ မုဆိုးကို လြယ္လြယ္နဲ႕ ဒီေကာင္ ၀ံပုေလြၿဖစ္ေၾကာင္းကို ၿပလို႕ရမည္မဟုတ္ေပ။ သူၿပလိုက္လ်င္ တစ္ေကာင္က ကၽြန္ေတာ့္ အသက္အား ဇီဇ၀ိန္ ေခၽြသြားႏိုင္သည္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္၏ ေဘာ္ဒါမ်ားအား ၀ိုင္းအကူအညီေတာင္းၿပီး ေဖာ္ထုတ္၇မည္ဟုဆံုးၿဖတ္လိုက္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္ အသက္ရႈသံေတြ မမွန္ေတာ့ေပ။ အၾကီးအက်ယ္လည္း ထိတ္လန္႕ေနမိသည္။ သိုးအုပ္ တစ္၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိၿပီ အားလံုးသည္ ၀ံပုေလြေတြ ၿဖစ္လို႕ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္ အကူအညီေတာင္းဖို႕ လုပ္လိိုက္တိုင္း၊ ၿငိမ္သက္ၿပီး စိတ္မပါလက္မပါ စားေသာက္ေနေသာၿမင္ကြင္း။ ေနာက္ သူတို႕မ်က္လံုးေတြ အားလံုးသည္ ၀ံပုေလြေတြၿဖစ္ေနသည္။ ဒါဆို သိုးေတြ ဘယ္ေရာက္သြားလည္း။ ရိုးသားေသာ၊ ေကာက္က်စ္မႈ မရွိေသာ ကၽြန္ေတာ့္ အမ်ိဳးသိုးေတြ ဘယ္ေရာက္သြားလည္း။ အားလံုးသည္ သိုးေယာင္ေဆာင္ထားေသာ ၀ံပုေလြ၊ ရိုးသားမႈေယာင္ေဆာင္ထားေသာ ၀ံပုေလြေတြ။ ကၽြန္ေတာ့္အမ်ိဳး သိုးေတြ မ်ိဳးသုန္းကုန္ၿပီလား။ ရိုးသားၿခင္းေတြ ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ၿပီလား၊ အရာအားလံုးသည္ ရိုးသားမႈဟန္ေဆာင္ထားေသာ ေကာက္က်စ္တဲ့ ၀ံပုေလြေတြသာ ၿပည့္ႏွက္ေနေလၿပီ။ ဒါဆုိရင္ ဒီကမၻာ ရိုးသားေသာ သုိးတစ္ေကာင္အၿဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းသာ က်န္၇ွိေတာ့သည္ေပါ့။ အေတြးစေလးမ်ားေတာင္မဆံုးခင္ ……….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">“ ၀ွီးးးး ……. ဒုတ္”</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္၏ လည္တည့္တည့္သို႕ပင္ ခၽြန္ထက္ေသာအရာတစ္ခု အရွိန္ၿပင္းစြာ နစ္၀င္သြားၿပီး ေၿဖာင္ထြက္သြားသည္။ ကံၾကမၼာက အခုအခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ့္အားမ်က္ႏွာသာမေပးေပ။ ကၽြန္ေတာ့္ လည္တည့္တည့္ နစ္၀င္ေနသည့္ ၿမွားတံေလးအား ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လံုးေ၀ွ႕ၿပီးၾကည့္လုိက္မိသည္။ ဟုတ္သည္ သည္ၿမွားတံပင္။ ေခတ္ဆိုေသာၿမွားသံပင္။ ေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ နားထဲမွာ ၿဖည္းၿဖည္းခ်င္းနိးကပ္လာသည့္ အသံတစ္ခု။ ဒီအသံက ဟိုေလာကဆိုေသာ သတၱ၀ါၾကီး၏ အသံပင္ၿဖစ္လိမ့္မည္။ ဟုတ္သည္ ထုိ ေလာက ဆုိေသာ သတၱ၀ါၾကီးသည္ ေခတ္ဆိုေသာ ၿမွားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ အား ထပ္မံ ဇီဇ၀ိန္ေခၽြလိုက္ေလသည္။ <b><span style="color: red;">၂၁ ရာစုမွာ ေနာက္ဆံုးလက္က်န္ ရိုးသားမႈ တစ္ခုအား ဘက္မလို္က္တတ္ေသာ ေလာက ဆိုသည့္သတၱ၀ါက ေခတ္ဆိုသည့္ ၿမွားကုိအသံုးၿပဳ၍ အႏိုင္ပိုင္းသြားေခ်ေလၿပီ။ </span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">“ရိုးသားမႈေတြ … ဘယ္မွာလည္း”</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 0.5in; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">“ငါ့ သိုးေတြ … ဘယ္မွာလည္း”</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ ကေယာင္ကတန္းႏွင့္ အိမ္မက္လား တကယ္အၿဖစ္အပ်က္လား မသိ။ ေဇာေခၽြးေတြ တသီတသိုက္ၿဖင့္ တစ္ကိုယ္လံုး ဆတ္ဆတ္တုန္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေဘးနားမွာ ရွိေသာ ေရက၇ားထဲမွ ေရတစ္ခြက္ယူေသာက္လိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ တစ္ကိုယ္လံုး ေအးခ်မ္းသြားသလိုခံစားလိုက္ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ၿပံဳးလိုက္ပါသည္။ ဤအၿပံဳးကို စာဖတ္သူတို႕ သိေလာက္မိထင္သည္။ မသိရင္ေသးရင္လည္း ေၿပာၿပမည္။ ေသခ်ာမ်က္စိမ်ားကို ၿပဴးၿပဲ၍ အစြမ္းကုန္ ဖတ္ဖို႕ၾကိဳးစားလိုက္ပါ။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">၂၁ ရာစုသည္ ရိုးသားၿခင္းမ်ားအားလံုးေသဆံုး ကုန္ၿပီး ရိုးသားသည္ဟု ခံယူထားသူမ်ားသည္ အားလံုး ၀ံပုေလြ မ်ားသာၿဖစ္သည္ ဆိုၿခင္းပင္။ ဒါေၾကာင့္ ရိုးသာသည္ဟုခံ ယူထားသည့္ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ၀ံပုေလြၿဖစ္သည္။ သင္သည္လည္း ရိုးသားမႈကိုဟန္ေဆာင္ထားသည့္ သိုးေယာင္ေဆာင္သည့္ ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္သာၿဖစ္သည္။ </span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">.</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ဒါ့ၿပင္ ေလာကဆိုေသာ သတၱ၀ါၾကီးကလည္း ေခတ္ဆိုေသာ ၿမွားႏွင့္ ထပ္မံ ရုိးသာၿခင္းကို အေရၿခံဳထားေသာ ၀ံပုေလြမ်ား ႏွင့္ မရိုးသားေသာ သူမ်ားအား ဆက္လက္သုတ္သင္ေနမည္မွာ မလြယ္ဧကန္ပင္ၿဖစ္သည္။ ဒါေတြ အားလံုးကို ရပ္တန္႕ဖို႔ဆိုလ်င္ ေခတ္ဆိုေသာ ၿမွားတံအား ရိုက္ခ်ိဳးပစ္ၿပီး ေလာကဆိုေသာ သတၱ၀ါၾကီးအား ေနာက္ၿပန္လွည့္ခိုင္းလ်င္ ၂၂ ရာစုတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရိုးသားမႈမ်ားအား ၿပန္လည္ေတြ႕ေကာင္းေတြ႕ရလိမ့္မည္။</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ဒါကကၽြန္ေတာ္၏ယူဆခ်က္ပင္။ သင့္အေနနွင့္ လက္မခံလ်င္လည္းရသည္။ လက္ခံႏိုင္သည္ဆိုလ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ၂၂ ရာစုတြင္ ရိုးသားမႈရွာေဖြမည့္ခရီးစဥ္ အားလိုက္ခဲ့ရန္ ဖိတ္ေခၚအပ္ပါသည္။</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ဒါေၾကာင့္ မိတ္ေဆြ Enroll Now … လူဦးေရအကန္႕အသတ္ရွိသည္။</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">လူလိန္ (၂၁.၁.၂၀၁၀)</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"> </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-3769480872322336475?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-27099044277013892192010-01-19T15:31:00.004+06:302010-01-19T16:06:42.974+06:30<p class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: center;"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >.<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: 150%; text-align: center;"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေနာင္တ တရား ရင္၀ယ္ပိုက္လ်က္<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ႏွလံုးသားေၿခသံ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ခပ္ၿပင္းၿပင္းနင္းလုိ႕ <span style=""> </span>… သည္းေၿခအစြန္းထိ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အသည္းကြဲသံေတြ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အပ္ေၾကာင္းထပ္ေနၿပီ။ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> .</o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ပံုစံမတူတဲ့ အသည္းကြဲ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဒဏ္ခတ္သံ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အခ်ိဳးမေၿပတဲ့ ဟန္ေဆာင္<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ရယ္ေမာသံ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အဓိပၸာယ္ ႏွိမ့္ခ်သက္ေရာက္တဲ့<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >>>> အၾကည့္ <span style=""> </span><<<<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> .</o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ခနဲ႕သံ … ေလွာင္သံ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေတာင့္တသံ … ဆႏၵသံေတြ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သပြတ္အူလို ရႈပ္ေထြးေနတဲ့ၾကား <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >>>> ခံစားခ်က္မဲ့ <<<<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အသည္းကြဲ ဒဏ္ရာေတြနဲ႕အတူ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေနာင္တဆိုသည့္ အသိတရားက<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သိရွိလိုက္သည္က<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >မိန္းမဟူသည္ … လိပ္မ်ိဳးတည္း ။<br /></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">လူလိန္<br /></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-2709904427701389219?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-76693277150269188572010-01-12T22:44:00.000+06:302010-01-12T22:46:58.305+06:30<p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္သည္ဘာမွန္းကို မသိေသာ လူတစ္ေယာက္ၿဖစ္သည္။ မသိၿခင္းမွာ မရွိၿခင္းေၾကာင့္ ၿဖစ္သည္။ မရွိၿခင္းမွာ ဦးေႏွာက္ၿဖစ္သည္။ ဦးေႏွာက္မရွိသည့္အတြက္ မရွိၿခင္းၿဖစ္သြားၿပီး ကၽြန္ေတာ္သည္ ဘာမွန္းကို မသိေသာ လူတစ္ေယာက္သို႕ၿဖစ္သြားသည္ေလ။ မိတ္ေဆြကၽြႏု္ပ္ အခု စိတၱဇဆန္ေသာ မသိၿခင္း၊ မရွိၿခင္း ေဆးရံုေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မသိၿခင္းနဲ႕ မရွိ္ၿခင္း အေၾကာင္းေတြကို ေၿပာၿပခ်င္ပါသည္။ မိတ္ေဆြ notebook ထဲမွာ ေသခ်ာမွတ္ထားေပးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သိၿခင္းနဲ႕ရွိၿခင္းကို ရွာေတြ႕ရင္ မသိၿခင္း ၊ မရွိၿခင္း အေၾကာင္းကို ၿပန္ေလ့လာခ်င္၍ၿဖစ္သည္။ ထုိ႕အတြက္ ေက်းဇူးအခုကတည္းက တင္ရွိပါသည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> .</o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">နင္မသိဘဲရြာခ်လုိက္တဲ့ …. မိုး<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">အဲ့ဒီ အနမ္းမိုးေပါ့<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">အရိုးထဲထိ စိမ့္တယ္<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ဒါေၾကာင့္ … ငါ့ခ်စ္သြားတယ္<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ေကာင္မေလး … ။<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> .</o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">မေမ်ာ္လင့္ထားဘူး။ အေရွ႕ကိုလည္း ေရးေရးေလးမွ် မၿမင္ရဘူး။ ဒါေပမယ့္ မသိၿခင္း နဲ႔ မရွိၿခင္းက မသိလိုက္ မသိဖာသာ ေနတဲ့ စိတ္ကို လံႈေဆာ္လိုက္သည္။ ကားကလည္း ၿငိမ့္ၿငိမ့္ကေလး၊ မၾကာခဏေတာ့ ယီမ္းသည္ယိမ္းႏြဲ႕လိုက္သည္လို႕ထင္ရသည္ေပါ့္။ ကၽြန္ေတာ့္အနားတိုးတုိးေလး သူကပ္ေၿပာလာသည္။ ေလတိုးသံသဲ့သဲ့။ ေသခ်ာနားစိုက္ေထာင္ေလာက္ေတာ့။ ကၽြန္ေတာ့္ နားထင္ေအာက္က ေနရာေလး တစ္ခ်က္တြန္႕ခနဲၿဖစ္သြားသည္။ ေသခ်ာသည္ သူမ ႏွာတံဆင္းဆင္းေလးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ပါးၿပင္ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 1.5in; text-indent: 0.5in; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span><b style=""><span style="color: red;">ႏွာတံ ။<span style=""> </span>။ မဂၤလာပါ။<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ပါးၿပင္။<span style=""> </span><span style=""> </span>။ ဟုတ္ကဲ့ … မဂၤလာပါ။</span></b></p>. <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ႏွာတံ နဲ႕ ပါးၿပင္ အၿပန္အလွန္ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။ ေနာက္တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကို မ်က္စိ မွိတ္ၿပလိုက္ၿပီး ႏွာတံက <b style=""><span style="color: red;">“သတ္လိုက္ၿပီေနာ္” </span></b>ဟုေၿပာလိုက္သည္။ ဟုတ္ပါသည္ … ကၽြႏ္ေတာ့္ပါးၿပင္ေလး တကယ္ေသသြားသည္။ ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီးကို ေသသြားသည့္ပံုေပၚသည္။ ဟုတ္သည္ ဒါကိုက မသိၿခင္းပါ။ ဒါေၾကာင့္ သူမ၏ နွာတံေလးသည္ မသိၿခင္းပင္ၿဖစ္လိမ့္မည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> .</o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">မၿပံဳးပါနဲ႕ … ၿပံဳးပါ<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ေသခ်ာေရရာစြာၿပံဳးပါ<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">လက္ခံပါ… ၿငင္းပယ္ပါ<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">သိေစ …<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">နင္ေပ်ာ္ေအာင္ … ၿပံဳးၿပဖုိ႕<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ဘုရားသခင္ ဖန္ဆင္းေပးသည္ … ။<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> .</o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">အၿပံဳးသည္ အရာရာကို ေအာင္ႏိုင္၏လို႕ ဆိုထားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေအာင္ႏိုင္သူတစ္ေယာက္ၿဖစ္ဖို႕ ၿပံဳးၿပေနသူ တစ္ေယာက္မဟုတ္ပါ။ သူမ၏ လႈပ္ရွားသက္၀င္မႈမ်ားကို သေဘာက် ၍ ၿပံဳးေနၿခင္းသာၿဖစ္သည္။ ထုိသို႕ ၿပံဳးၿပႏိုင္ဖို႕ကိုလည္း သူမ၏ ကိုယ္ေစာင့္နတ္က ကၽြန္ေတာ့္္ ကုိယ္ေစာင့္နတ္အား ေစခိုင္းထားၿခင္းပင္ၿဖစ္သည္။ ဟုတ္ကဲ့ … ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးလိုက္ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္သိၿပီး သူမ မသိေတာ့ အၿပံဳးအတြက္ သူမ မ်ားစြာေသာ ေမးခြန္းမ်ား ေမးပါလိမ့္မည္။ ေမးခြန္းက အမ်ားၾကီးပါ။ သို႕ေပမယ့္ အေၿဖကတစ္ခုတည္းပါ။</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;">.<br /><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;"><<< ခ်စ္လို႕ … ၿပံဳးမိတာပါ ေကာင္မေလးရယ္ >>></span></b></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center">.<br /><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">သူမ လိုက္ၿပံဳးလိုက္သည္ ဟုုထင္သည္။ ေဆာင္းတြင္းၾကီး မိုးရြာ၍ ပိေတာက္ပန္းမ်ား ပြင့္သြားသည္။ သူမ၏ အၿပံဳးသည္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ရွားပါေးသာ မရွိၿခင္းပင္ၿဖစ္လိမ့္မည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> .</o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ရည္းစားဆုိသည္မွာ ဆားမပါေသာ ဟင္းတစ္ခြက္၏ အဓိပၸာယ္ၿဖစ္ၿပီး ၊<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ခ်စ္သူဆိုသည္မွာ ဆားခပ္ထားေသာ ဟင္းတစ္ခြက္သာၿဖစ္သည္။<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> .</o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ရည္းစားထားရင္ ဘာအက်ိဳးခံစားရသလည္းလို႕ သူမ ေမးဖူးသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ရိုးသာစြာၿဖင့္ <b style=""><span style="color: red;">မသိဘူး</span></b> ဟု သူမအား ၀န္ခံလိုက္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သူမအား ဆားမပါေသာ ဟင္းတစ္ခြက္ႏွင့္ ဆားခပ္ထားေသာ ဟင္းတစ္ခြက္ၿဖင့္ ဧည့္ခံလုိက္ပါသည္။ ေနာက္ကၽြန္ေတာ္ သူမစားၿပီးသည္အထိ သူမအားအၿပံဳးမ်ားၿဖင့္ ယပ္ခပ္၍ ခ်စ္ၿခင္းမ်ားၿဖင့္ေအးၿမထားလုိက္သည္။<span style=""> </span>သူမ ေသခ်ာစြာ ယူငင္စားသံုးၿပီးသည့္ေနာက္ ဆားခပ္ထားေသာ ဟင္းတစ္ခြက္က ပိုေကာင္းသည္ဟု ေၿပာလိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးလုိက္ပါသည္။ သူမလည္း လိုက္ၿပံဳးလိုက္ပါသည္။ သူမ၏ ကိုယ္ေစာင့္နတ္က ကၽြန္ေတာ့္ကုိယ္ေစာင့္နတ္အား တစ္ခြန္းတည္းေသာ စကားဆုိလိုက္သည္။</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;">.<br /><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: 150%;" align="center"><b style=""><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;"><<< သူမႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဆားခပ္ထားေသာဟင္းတစ္ခြက္ၿဖစ္သြားၿပီ ဆိုၿခင္းပင္ >>></span></b></p>. <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ မသိၿခင္း ႏွင့္ မရွိၿခင္းမ်ား ရႈပ္ေထြးသြားၿပီး။ မသိခ်စ္ၿခင္း ႏွင့္ မရွိိခ်စ္ၿခင္း အသြင္သို႕ကူးေၿပာင္းသြားသည္။ ဒါေၾကာင့္ ဘာမသိ ၊ ညာမသိႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သူမ ဆားခပ္ၿပီးေသာ ခ်စ္ၿခင္းႏွင့္ အတူတူလက္တြဲဖို႕ဆံုးၿဖတ္လိုက္သည္။ အၿပင္ထြက္ၾကည့္ေတာ့ ညဘက္ၾကီး ေနကလည္းသာေနသည္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ပုိခ်စ္သြားသည္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> .</o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကိုလိန္ (12.1.10 အမွတ္တရ)<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-7669327715026918857?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-35061462116939423782010-01-04T22:59:00.007+06:302010-03-26T10:32:26.615+06:30<p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><b>.</b></span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><b style=""><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွမဆိုင္ ညာမဆိုင္ တည့္တည့္ၾကီး တမင္တကာ ဆံုမိပါ၏။</span></b><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;" > ဤသည္မွာ ၀တၱဳတစ္ပုဒ္၏ ဇတ္လမ္းအစ ျဖစ္သြားျပီး အဆံုးလည္းျဖစ္သြားပါသည္။ ဆိုလိ္ုသည္မွာ ၀တၱဳမွာ အစကတည္းက ဇတ္လမ္းသည္ ဇတ္ကြက္မရွိ သရုပ္ေဆာင္မရွိႏွင့္ ဆံုးသြားေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ ထုိေၾကာင့္ ဇတ္ကြက္မရွိ၍ သရုပ္ေဆာင္ရွိရန္မလိုအပ္ျခင္းျဖစ္သည္။ သို႕ေပမယ့္ ဘ၀ရွိသည္ ခံစားမႈရွိသည္ ခံစားမႈကို ေပးေသာ စိတ္ရွိသည္ လူရွိသည္။ <b style=""><span style="color:red;">ထိုလူသည္ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ျပီး ဇတ္လမ္းသည္ ကၽြန္ေတာ္၏ စိတ္ပင္ျဖစ္၏ ဖန္္တီးမႈသည္ သူမ၏ မထိတထိ အနမ္းလို႕ဆိုပါရေစ။ </span></b></span></span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color: rgb(255, 0, 0);">.</span></strong></span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><strong></strong></span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >သူမသည္ ကိုရီယားလို ၊ ဂ်ပန္လို ၊ တရုတ္လုိ ၊ နီဂရိုးလို … မိန္းမတစ္ေယာက္ အတိုင္းလွပါသည္။ <b style=""><span style="color:red;">အလွဆိုသည္မွာ ၾကည့္သူ၏ မ်က္လံုးတြင္ပင္ရွိ၏</span></b> ။ ထုိစကားကုိ ကၽြန္ေတာ္အခုပင္ျငင္းလုိက္ပါသည္။ <b style=""><span style="color:red;">ကၽြန္ေတာ္အခု ေျပာေနတဲ့ သူမ (သို႕) မိန္းမတစ္ေယာက္၏ အလွဆိုသည္မွာ ဤစာကို ဖတ္ေနသူမ်ားထံတြင္သာရွိပါသည</span></b>္။ ထုိေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ဇတ္ေကာင္ (သို႕) သူမ အလွအား အေကာင္းဆံုးျဖစ္ ေအာင္မြန္းမံေပးၾကပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သူမ ကို ကၽြန္ေတာ္၏ မ်က္စိထဲမွာေကာ ၊ ကၽြန္ေတာ္၏ စာသားထဲမွာေကာ အလွပဆံုး ျဖစ္ေစခ်င္လို႕ပင္။ အလွပဆံုး မြန္းမံဖို႕ ျငင္းဆန္မည္ဆိုလ်င္လည္း သင္၏ သေဘာအတိုင္းပင္။ </span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">.</span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><b style=""><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:red;" >မိန္းမတို႕၏ အေကာင္းဆံုး အပိုင္ႏိုင္ဆံုး ဘာသာရပ္မွာ မာယာ ပင္ျဖစ္သည္လို႕ ကဗ်ာဆရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဆိုၾကေပလိမ့္မည္။</span></b><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;" > ထုိအျခင္းအရာကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ ထပ္မံျငင္းလိုက္ပါသည္။ သူမသည္ မာယာဆိုေသာ ပညာရပ္ကို သင္ၾကာဖူးေသးျခင္းမရွိေသာ သိုးမေလးတစ္ေကာင္သာ ျဖစ္သည္။ ထိုသည္ကို စာဖတ္သူတို႕ မာယာဟု အတင္းျငင္းမည္ဆိုလ်င္ ကၽြႏု္ပ္ျပိဳင္ျငင္းေနမည္မဟုတ္ေပ။ အျငင္းအခုန္စကား မ်ားေၾကာင့္ သူမ မာယာဆိုေသာ အတတ္ပညာကို တီးေခါက္မိသြားမွာ စိုးေသာေၾကာင့္ပင္။ </span></span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">.</span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><b style=""><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:red;" >မိန္းမတို႕၏ အေကာင္းဆံုး ဆြဲေဆာင္မႈအေကာင္းဆံုး အရာတစ္ခုမွာ အသံပင္ျဖစ္သည္။</span></b><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;" > ကၽြန္ေတာ္ေျပာျခင္း မဟုတ္ပါ။ ရွိတ္စပီးယား ကေလးေလးဘ၀က ေျပာထားျခင္းျဖစ္သည္။ ျမန္မာတို႕သည္ ကေလးစကားအား အမွန္လို႕ ယူစတတ္ၾကသည္။ ထုိေၾကာင့္ ရွိတ္စပီးယားစကား အား အမွန္လို႕ယူစလိုက္ၾကပါ။ မယူစခ်င္ပါက မ်က္လံုးမွိတ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္အား အားနာေသာအားျဖင့္ ယံုၾကည္ေပးလိုက္ၾကပါ။ ကၽြန္ေတာ္အားလံုးကုိ ဂါ၀ရျပဳပါသည္။ <b style=""><span style="color:red;">သူမ၏ အသံသည္ တရုတ္သံလိုလို၊ ဂ်ပန္သံလိုလို၊ အဂၤလိပ္အသံလို၊ ရွမ္းသံလိုလို …. ဘာသံလိုလို ညာသံလိုလိုႏွင့္ မိန္းမတစ္ေယာက္၏ အသံပင္ျဖစ္လို႕ေန၏။ ဒါကိုက အရမ္းစိတ္၀င္စားဖို႕ ေကာင္းသည္ပင္မဟုတ္လား။</span></b> ထုိအသံမ်ားကုိပင္ ဆန္႕က်င္ဖက္လိင္ ႏွစ္ခု၏ ေပါင္းစည္းျခင္း သေကၤသာပင္ျဖစ္သည္။ မိတ္ေဆြ ျငင္းဖို႕ ထပ္မၾကိဳးစားပါႏွင့္။ ထုိအသံမ်ားႏွင့္ပင္ သူမ ကၽြန္ေတာ့္အား ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဧည့္ခံျပီး အိမ္အျပန္လက္ေဆာင္ထည့္ေပးလိုက္သည္။ <b style=""><span style="color:red;">အခု ထုိလက္ေဆာင္ကို ကၽြႏုပ္ တယုတယ ဖြင့္ၾကည့္ေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။</span></b> မိတ္ေဆြ ကၽြန္ေတာ္ရလိုက္ေသာ လက္ေဆာင္အား ျမင္ပါ၏ေလာ။ မျမင္လ်င္လည္း မျမင္ျမင္ေအာင္ၾကည့္လိုက္ပါ။ ေျဖးေျဖးဖြင့္ၾကည့္ပါ ပစၥည္းသည္အရမ္းတန္ဖိုးရွိသည္။ <b style=""><span style="color:red;">ထုိေၾကာင့္ သတိကြဲတတ္သည္။ </span></b></span></span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color: rgb(255, 0, 0);">.</span></strong></span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><strong></strong></span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ></span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ဤတြင္ အေအးဓါတ္ေလး စိုစြတ္ျခင္း မစြတ္ျခင္း၊ <span style=""></span>သူမ၏အလွ သူမ၏အသံ၊ သူမ၏ အနမ္းေငြ႕ေငြ႕ေလးႏွင့္ ေဆာင္းမျဖစ္တျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ၀တၱဳဟု ေခၚဆိုထုိက္ မထုိက္အေပၚ ၊ ခံစားမူရွိ မရွိ စာဖတ္သူတို႕ရဲ႕ ေ၀ဖန္ျခင္း မေ၀ဖန္ျခင္း၊ တို႕အား အေရးတယူျပဳလ်က္ …. မိတ္ေဆြဤေနရာတြင္ ဇတ္လမ္းျပီး၏။ ဤသည္ကား ျမန္မာကား မ်ား၏ ဇတ္သိမ္းခန္းပင္ျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ မိတ္ေတြတို႕ ေ၀းးး လို႕ေအာ္ျပီး ၊ ခုန္ခ်င္တဲ့သူခုန္၊ ဖက္ခ်င္တဲ့သူဖတ္ေနျပီး လက္ခုပ္တီး ခ်င္သူမ်ားက တီးေနလိုက္ပါ။ ဘာေၾကာင့္ဆိုေသာ သင္တို႕သည္လည္း ကၽြန္ေတာ့္၏ စာဖတ္ဇတ္ေကာင္မ်ားျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။</span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">.</span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ></span></p><p style="margin: 1.5pt 0in; text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကိုလိန္</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-3506146211693942378?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-80443502289396137052009-12-22T10:25:00.011+06:302011-04-16T12:29:57.663+06:30<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt; text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ ႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈကိုရွာေဖြၾကည့္ျခင္း ေရးျဖစ္ျခင္းဟာ ကၽြန္ေတာ္ ေအာင္ျမင္ေနေသာေၾကာင့္မဟုတ္ပါ။ မေအာင္ျမင္ဘူးလို႕လည္း မဆိုလုိပါ။ ေအာင္ျမင္မႈ၊ ေအာင္ျမင္ျခင္းဆိုတဲ့လမ္းေၾကာင္းေပၚ ကိုယ္တိုင္အနံခံမိေသာၾကာင့္ ထုိလမ္းေၾကာင္းကုိသိေစခ်င္ေသာ ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ေဖာ္ျပမည့္ အေၾကာင္းအရာေတြဟာ မွန္ခ်င္လည္း မွန္မည္၊ မွားခ်င္လည္းမွားမည္။ ေဆးခါးလည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ ေဆးေကာင္းတစ္ခြက္လည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ခံယူခ်က္ျခင္း ၊ ေတြးပံုျခင္း ထပ္တူက်ေသာ သူေတြအတြက္ေတာ့ ေဆးေကာင္းတစ္ခြက္ျဖစ္မည္လို႕ေတာ့ထင္သည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရွာေဖြေတြ႕၇ွိထားတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈဆို တာ <b><span style="color: red;">'အလုပ္' </span></b>ျဖစ္သည္။ ပိုက္ဆံမဟုတ္ပါ၊ ဂုဏ္ျဒပ္ေတြမဟုတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ဒီလိုိေျပာလုိ႕ နားနည္းနည္းရႈပ္သြားႏိုင္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတဲ့ အလုပ္ဆိုသည္မွာ 'ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားမွအစ ဟိုးးး … ေအာက္ေျခလူတန္းစား ေပါင္းစံုအထိ သူတို႕တာ၀န္ ယူထားေသာ အလုပ္တာ၀န္ အားလံုးပါ၀င္သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ …. Sales Man တစ္ေယာက္သည္ sales target အျမဲထိ ဖို႕ ၾကိဳးစားရသည္။ ထုိၾကိဳးစားမႈကို ၾကိဳက္ေသာေၾကာင့္ ထုိသူသည္ Sales Man တစ္ေယာက္ Sales Man ဘ၀ ကိုေရြးခ်ယ္သည္။ ထုိေရြးခ်ယ္မႈသည္ ထုိသူကိုယ္တိုင္ပင္ျဖစ္သည္။ ထုိေၾကာင့္ Sales Target ထိဖို႕သည္ သူ႕အလုပ္တာ၀န္ျဖစ္သည္။ ထိုအလုပ္တာ၀န္ကို သူကိုယ္တိုင္သတ္မွတ္ထားျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ထုိေၾကာင့္ … Marketing သမားတစ္ေယာက္သည္ … marketing အလုပ္လုပ္သည္။ စိုက္ပ်ိဳးေရးသမား တစ္ေယာက္သည္လည္း စိုက္ပ်ိဳးေရးအလုပ္လုပ္သည္။ သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္သည္လည္း သူ႕ေတာင္းရဖို႕ သူ႕အလုပ္သူလုပ္သည္။ အမွန္ေတာ့ လူေတြအားလံုးဟာ မိမိၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ အလုပ္ကိုသာ မိမိလုပ္ေနၾကေသာ သူမ်ားျဖစ္သည္။ မိမိေရြးခ်ယ္ ထားေသာ အလုပ္တာ၀န္ကို အေလးအနက္ထားလုပ္သည္။ မလုပ္သည္။ အဆံုးအစြန္ထိလုပ္သည္၊ မလုပ္သည္။ ထုိသူ၏ စိတ္အေျခအေန ဇြဲ၊ ၀ရိယ တို႕ႏွင့္သာ သက္ဆိုင္သြားသည္။ ထိုေၾကာင့္ လူတစ္ေယာက္ အဆံုးစြန္ထိ ေအာင္ျမင္ျခင္းမ်ားက ထုိသူ၏ ဇြဲ၊ ၀ရိယ တို႕က ၅၀%ေလာက္အေ၇းပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">လူတုိင္းအလုပ္လုပ္ၾကပါသည္။ သို႕ရာတြင္ ၇၅% ႏႈန္းေလာက္သည္ ပိုက္ဆံေနာက္ကိုလိုက္၍ က်န္သည့္ ၂၅% သည္ မိမိတို႕အားသန္ရာ ပညာရပ္၊ ဘာသာရပ္မ်ားသို႕လိုက္ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ ကဲ ကၽြန္ေတာ္ေလွ်ာက္ေရးေနတာနဲ႕ စာဖတ္သူေတြေတာင္ ပ်င္းလာျပီထင္ပါသည္။ အလုပ္နဲ႕ပက္သက္ျပီး ပံုျပင္ေလးတစ္ခုကို သြားျပီးသတိရမိတယ္ဗ်။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">တစ္ခါတုန္းက Company တစ္ခုက အလုပ္ေခၚသည္။ Company က research လုပ္ရသည့္ Company ျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႕ လူေရြးခ်ယ္ခန္႕အပ္၇ာမွာ ေသခ်ာစီစစ္ျပီးေတာ့ အင္တာဗ်ဴးၾကသည္။ အဲဒီမွာ လူတစ္ေယာက္ အင္တာလာဗ်ဴးသည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ခင္ဗ်ာ ဘာေတြကို research လုပ္ေနလည္းအခု"</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ဟုတ္ကဲ့ …"</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"ကၽြန္ေတာ္ ေမ်ာက္ကေနလူဘာေၾကာင့္ျဖစ္လာရသလည္းဆိုတာကို research လုပ္ေနပါတယ္ဗ်"</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><strong><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">.</span></strong><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">Interviewer ေတြကအ၇မ္းစိတ္၀င္စားသြားျပီး၊ ငါတို႕ရွာေနတဲ့လူက ဒီလိုလူမ်ိဳးပဲ ဆိုျပီး လစာ ေကာင္းေကာင္း facilities ေကာင္းေကာင္းေပးျပီးခန္႕အပ္လိုက္ၾကသည္။ သူ႕အတြက္လည္း ကိုယ္ပိုင္ Library နဲ႕ သူအလုပ္လုပ္ဖို႕ အခန္းတစ္ခန္းကို စိတ္ၾကိဳက္သံုးဖို႕ေပးလိုက္သည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">အမွန္ေတာ့ သူ ကဘာအလုပ္မွလုပ္ခ်င္တဲ့လူတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး။ ရလိုရျငား၀င္ သရမ္းျပီးေလွ်ာက္လိုက္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုပါ။ research နဲ႕ပက္သက္ျပီးေတာ့လည္း ဘာမွသိတဲ့လူတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး။ သူဟာ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ စာၾကည့္ခန္းထဲသြားလိုက္၊ စားလိုက္ ၊ သူ႕ကိုေပးထားတဲ့အခန္းထဲမွာအိပ္လိုက္၊ အခ်ိန္တန္ လစာ ထုတ္လုက္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဟန္က်ေနသည္။ ဒီလိုနဲ႕ ေနလာလိုက္တာ ႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ၾကာသြားသည္။ ဘယ္သူမွလည္းသူ႕ကိုဘာမွမေျပာၾကဘူး။ တစ္ေန႕က်ေတာ့ သူ႕ဆီကေန ထူးထူးဆန္းဆန္း research လုပ္ထားတဲ့ paper ေ၇ာက္လာသည္။ research လုပ္ထားတဲ့ paper ကလည္းအမ်ားၾကီးမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ရြက္တည္းပါ။ အဲ့တစ္ရြက္တည္းမွာကလည္း တစ္ေၾကာင္းပဲပါတယ္။ အဲ့ဒါက …</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"လူေတြေမ်ာက္ဘ၀ကေနလူအဆင့္ကိုေျပာင္းလည္းလာတာ အလုပ္အရမ္းလုပ္လို႕ပါတဲ့"</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><strong><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">.</span></strong><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">"မွန္လိုက္ေလျခင္းကြာ"</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"> ဆိုျပီး Company ဥကၠဌက လက္သီးလက္ေမာင္းသန္းျပီး အားေပးတာေပါ့။ အားလံုးကလည္း ဥကၠဌ ကိုယ္တိုင္ ခ်ိးမြန္းခန္းဖြင့္ေနေတာ့ ေနာက္လုိက္းေကာင္းတို႕ျပီျပီ အရမ္းကိုခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္ၾကေတာ့သည္။ သူဟာ Company မွာ ေန႕ခ်င္းညခ်င္းလုိ Hero တစ္ေယာက္ျဖစ္သြားသည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">အမွန္အခုလို Research တစ္ခု၇ဖို႕ သူ႕ဘ၀ႏွင့္ရင္းျပီး ရလိုက္သည့္အသိတ၇ားကိုေတာ့ ဘယ္သူမွသိလိမ့္မယ္ မထင္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုရင္ သူဟာတစ္ေန႕တစ္ေန႕စားလိုက္၊ အိပ္လိုက္ အလုပ္မလုပ္ပဲ ေနလာတာၾကာလာေတာ့ သူ႕မွာ အျမီးေပါက္လာတာေၾကာင့္ပင္။ ဒါေၾကာင့္ သူေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္သည္၊ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ငါအလုပ္မလုပ္ပဲ စားလိုက္အိပ္လိုက္ေနလို႕ အခုငါ့မွာ အျမီးေပါက္လာတာေပါ့။ ငါတာအလုပ္လုပ္ေနရင္ ဒီလို္ေပါက္လာမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါဆို ေမ်ာက္ကေနလူကို အဆင့္ဆင့္အသြင္ေျပာင္းလာတာက အလုပ္လုပ္ျခင္း ဆိုတဲ့အခ်က္ေလးကို ေတြးမိလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><strong><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">.</span></strong><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ဒီလိုနဲ႕ Company ကသူ႕ကို ဂုဏ္ထူးေဆာင္အျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳျပီး လက္ရွိလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ကိုသာ ဆက္လက္ ေလ့လာခိုင္းသည္။ သူ႕မွာလည္း ဘာမွမတတ္ သူဘာေၾကာင့္ ဒီအျဖကိုရလိုက္သည္ဆုိတာကိုလည္း ေျပာရမွာရွက္သာေၾကာင့္ ဒီအတိုင္းပဲဆက္ေနလိုက္သည္။ အခ်ိန္ေတြနည္းနည္းေလးၾကာလာေတာ့ သူ႕ကိုယ္မွာ အေမြးအမွ်င္ေတြေပါက္လာျပီး တစ္ေန႕တျခားေမ်ာက္နဲ႕ပိုပိုတူလာေလသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">တစ္ေန႕က်ေတာ့ မျဖစ္ေခ်ဘူး အျဖစ္မွန္ေတြကို Company ဥကၠဌ ကိုေျပာျပမွ ျဖစ္ေခ်မည္ဆိုျပီး ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ေနာက္တစ္ရက္က်ေတာ့ ဥကၠဌ ေတြ႕ဖုိ႕ ဥကၠဌ အခန္းသို႕သူထြက္လာခဲ့သည္။ ေနာက္အခန္းေ၇ွ႕သို႕ေရာက္ေတာ့ တံခါးေခါက္ဖို႕ အလုပ္မွာ အခန္းတံခါးဟေနတာေၾကာင့္ သူ မေျပာမဆိုနဲ႕ ၀င္လုိက္သည္။ ၀င္လုိက္ျခင္းျခင္းေတြ႕လုိက္ရ သည့္ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ သူ အံအားသင့္သြားသည္။ ဤျမင္ကြင္းမွာ ဥကၠဌ ေဘာင္းဘီျပင္၀တ္ေနစဥ္ ထြက္က်ေနေသာ အျမီးက သူ႕ထက္ ရွည္လ်ားေနေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ဒါေၾကာင့္ ေမ်ာက္ကေနလူ႕ဘ၀ ကိုအဆင့္ဆင့္ ဆင္းသက္လာတာ အလုပ္လုပ္ေသာေၾကာင့္လို႕ စာဖတ္သူတို႕ လက္ခံလို႕ရျပီထင္သည္။ လက္မခံခ်င္သူေတြကေတာ့ ဒီအတိုင္းေလးပဲျငိမ္ေနလိုက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ဆက္လက္ ေမးခြန္းေလးထုတ္လုိက္ပါဦးမည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ေမးခြန္း (၁) ေမ်ာက္ကေန လူဘ၀သို႕ အဆင့္ဆင့္ေျပာင္းလာၾကသည္ဆိုတာေကာ လက္ခံပါသလား။</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">ေမးခြန္း (၂) ေယာက်္ားနဲ႕ မိန္းမ ဘယ္သူကအလုပ္ပိုလုပ္ၾကသည္ဟုထင္ပါသနည္း။</span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><strong><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">.</span></strong><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေျဖကေတာ့ ေမးခြန္း(၁) အတြက္ ေယဘုယ်အားျဖင့္လက္ခံထားသည္လို႕ေျဖပါရေစ။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ေမးခြန္း(၂) အတြက္ မိန္းမေတြက ေယာက်္ားေတြထက္အလုပ္ပိုလုပ္ၾကတယ္လို႕ ျမင္ပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">စာဖတ္သူမ်ား ကၽြန္ေတာ့္အားနားလည္ရေတာ္ေတာ္ခက္သြားေပလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေၾကာင့္ျမင္ရသည္ဆိုတာကို ၇ွင္းျပပါမည္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ <b><span style="color: red;">ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေယာက်္ားေတြမွာ ေမြး၇ာပါ အျမီးမ်ားပါလာက်ေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ </span></b>ကၽြန္ေတာ့္မွာမပါဘူးဗ်လို႕ မျငင္းလုိက္ပါႏွင့္။ ေအာက္ကိုေခါင္းစိုက္ျပီး ေသေသခ်ာခ်ာေလး ေတြးၾကည့္ေပးပါ။ တစ္ခုပဲ သတိေပးခ်င္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕တစ္ေယာက္အျမီးကို တစ္ေယာက္ၾကည့္ျပီး ငါကသူ႕ထက္အလုပ္ပိုလုပ္တယ္ မလုပ္ဘူးလို႕ ျငင္းခံုမေနၾကပါႏွင့္။ အားလံုး သူ႕ေနရာႏွင့္သူ သူ႕အထာႏွင့္သူ ဘ၀ဆိုသည့္ ျပဇတ္ေပၚ က်ရာဇတ္ရုပ္ ကေနၾကေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုးအေျဖတစ္ခု ေတာ့ထပ္ေျပာလိုက္ပါဦးမည္။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုခ်င္တဲ့ အျမီးေတြဆိုသည္မွာ ဂုဏ္၊ ၿဒပ္ ၊ ရာထူး အရွိန္အ၀ါမ်ားကို ရည္ညြန္းထားျခင္းျဖစ္ျပီး၊ မိန္းမေတြအလုပ္ပိုလုပ္ၾကသည္ဆိုသည္မွာ ထုိသို႕ေသာ ေယာက်္ားမ်ိဳးေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ မာယာ ပညာေတြႏွင့္ ၾကိဳးဆြဲထားေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ :P</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">မိတ္ေဆြတို႕ တစ္ခုသတိထားမိလိုက္လားခင္ဗ်။ <b><span style="color: red;">ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ အလုပ္ဆုိတာနဲ႕တင္ "ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈကိုရွာေဖြၾကည့္ျခင္း" ဆုိတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ခုလံုး ျပည့္စံုသြားပါျပီ။</span></b> တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ လူတိုင္း အလုပ္လုပ္ေနသ၍ ေအာင္ျမင္ေနတယ္ဆိုတာ မေမ့ပါႏွင့္။ ဒါေပမယ့္ လုပ္ေနတဲ့အလုပ္ကို ရပ္လိုက္ရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ာဟာ က်ရံုးတဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ <b><span style="color: red;">အျမဲေအာင္ျမင္ခ်င္ရင္ေတာ့ ေသတဲ့အထိ အျမဲအလုပ္လုပ္ေနပါ။</span></b> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ မေအာင္ျမင္ခ်င္တာ ၂ ခုေတာ့ရွီတယ္။ ဒါက "အခ်စ္နဲ႕စစ္" ပါပဲ။ အဲ့နွစ္ခု ေအာင္ျမင္ေနရင္ ေနာက္ကလိုက္လာမယ့္ ကိစၥေတြက မသက္သာဘူးခင္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြက <b><span style="color: red;">"ဟုတ္၏"</span></b> လို႕ေျဖျပိး တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြက <b><span style="color: red;">"ဟင္အင္း"</span></b> လို႕ေျဖပါလိမ့္မည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">မွန္တယ္ထင္ရင္ အားလံုး ေခါင္းတစ္ခ်က္ျငိမ့္လိုက္ၾကပါခင္ဗ်။ </span></b><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: 150%;"><strong><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One; color: red;">.</span></strong><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%; font-family: Zawgyi-One;"><br />လူလိန္ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"> </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-8044350228939613705?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-70903460213877797142009-12-20T18:58:00.004+06:302010-01-19T16:09:54.442+06:30<p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size:100%;">.<br /></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ငါငယ္ငယ္တုန္းက ကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အိပ္ရာထဲမွာ ခ်ီးပါတယ္၊ ေသးေပါက္တယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ကုိယ္တံုးလံုးနဲ႔လည္း ငါေနတယ္။</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ငါ ငယ္ငယ္က ကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >လမ္းေဘး ေသးေပါက္တယ္၊ ေၾကာက္ရင္ ခ်ီးပါခ်တယ္၊</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >တခုခုလုိခ်င္ရင္ ငိုယိုဂ်ီက်တယ္။</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ငါ ငယ္ငယ္က ကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေခြးေၾကာက္တယ္ ေၾကာင္ေၾကာက္တယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ညညအိပ္ေနတုန္း ေဘးကိုပုိ႕ပုိ႕လိုက္တဲ့</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အေဖကိုလည္းေၾကာက္တယ္။</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ငါ ငယ္ငယ္က ကေလးေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ျဖဴစင္တယ္ ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္လို႕</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သူတို႕ ေျပာၾကတယ္။</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သူတို႕ ကညဴက်တယ္ ကလူက်တယ္။</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ငါ ငယ္ငယ္က ကေလးေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ကေလးေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အခု အ့ဲကေလးေလး ကဗ်ာရြတ္ေနတယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ကဗ်ာ၇ြတ္ေနတယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ရြတ္တယ္ ရြတ္တယ္</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ရြတ္ရင္း ရြတ္တယ္နဲ႕</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="line-height: 115%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဘီလူးတစ္ေကာင္အျဖစ္္ ဆက္လက္ကဗ်ာရြတ္ေနတယ္။</span></p><span style="font-size:100%;"><b><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br />မွတ္ခ်က္။ ။ အလင္းပ်ိဳးမယ့္လက္မ်ား ကဗ်ာရြတ္ပြဲ ၂၀.၁၂.၀၉ အမွတ္တရ။</span></b></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size:100%;"><br /></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal" align="center"><span style="font-size:100%;"><br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-7090346021387779714?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-74224480670225944352009-12-11T22:26:00.003+06:302010-01-19T16:10:41.917+06:30<p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >.</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ကၽြန္ေတာ္ ပိုက္ဆံေတြဘယ္မွ မေရာက္သြားပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သံုးျဖဳန္းလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ရသေလာက္ သံုးတယ္ သံဳးသေလာက္လည္းကုန္ပါသည္။ ဘယ္လိုသံုးလိုက္သလည္း ကၽြန္ေတာ္မသိပါ။ ေသခ်ာသည္က ဘာအ၀တ္အစား၊ အာအသံုးအေဆာင္မွ မ၀ယ္ျဖစ္သည္က ေတာ္ေတာ္ၾကာေနျပိလို႕ေတာ့ထင္သည္။ ဒါဆို ကၽြန္ေတာ့္ပိုက္ဆံေတြ ဘယ္ေရာက္သြားလည္းလို႕ ေမးခ်င္ေမးလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ကို မသိတာပါဗ်ာ။ </span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ကၽြန္ေတာ္ သိျပိ။ ဒိေကာင္ေတြ ညည ကၽြန္ေတာ္အိပ္ေနတုန္း ခုန္ခုန္ထြက္သြားတာျဖစ္မည္။ ဟုတ္တယ္ အဲ့လိုပဲျဖစ္ပါလိမ့္မည္။</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" >ပိုက္ဆံႏွင့္ပက္သက္၍ "လူ" မ်ားကို ၀ိဘာဂ (၆) မ်ိဳးခြဲျခားထားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ခြဲျခားထားျခင္း မဟုတ္ပါ။ မင္းခိုက္္စုိးစံ ရဲ႕အျမင္မ်ားျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထုိသို႕ပင္ျမင္ပါသည္။</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" >ပထမတစ္မ်ိဳးက … ပုိက္ဆံ၏ေနာက္တေကာက္ေကာက္ လိုက္ေနသူမ်ားျဖစ္သည္။ ထုိသူမ်ားကို "ရုပ္၀တၱဳပစၥည္းကိုးကြယ္သူမ်ား" ဟု အမည္္ေပးထားသည္။</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" >ဒုတိယတစ္မ်ိဳးက … ပုိက္ဆံကိုပိုင္ဆိုင္ထိန္းသိမ္းသူမ်ားျဖစ္ေပ၏။ ထိုသူတို႕ကို "အရင္းရွင္မ်ား" ဟု အမည္ေပးထားသည္။</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" >တတိယတစ္မ်ိဳးက … ပိုက္ဆံကိုျဖဳန္းတီးသူမ်ားျဖစ္သည္။ ထုိသူတို႕ကား "အေပ်ာ္အစားလိုက္စားသူမ်ား" ဟုအမည္ေပးထားသည္။</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" >စတုတၳတစ္မ်ိဳးက … ပိုက္ဆံမရွိဘဲ ေအးေအးလူလူေနထုိင္ၾကသူမ်ားျဖစ္၏။ ထုိသူတို႕ကို "ရည္းမွန္းခ်က္ၾကီးၾကီး မားမားမရွိသူမ်ား" ဟုအမည္ေပးထားပါသည္။</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" >ပဥၥမတစ္မ်ိဳးက … အလုပ္မလုပ္ပဲ ပိုက္ဆံရေနသူမ်ားျဖစ္သည္။ ထုိသူတို႕ကိုကား "ကပ္ပါးေကာင္မ်ား" ဟုအမည္ေပးထားသည္။</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="position: relative; line-height: 150%;font-size:100%;" >ဆဌမတစ္မ်ိဳးက … ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး တပင္တပန္း လက္ႏွင့္မျပတ္ေအာင္ အလုပ္လုပ္ျပီးမွ ပိုက္ဆံရၾကရွာသူမ်ားျဖစ္သည္။ ထုိသူတို႕ကား ဘ၀ထံမွ ဘာတခုမွရလိုက္ရသူမ်ားမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ "အရူး" မ်ားဟုအမည္ေပးထားသည္။ </span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:red;" >သင္ေကာ ထုိသူမ်ားထဲတြင္ ဘယ္တစ္မ်ိဳးပါလည္းခင္ဗ် !! </span></b></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:white;" >ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဆဌမတစ္မ်ိဳးထဲတြင္ပါလိမ့္မည္။ ထုိေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ "အရူး" ျဖစ္လိမ့္မည္။ အလုပ္ႏွင့္လက္နဲ႕မျပတ္ေသာ အရူးတစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္လိမ့္မည္။ ဘ၀ထံမွဘာတစ္ခု ရလိုက္မွာ မဟုတ္တဲ့ အရူးတစ္ေကာင္ပဲျဖစ္လိမ့္မည္။ ဟုတ္သည္ လူလိန္သည္ အရူး တစ္ေယာက္ သာျဖစ္သည္။ </span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:white;" >ဟုတ္သည္ … ကၽြန္ေတာ္ရူးေနသည္။</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:white;" >တကယ္ရူးေနပါသည္။ </span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:red;" >"ေဟ့ … ငါ့ပိုက္ဆံေတြဘယ္ေရာက္သြားလဲ" </span></b></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:red;" >"ေဟ့ … ငါ့ပိုက္ဆံေတြဘယ္ေရာက္သြားလဲ" </span></b></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:red;" >"ျပန္ေပး … ငါ့ပိုက္ဆံေတြ"</span></b></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;color:red;" >"ျပန္ေပး … ငါ့ပိုက္ဆံေတြ" </span></b></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color: rgb(255, 0, 0);">.</span></strong></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >မိတ္ေဆြ … ကၽြန္ေတာ္ ရူးေနျပိလို႕ ထင္ေနျပိမဟုတ္လား။ မထင္ပါႏွင့္။ အမွန္တကယ္ ဤစာကို ဆံုးေအာင္ ဖတ္ေနေသာ သင္သည္သာ အရူး တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ မယံုလ်င္ အိမ္ျပန္ျပိး မွန္ေရွ႕မွာ ကုိယ့္ရုပ္ကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ပါ။ သင္ဘယ္လိုမ်ိဳးရူးေနသလည္းဆိုတာကိုေပါ့။ </span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အေျဖရွာမရရင္ ကၽြန္ေတာ့္ ဆိသာျပန္လာျပိး ေမးလိုက္ပါ။ </span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သင္ ဘယ္လိုအရူးမ်ိဳးလည္းဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပမည္။ </span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ></span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >.</span></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 150%;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ကုိလိန္ </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-7422448067022594435?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-79023620090820901792009-12-01T15:17:00.004+06:302010-01-19T16:11:21.335+06:30<p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;"><br /></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေပ်ာ္ရြင္မႈတဲ့ … </span></p><span style="font-size:100%;"><br /></span><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဒီေကာင္က ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ေနတုန္း </span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ထထ ေယာင္တဲ့ေကာင္ … ။</span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဒီေကာင္က </span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ေနတုန္း </span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေပတရာ လမ္းထြက္ ညည့္ငွက္မယ္နဲ႕ </span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေပ်ာ္တဲ့ေကာင္ … ။ </span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >Night Club သြား</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေသာက္စားေပ်ာ္ယစ္္</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ကခုန္ေနတဲ့ ေကာင္… ။ </span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဒီေကာင္က အသိေတြ႕ရင္</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ခပ္တည္တည္နဲ႕ တရားဓမၼာ </span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ရွာေဖြေနသလိုလုိ</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေလာကီကုိ စိတ္ကုန္ေနသလိုလုိ</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ခါးၾကားထဲ ဘီယာ ပုလင္းနဲ႕ </span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေၾကာင္ခ်ီးလိုမ်ိဳး ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလး</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အနံျပင္းတဲ့ေကာင္ … ။ </span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">.</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဒီေကာင္ေပါ့ … အဲ့းဒီေကာင္ေပါ့ </span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ငါ့အိပ္မက္ေတြ </span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေစ်းေပါေပါ နဲ႕ ေ၇ာင္းစား</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဦးေႏွာက္ ဆဲလ္ေတြ ဖ်က္ဆီးေနတဲ့ေကာင္</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္နဲ႕ ငါ့အခ်ိန္ေတြ </span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ခိုးစားေနတဲ့ေကာင္။ </span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ၾကက္သတုန္း ေကာင္ … ေသခ်င္းဆိုးေကာင္ ။</span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေျမြေပြးကိုက္ေကာင္ … ။ </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-7902362009082090179?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-35190166529721284452009-11-27T13:49:00.003+06:302011-04-16T12:17:32.794+06:30<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">နားထဲမွာ ကားသံေတြလား ဒါမွမဟုတ္ ကမာၻပ်က္ေန တာလားမသိ ဆူညံ ပြက္ေလာ႐ိုက္ေနသည္ ။ သည္ေသာသ အာ႐ုံေတြေၾကာင့္ သူရဲ႕ ေလးလံေနတဲ့ မ်က္ခြံ ကိုမႏို္င္မနင္း နဲ႕ တစ္ဖ်ပ္ဖ်ပ္ခက္ၿပီး ေလာကၾကီးရဲ႕ အာ႐ံုဦး ကိုခံစားၾကည့္႐ႈဖို႕ ၾကိဳးစားေနသည္ ။ မႈန္၀ါး၀ါးနဲ႕ ပထမဦးဆံုး ေလာကၾကီးရဲ႕ သက္တံေတြ ကိုခံစားေတြ႕ ၾကည့္ဖို႕ သူရဲ႕ အၾကည့္ေတြဟာ ပုဇြန္ဆီ ေရာင္သန္းေန တဲ့ ေကာင္းကင္ၾကီး ကိုစတင္ေတြ႕<br />လိုက္ရသည္ ။ သူေကာင္းကင္ကို ၾကည့္ေနတုန္းပဲ လူေတြ ကားေတြ သူေဘးနားက ၿဖတ္ၿဖတ္<br />သြားၾကသံေတြ ၾကားေနရသည္ ။ ဒါေၾကာင့္ သူ ငုတ္တုပ္ထထုိင္လိုက္သည္ ။ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို အကဲခပ္ၾကည့္လုိက္သည္ ။ အလုပ္သြားၾကမယ့္လူေတြ ထင္တယ္ ထမင္းခ်ိဳင့္ကိုယ္ဆီနဲ႕ … ထမင္းခ်ိဳင့္ၿမင္ေတာ့မွ သူဗုိက္ထဲမွ တဂ်ဳပ္ဂ်ဳပ္ၿမည္သံကို သတိထားမိသည္ … အဲ့ဒီေတာ့ မွ မေန႕ည ၁၁ နာရီေလာက္က ၀ယ္ ထားတဲ့ လက္က်န္ေပါင္မုန္႕ ၂ လံုးကို အက်ၤီအိတ္္ထဲက ထုတ္လိုက္သည္ .. ညက လူးလြန္႕ ၿပီးအိပ္ထားလို႕ ထင္တယ္ .. ေပါင္မုန္႕ ၂ လံုးက ၿပားခ်ပ္ေနၿပီ … ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ဒီေလာက္ေတာ့ ဂရုစိုက္မေနပါ .. အားရပါးရ ပါးစပ္ထဲသြပ္သြင္း လိုက္သည္ ။ ဗိုက္ထဲ တစ္ခုခုေရာက္သြားဖို႕က အဓိက မဟုတ္လား ။ ဒါမွတာ ဒီေန႕ ၀မ္းေရးအတြက္ လႈပ္ၿခားႏုိင္မွာေလ ။ စားၿပီးတာနဲ႕ .. သူမတ္တပ္ရပ္လိုက္ၿပီး အပ်င္းေၾကာတစ္ခ်က္ဆြဲလိုက္<br />သည္ ။ ေနာက္ ေဘးနား ကေၿမာင္းထဲ သြားၿပီး မ်က္ႏွာသစ္လိုက္သည္ ။ ေနာက္ သူရဲ႕ လြယ္အိပ္ၾကီးထဲ ဂုန္နီအိပ္ခြံ ႏွစ္ခုနဲ႕ တုိလီမုတ္စေလးေတြ ကို ေကာက္သိမ္းလိုက္သည္။<br />ေနာက္ ပုဇြန္ေတာင္ေစ်းဘက္သြားမယ္လို႕ ဆံုးၿဖစ္ၿပီး .. မ်က္ႏွာမွာ အားသစ္လန္းဆန္းတဲ့<br />အၿပံဳးကို သူရဲ႕ လွပၿပီး ႐ြဲ႕ေနတဲ့ ပါးစပ္္နဲ႕ ပါင္းစပ္ၿပီး .. တီေကာင္လို တြန္႕လိန္ တြန္႕လြန္နဲ႕ ေၿဖးေၿဖး ေလွ်ာက္ၿပီးထြက္ခဲ့သည္ .. လမ္းမွာ လူေတြ သူ႕ကိုၾကည့္ၿပိး သူနဲ႕နီးလာရင္ ခပ္ခြာခြာ ကေန ေလွ်ာက္ၿပီးသြားၾကသည္ ..ဒါကိုသူကိုတုိင္လည္း ေက်နပ္ေနတယ္ေလ …. စိတ္ထဲမွာလည္း <b><span style="color: red;">` ဟ ဟ …. ေအာ္ေအာ္ လူေတြလူေတြ တယ္ခက္ၾကပါလား .. ငါ့ ခႏၶာကိိုယ္ု က ဒီေလာက္ေလး နံတာေလာက္နဲ႕ ေ႐ွာင္ဖယ္ေ႐ွာင္ဖယ္နဲ႕ .. အားလံုးက အပုပ္ေကာင္႐ုပ္ေဆာင္ေနၾက တယ္ဆိုတာကို သိသိၾကီးေတြနဲ႕ မိုက္မဲေနၾကတဲ့သူေတြပဲကၽြတ္ကၽြတ္သူ႕တို႕အစားငါသနားလိုက္တာကြာ …. ´</span></b>လို႕ တစ္ေယာက္ထဲေတြးၿပီး .. လွပတဲ့ ႏႈတ္ခမ္း ၾကီးေတြ ကိုၿဖဲကားၿပီး ၿဖတ္သြားတဲ့လူတစ္ကိုၿပံဳးၿပလုိက္သည္ … သူၿပံဳးၿပတာလည္းၿမင္ေကာ အဲ့ဒီလူခင္ဗ်ာ ႐ုတ္တရပ္္ေၾကာင္သြားၿပီး သူ႕ကို<br />ၿပန္ၿပံဳးၿပလိုက္တယ္ .. ေနာက္ ခ်က္ခ်င္းၾကီး ႐ုပ္ၿပန္တည္သြားကာ .. သူနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလး<br />ကိုခြာၿပီး သူ႕ေဘးၿဖတ္ေက်ာ္သြားသည္ ။ သူအဲ့လူရဲ႕ ပံုစံကိုၾကည့္ၿပီး ….<br /><span style="color: red;">'<b>ေအာ္…. ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြမွာ အစကတည္းက ခ်စ္ဖို႕ ေကာင္းတဲ့ စိတ္ေလးေတြ ..<br />အမူအရာေတြ ႐ွိရဲ႕သား နဲ႕ ပကာသနေတြ အေယာင္ေဆာင္ေတြေၾကာင့္ လူေတြ ရဲ႕စိတ္<br />ဓတ္ေတြက အလိုလိုပ်က္စီးကုန္ၾကတာပဲ'</b></span> လို႕ ေတြးမိတုန္း သူရဲ႕ နံသာအာ႐ုံထဲ<br />ေမႊးၾကိဳင္တဲ့ ၾကက္ေၾကာ္နံေလး ကိုခံစားလိုက္မိသည္္ .. ဒါနဲ႕ သူလည္း ေဘးဘီ ေ၀ွ႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေ႐ွ႕နားမွာ ကုလားတစ္ေယာက္အကင္ေရာင္းေနတာပါ။ သူစဥ္းစား ၾကည့္ေတာ့ . .အကင္ဆုိင္နဲ႕ သူနဲ႕ ဘာမွ မဆိုင္သလိုပင္။ ဒီေန႕ ေတာ့သူ႕စိတ္ထဲမွာ .. အကင္စားခ်င္စိတ္ တဖြားဖြားေပၚလာသည္။ .. ဒါေၾကာင့္ အကင္ဆုိင္ေ႐ွ႕ကိုသြားၿပီး .. ညစ္ပတ္နံေဆာ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေပး န႕ဲ သြားရပ္ေနလိုက္တယ္ ..<br />သူလဲအဲ့လိုရပ္လိုက္ေရာ<b><span style="color: rgb(51, 51, 153);">`</span><span style="color: red;">သြား သြား .. ငါ့ဆုိင္ေ႐ွ႕နားမလားနဲ႕´</span></b> လို႕ဆုိင္႐ွင္ကေမာင္းထုတ္တယ္ ..<br />တစ္ခါေမာင္းထုတ္ေန႐ုံနဲ႕ ဘယ္ရမလဲ … ကိုကစားခ်င္ေနတာကို .. ဒါနဲ႕ ေပေတၿပီး<br />ဆက္ၿပီးရပ္ေနလိုက္သည။္ ..<br /><b><span style="color: red;">`ေဟ့ေကာင္ .. သြားသြား .. လာမ႐ႈပ္နဲ႕ ေစ်းဦးေတာင္ေပါက္ေသးတာမဟုတ္ဘူး<br />သြားကြာ … ငါ႐ိုက္မိေတာ့မယ္´</span></b> ဆုိၿပီးက်ိန္းလာတယ္ …<br />ဘယ္ရမလဲ .. ငါတုိ႕ ဘ၀ဟာ ႐ိုက္တာပုတ္တာခံရတာေလာက္ေတာ့ ပ်င္းေတာင္ပ်င္းေသး<br />တယ္လို႕ေတာင္ဆုိရမယ္ … အဲ့ဒါနဲ႕ .. သူလည္းမသြားဘူး ဆုိင္ေ႐ွ႕မွာ ငုတ္တုတ္ထုိင္ခ် ပစ္လုိက္သည္။ ေနာက္ ပထမဦးဆံုးဆုိင္႐ွင္ကိုေတာင္းဆိုလုိက္သည္။<b><span style="color: red;">`အကိုေလး .. ကၽြန္ေတာ္ ဗိုက္ဆာလို႕ပါဗ်ာ .. ကၽြန္ေတာ္ကိုတစ္ခုေလာက္ေကၽြးပါလား´<br /></span></b>ဆုိၿပီးေတာင္းၾကည့္သည္္ … ဒီေတာ့ ဆုိင္႐ွင္က …<br /><b><span style="color: red;">`ေအာင္မယ္ .. သူေတာင္းစားက လူပါး၀လို႕ .. ၾကက္ေၾကာ္ေတာ့ မရဘူး .. &amp;^$#@# ပဲ<br />ရမယ္</span></b>'ဆိုၿပီဆဲတာေပါ့ ဘယ္ရမလဲ .. ငါလည္းေခသူမွမဟုတ္ဘဲ .. သူေတာင္းစားလုပ္စားလာတာ ႏွစ္ ၄၀ ေက်ာ္လာၿပီ .. ဒီေလာက္ေတာ့ ၿပင္းေတာင္ၿပင္းေသးတယ္ဆိုၿပီး .. ဆုိင္ေ႐ွ႕မွာ လွဲခ်လိုက္သည္ .. အဲ့ဒီလို လုပ္လုိက္ေတာ့ဆုိင္႐ွင္က ၿပာၿပာသလဲၿဖစ္သြားၿပီး ဒီေကာင္ကေတာ့ ကြာဆိုၿပီး ..<br /><b><span style="color: red;">`ေဟ့ ေကာင္ .. မင္းသြားေတာ့ .. သြားေတာ့ ..´</span></b> ေရာ့ဆုိၿပီး ၾကက္ေၿခေထာက္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ .. ၾကက္ရည္ၿပားကင္တစ္ေခ်ာင္းေပးလိုက္သည္။ၾကက္ေၾကာ္လည္းရၿပီးေရာ .. စားရင္းနဲ႕ လမ္းေလွ်ာက္လာရင္း .. သူ႕နားၿဖတ္ေလွ်ာက္သြားတဲ့ သားမိႏွစ္ေယာက္ေၿပာေနသံ သဲ့သဲ့ ကိုၾကားလိုက္ရသည္ ။<br />အေမက သူသားကို .. မိဘေမတၱာဘယ္ေလာက္ၾကီးလဲဆုိတဲ့ စကားေလးကိုေၿပာၿပီးဆံုးမေန<br />တယ္ထင္ပါရဲ႕။သူေတြးလိုက္သည။္ <b><span style="color: red;">`ငါ့မွာေကာ .. မိဘဆုိတာ႐ွိဘူးလား ။ အေမဆိုတာကေကာ .. သူတစ္ခါမွမၿမင္ဘူးပါ ။ ေမြးလာကတည္းက ဒီအသိုင္းအ၀ုိင္းထဲမွာ ၾကီးလာတာ .. ခ်စ္တာလည္းမသိ မုန္းတာလည္းမသိ .. ၿပီးေတာ့ အခ်စ္ခံရတယ္ဆိုတာ မ႐ွိ .. တစ္သက္လံုး သူမ်ားေတြ<br />ႏွာေခါင္း႐ႈံ ၊ ေ႐ွာင္ဖယ္စြာနဲ႕ ဆက္ဆံၾကသည္ .. အားလံုးရဲ႕မ်က္လံုးေတြက ငါတုိ႕ေတြသည္<br />ဆန္ကုန္ေၿမေလး အသံုးမၾကသည့္ ေကာင္မ်ားလို႕သာသတ္မွတ္ထားၾကသည္ ။ အမွန္ေတာ့<br />ငါတို႕ေတြ သည္ ေလာကၾကီးတြင္ မ႐ွိမၿဖစ္ ပါ၀င္ရမည္ဆုိတာကို သူတို႕မသိ ။ ငါတို႕ မ႐ွိလွ်င္ ေလာက ၾကီးသည္ ယခုကဲ့သုိ႕ သာယာ၀ေၿပာမည္မဟုတ္ ။ ၿမဳိ႕တစ္ၿမိဳ႕ ၏ အဂၤါရပ္တြင္ ငါတို႕လို သူဖုန္ုးစားမပါလို႕ မၿပီးဆုိတာ ကိုသူတို႕ ေမ့ေလွ်ာ့ေနၾကသည္ ။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႕ေတြ ဘာပဲေၿပာေၿပာ ေလာကကိုသာယာ၀ေၿပာေအာင္ ကူညီေပးသည့္ထဲတြင္ငါလည္းပါသည္ ။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ငါကိုယ္ငါဂုဏ္ယူသည္ ။ ၿပီးေတာ့ ငါတုိ႕လိုသူဖုန္းစားေတြ တြင္ ေမတၱာဆုိတာ မ႐ွိပါ ၊ ေမတၱာစိတ္ေတြ နည္းသည့္အတြက္ ငါတို႕တြင္ အပူဆုိ၍ မ႐ွိေခ် ။<br />ဒါေပမယ့္ .. ငါတို႕မ်ိဳးႏြယ္ၿပန္႕ပြားဖို႕ ကေတာ့ ငါတို႕ေတာ္ေတာ္ေလးကို အေလးထားပါသည္ ။<br />ထိုသို႕ အေလးထားသည့္အတြက္လည္း အခုထက္ထိ ငါတုိ႕မ်ိဳးႏြယ္ေတြ ဆက္လက္႐ွင္သန္<br />ေနၿခင္းလည္းၿဖစ္တယ္လို႕ေတြးမိသည္။</span><span style="color: rgb(51, 51, 153);"> </span></b>ေနာက္သူအေတြး စမ်ားကိုၿဖတ္လိုက္သည္ ။ အခုသည္ေနရာက သူ႕ဂြင္ မဟုတ္ သူမ်ားဂြင္ထဲ ၀င္ေရာက္နယ္ခ်ဲ႕ၿခင္းၿဖစ္သည္ ။ သူေဘးဘီေ၀ွ႕ၾကည့္လိုက္သည္ ။ သူလုိမ်ိဳး ဘယ္ႏွစ္<br />ေယာက္ေလာက္႐ွိမလဲလို႕ ။ အင္း ကေလးကို ဘန္းၿပၿပီး ေတာင္းေနတဲ့ သူေတာင္းစားမ<br />တစ္ေယာက္သာ႐ွိသည္ ။ သူသိပ္၀မ္းသာသြားသည္ ။ သူ႕အတြက္ အဲ့တစ္ေယာက္က ၿပႆနာမ႐ွိေလာက္ပါ ။ သူကားမွတ္တုိင္ဆီသြားၿပီး သူ႕လုပ္ငန္းကိုစတင္လုိက္ပါတယ္ … ။<br /><b><span style="color: red;">`အကုိတို႕အမ တို႕ရယ္ .. ကၽြန္ေတာ့္မွာ .. လုပ္ကိုင္စားေသာက္ဖို႕ ခႏၶာကိုယ္ခ်ိဳ႕ယြင္းေနလို႕ ပါ .. ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ကို ထမင္းဖိုးေလးမ်ား တတ္ႏို္င္သေလာက္ကူညီၾကပါဗ်ာ .. အကို .. ကၽြန္ေတာ္ဗိုက္ဆာလို႕ပါဗ်ာ ။<br />ကၽြန္ေတာ္ ႐ွိခိုးပါတယ္ ။ အဲ့လိုေၿပာၿပီး .. ထိုင္ခ်လိုက္ၿပီး .. ႐ွိခုိးတာေပါ့ ..<br />႐ွိခိုးတာေတာင္ ႐ိုး႐ိုးဦးသံုးၾကိမ္ခ်ၿပီး ႐ွိခိုးလို႕ မရဘူး .. ပုဆိုးကို ဆြဲၿပီးမွ<br />ေတာင္းရတာ … အဲ့ဒါမွ .. ဟုိက႐ွက္႐ွက္နဲ႕ ေပးတာ .. ရဖို႕က လည္း 75 %ေလာက္ေသခ်ာတယ္ေလ ။</span></b> ၂ နာရီေလာက္အဲ့ကားဂိတ္မွာေတာင္းေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ေတာင္းေနတာ ေတာ္ေတာ္ေလး လည္း စုမိသြားၿပီ ညစာေကာမနက္စာေကာ အတြက္ အိုေကသြားၿပီလို႕ ။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ 30 မိနစ္ေလာက္<br />ေတာင္းၿပီး .. ရင္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြ ဘက္ကိုသြားမယ္လို႕ဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္ ။<br />ေနာက္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ သူ႕နား ကို သူေတာင္းစာ တစ္ေကာင္ကပ္လာတယ္ ။ သူ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။<br /><b><span style="color: red;">'ဟာ…နယ္ေၿမေခါင္းၾကီး'</span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဆုိၿပီးဒီေကာင္ကသူ႕ကိုမ်က္ႏွာ ရိပ္မ်က္ႏွာကဲ ၿပလိုက္သည္။ သူလည္း သေဘာေပါက္လုိ္က္ပါသည္။<br />ေနာက္ ဒီေကာင့္ူသြားတဲ့ ေေနရာေနာက္ကို လိုက္သြားရသည္ ။ ေနာက္ လူ႐ွင္းၿပီးေခ်ာင္ေကာင္းတဲ့ ေနရာကိုလည္းေရာက္ေရာ…..<br /><b><span style="color: red;">`ေဟ့ ေကာင္ .. ဒီေနရာမင္းေနရာမဟုတ္ဘူးဆုိတာမသိဘူးဘားကြ´</span><span style="color: rgb(51, 51, 153);"> </span></b>လို႕ေမးတယ္ .။<br /><b><span style="color: red;">`ဟုတ္ .. ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္ ´</span></b> .. စကားေတာင္မဆံုးေသးဘူး .. သူ႕မ်က္ႏွာေပၚ လက္သီးႏွစ္ခ်က္ေလာက္ ဆင့္ၾကလာသည္။လက္သီးခ်က္ကေတာ္ေတာ္ၿပင္းသည္၊ ခ်က္ၿခင္းႏွာေခါင္းေသြးေတြ လွ်ံၾကလာသည္ ။ ေနာက္သူ႕ အိတ္္ကို လုယူၿပီး ပိုက္ဆံေတြ ကို ရီေနတယ္ ။ ေနာက္ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္၀က္ကိုႏႈပ္ၿပီး ..<br /><b><span style="color: red;">`ေရာ့ .. ေနာက္ဒီေနရာလာေတာင္းခ်င္ရင္ ငါ့ဆီလာေၿပာ .. အခုဒီေနရာမွာ ငါ႐ွိတယ္</span></b><span style="color: red;">'<br /></span>ဆုိၿပီး သူ႕အိတ္္ကိုၿပန္ေပးလုိက္သည္ ။ သူလည္းဘာမွ ဆက္မေၿပာေနေတာ့ ဘူး .. ကိုယ့္အိတ္ကို ယူၿပီး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြဘက္ကိုထြက္လာလိုက္သည္။ ေနာက္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းရဲ႕ ေနာက္ေဘး လမ္းၾကားကေန၀င္ၿပီးေတာ့ .. ထမင္းထုတ္လာေပးမယ့္ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနရသည္္ .. သူ႕ူလိုမ်ိဳးေစာင့္တဲ့လူေတြ 5ေယာက္ ေလာက္႐ွိသည္ ။ ေန႕ခင္း ၁ နာရီေလာက္လည္းၾကေရာ .. ထမင္း နဲ႕<br />ဟင္းက်န္ေတြကို ေရာ ၿပီး ကိုရင္ေလး တစ္ပါးက ထြက္ေပးသည္။ အဲ့ဒါေတြကို စားၿပီး<br />တစ္ေရးတစ္ေမာ အိပ္ဖို႕ အရိပ္ေကာင္းတဲ့ေနရာ တစ္ေနရာကို သြားၿပီး အိပ္ပစ္လုိက္သည္ ။ သူႏိုးလာေတာ့ ၄ နာရီေလာက္႐ွိၿပီထင္သည္။ဒါနဲ႕သူလည္းညေနဘက္ေတာင္းစရာ ႐ွိတာေတာင္းရဦးမယ္ဆိုၿပီး သူ႕နယ္ေၿမဘက္ ကို ေအးေဆးစြာၿပန္လာ သည္ ။ ေနာက္ လမ္းမွာ လူေတြ ၀ိုင္းအံုၾကည့္ေနၾကတာ ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ သူလည္း ဟာ .. ေတာင္းဖို႕ အကြက္ရၿပီဆိုၿပီး လူအုပ္ၾကီးဆီနား ကပ္သြားလိုက္သည္ ။ လူအုပ္နားေတာင္ မေရာက္ေသူးဘူး<br />မဏီစႏၵာသီခ်င္းကို ေအာ္ဆုိေနၿပီး ေၿမအုိးဗံု ကို တီးၿပီးေတာင္းေနတာကို<br />ေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ သူစိတ္ညစ္သြားသည္ ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ <b><span style="color: red;">သူတို႕သူေတာင္းစားေတြ မွာ စည္းကမ္းေတြ႐ွိသည္ .. ကိုယ့္ပညာ နဲ႕ကိုယ္ ေတာင္းစားတဲ့ လူေတြကို အဆင့္ၿမင့္ သူေတာင္းစားလုိ႕ ေခၚတယ္ ။ သူတုိ႕လုိ ပညာ႐ွင္သူေတာင္းစားေတြဟာ .. ဘယ္ေနရာေတာင္စားစား ေတာင္းစားခြင့္႐ွိၾကသည္ ။</span></b> သူလည္း အဲ့လုိမ်ိဳး တစ္ခုခုတီးတတ္ခ်င္သည္ ။ ဒါေပမယ့္ သူ႕မွာ က လက္မသန္ ေၿခမသန္နဲ႕ ဆုိေတာ့ ဘယ္လိုမွ အဲ့လိုအတတ္ေတြ သင္လုိ႕မၿဖစ္ေပ ။ ဒါန႕ဲ သူလည္း သူ႕နယ္ေၿမၿဖစ္တဲ့ ေဒါပံုဘက္ ကို ဗႏၶဳလ တံတားကို<br />ေက်ာ္ၿပီးၿပန္လာခဲ့သည္ ။ ေနာက္ အဲ့ဒီနားက ကားဂိတ္မွာ ညေန ၆ နာရီ ေေလာက္အထိေတာင္းၿပီး ညဘက္ေစ်း တန္း႐ွိတဲ့ ဘက္ကို ထြက္လာခဲ့သည္ ။ ေနာက္ အဲ့ဒီမွာ ေနာက္ဆံုးေစ်းလက္က်န္ၿဖစ္တဲ့ မုန္႕ေတြကို ေစ်းေပါဆံုးနဲ႕ ၀ယ္ၿပီေတာ့ သူရဲ႕ စံၿမန္းရာ .. ကားဂိတ္နားက ပလက္ေဖာင္းဆီကို ၿပန္လာၿပီး စားၿပီး ၀ါးၿပီး လွဲခ်လို္က္သည္ ။ ေနာက္ ၾကယ္ေတြ ဆံုတဲ့ ေကာင္းကင္ၾကီး ကိုေမာ့ၾကည့္ၿပီး ..<br /><b><span style="color: red;">`ေအာ္ .. လူတိုင္းလူတိုင္း တစ္ေန႕ တစ္ေန႕ ကိုယ့္တာ၀န္ ကိုေနရာအသီး သီးကေန<br />ေလာကၾကီးအတြက္ တာ၀န္ေက်ေအာင္ လုပ္ေပးေနၾကတယ္ဗ် ။ ဒါေပမယ္ ့ ေလာကၾကီး ကမတရားလိုက္တာေနာ္ သူ႕ၾကေတာ့ငါတို႕လုပ္ေပးသေလာက္ ၿပန္မလုပ္ေပးသလိုပဲ … ဟား ဟား ဟား'</span><span style="color: rgb(51, 51, 153);"> </span></b><span style="color: black;">တစ္ေယာက္တည္း တစ္ေဘာက်ကာ ရမ္သြမ္းေသြးလ်က္</span><b><span style="color: rgb(51, 51, 153);"> </span><span style="color: red;">'အိပ္ျပီေဟ့'</span></b><span style="color: red;"> </span>ဆိုၿပီး ပုဆိုးၿခံဳၿပီး ေကြးလိုက္ေတာ့သည္ ။ လမ္းမ မွာ ကားသံေတြ က က်ိဳးတို႕ က်ဲတဲ ၿဖတ္သြားတဲ႔ အသံ<br />ေတြေတာ့ ၾကားေနရတုန္းပင္။ ေသခ်ာသည္က ေနာက္ေန႕မနက္ ပုဇြန္ဆီေရာင္သန္းေနေသာ ေကာင္းကင္ၾကီးႏွင့္ အတူ သူျပန္လည္ႏိုးထလာျပီး ေလာကၾကီးကေပးထားတဲ့ တာ၀န္ကို အမ်ားနည္းတူ ထမ္းေဆာင္ရဦးမည္သာ ။ </span></p> <p class="MsoNormal"> </p> လူလိန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-3519016652972128445?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>လူလိန္http://www.blogger.com/profile/02600724786925055320noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7157859733850616771.post-51555048894094204182009-10-31T10:28:00.004+06:302011-04-16T12:19:55.108+06:30<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ေတာင္ဘက္စြန္းစြန္း က ေအာ္တဲ့ ၾကက္တြန္သံေၾကာင့္ သိပ္မၾကာင္ခင္မွာဘဲ ဲကုလားတက္ေခါက္သံကို ၾကား၍ႏိုးလာပါသည္။ စိတ္တြင္းကဆက္၍ အိပ္ခ်င္ပါေသာ္လည္း ဆႏၵကိုသိကၡာနဲ႔ထိန္းကာ ခ်မ္းေအးလြန္းသည့္ ေဆာင္းမနက္ခင္းတစ္ခု အား ပါးလႊာေသာသကၠန္းၿခံဳလႊား၍ ေအးစက္ေနတဲ့ ေရၾကည္ေရေအး ၿဖင့္ အသိကေလးကိုစိတ္မွာ မွတ္ကာ မ်က္ႏွာသစ္လုိက္ပါသည္ ။ ေနာက္ပါး၀ါပါးပါးေလးၿဖင့္မ်က္ႏွာကိုသန္႕စင္လုိက္ၿပီး ` အင္း .. ဒီေန႔ စုဗူးကလူေတြ အလွဴလာလုပ္ၾကမွာပဲ ´ လို႔ေတြးလိုက္မိသည္ ။ေနာက္ သတိတရားေလး ၿဖင့္ ဆင္ၿခင္က ညင္သာေသာ ေၿခလွမ္းမ်ားၿဖင့္ ၀တ္ၿပဳေဆာင္သို႔<br />ၾကြၿမန္း ၀တ္ၿပဳေလသည္ ။ ၀တ္ၿပဳလို႔ ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းေဆာင္ေပၚက ဆင္းလာေတာ့ မနက္အာ႐ံု ဦးအလင္းေရာင္ဖ်ဖ် ကို ၿမင္ေတြ႕ေနရၿပီ .. ။ ၿမဴမႈန္တို႔ ၾကားထဲမွာ အလင္းေရာင္ ဖ်ဖ်၀င္က်ေရာက္ေနပံု ေလး က ဘယ္ပန္းခ်ီ ဆရာမွ ဘယ္ ကဗ်ာဆရာ မွ လိုက္လံ ေရးသား ဆက္ဆို လို႔ မွီမယ္မထင္ .... ။ ေနာက္ဘုန္းဘုန္း လည္း အေတြးစေတြကို ၿဖတ္လိုက္ၿပီး ေက်ာင္း၀န္း ေ၀ယ်၀ိစၥ ေတြကို လုပ္ေပးဖို႔ တံမ်က္စည္းၿဖင့္ ေက်ာင္း၀န္း ပရိပိုက္အတြင္း လိုက္လံ လွည္းက်င္းေနလိုက္သည္ ။ အခ်ိန္သည္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ၾကာသြားမွန္းမသိေပ။<br /><br />“ဘုန္းဘုန္းဘုရား...ဘုန္းဘုန္းဘုရား”ဆိုၿပီးေနာက္ကေအာ္ေခၚသံၾကားလိုက္ရသည္။<br />ဘုန္းဘုန္းလည္း ေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ယို႔ ယို႔ က်ိဳးက်ိဳးေလး ႏွင့္လက္အုပ္ခ်ီကာ<br />လာေနေသာ လူငယ္ သံုးေယာက္ .. ေသခ်ာၾကည့္ လိုက္ေတာ့ .. ေအာ္ဒကာ သူရႆ၀ါ္ ၊ ေမာင္စိုးမိုး နဲ႔ ၀ိုင္တို႔ ပါလား။<br />“ေအာ္..ဒကာတို႔ေတာင္ေရာက္လာၾကၿပီးကိုး”<br />”တင္ပါ့ဘုရားလို႔”ေၿပာၿပီးဦးသံုးၾကိမ္ခ်ၿပီးထိုင္ကန္ေတာ့ၾကသည္။<br />”တပည့္ေတာ္တုိ႔ .. ဒီမွာ လုပ္စရာ႐ွိတာ ၾကိဳၿပီးလုပ္ထားရေအာင္လို႔ ၾကိဳတင္လာထားတာဘုရား။ က်န္တဲ့ လူေတြကေတာ့ ေနာက္ ကကားတစ္စီးငွားၿပီးလိုက္လာၾကလိ္မ့္မယ္ဘုရား”<br />” ေအးေအး . .ေကာင္းၿပီ ေကာင္းၿပီ .. သြားသြား .. ဒကာ တို႔ လုပ္စရာ႐ွိတာဆက္လုပ္ၾက .. ဘုန္းဘုန္းလည္း တရားထုိင္ဖို႔ ႐ွိေသးတယ္”<br />“တင္ပါ့ဘုရားလို႔ ေၿပာၿပီး သံုးေယာက္သား မီးဖိုေဆာင္ဘက္သို႔ သြားလိုက္ၾကသည္”<br />ဘုန္းဘုန္းတရားထိုင္ လို႔အၿပီးမွာ ေအာက္မွာ အားလံုး ေရာက္ႏွင့္ေနၾကၿပီ။<br />ဘုန္းဘုန္းလည္း လိုက္လံႏႈတ္ဆက္မေနေတာ့ဘဲ ကိုယ့္အေဆာင္ ကိုၿပန္လာၿပီး<br />ကိုယ္လက္သန္႔စင္လုိက္သည္။သိပ္မၾကာခင္မွာကိုရင္ေလးတစ္ပါးေရာက္လာၿပီး။<br />“ဘုန္းဘုန္းဘုရား .. ဆရာေတာ္က ေခၚခိုင္းလုိက္လို႔ပါ တရားပြဲ စေတာ့မယ္တဲ့ဘုရား”<br />”ေအး . ေအး ..ၿပီးၿပီ .. အခုပဲလာၿပီ” လို႔ေၿပာလိုက္ေတာ့ ကိုရင္ေလးလည္းၿပံဳးၿပီးၿပန္ထြက္သြားသည္ .. ။<br /><br />ဘုန္းဘုန္း လည္း အသိကေလးကို စိတ္မွာ မွတ္ကာ ေက်ာင္းေဆာင္ေပၚသို႔ တက္လိုက္သည္္။ ေက်ာင္းေဆာင္ေပၚသို႔ ေရာက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ... “ေဟာ .. ဟိုမွာ ဘုန္းဘုန္းလိန္ ၾကြလာၿပီေဟ့လုိ႔ ေအာ္သံ ၾကားလိုက္ရသည္”<br />ဘုန္းဘုန္း လည္း အားလံုးကို ေ၀ွ႔ ၾကည့္လိုက္တာ အေယာက္ငါးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ ႐ွိမယ္ထင္သည္ .။ ဘုန္းဘုန္းလညး္ အားလံုးကိုတစ္ခ်က္ၿပံဳးၿပလိုက္ၿပီး ဘုန္းဘုန္းရဲေနရာကိုအသိေလးမွတ္ကာ ၿဖည္းၿဖည္းခ်င္းေလွ်ာက္လာလိုက္သည္။ ဘုန္းဘုန္း သူတို႔ ေဘးက ၿဖက္သြားတိုင္း ဘုန္းဘုန္း ရဲ႔ ေၿခဖမိုးေတာ္ကို ထိၿပီး တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ကန္ေတာ့ ၾကသည္။ ဘုန္းဘုန္း လည္း စိတ္႐ွည္႐ွည္နဲ႔ ထို္င္ခံ ုေနရာ သြားဖို႔ ၁၀ မိနစ္ ေလာက္ေစာင့္လိုက္ရသည္ ။ ေနာက္တရား ပြဲ ၾကီးကို စတင္ပါသည္ ။ ၄၅ မိနစ္ေလာက္ အၾကာမွာေတာ့ တရားပြဲကို ေအာင္ၿမင္စြာ ႐ုပ္သိမ္းလိုက္သည္ .. ။ ဒါေပမယ္ ့ .. စုဗူးက ဒကာ . ဒကာမ ေတြဟာ .. ဘုန္းဘုန္းကို ဆံုးမၾသ၀ါဒေပးဖို႔ နဲ႔ .. အၾကံညဏ္ေတြေပးဖို႔ ေတာင္းဆုိလာၾကသည္ ။ ဒါနဲ႔ ဘုန္းဘုန္းလည္း တရားစေဟာရေတာ့တာေပါ့။ ဒါနဲ႔ ဘုန္းဘုန္းလည္း ဘာတရားကိုေဟာရမွန္းမသိတာနဲ႔ အားလံုးရဲ႔ မ်က္ႏွာကို အကဲခက္လုိက္သည္ ။“အင္း အားလံုးရဲ႔ စိတ္ေတြက ဂဏာ မၿငိမ္ၾကပါလား ... တစ္ခ်ိဳ႕ေတြရဲ႔ မ်က္လံုးေတြထဲမွာ<br />၀မ္းနည္းမႈေတြ .. ေၾကကြဲမႈေတြ .. တစ္ခ်ိဳ႔ ကနေၿမာသသ ၿဖစ္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြ . .အင္း တစ္ခ်ိဳ႔ ကစိတ္မပါမႈေတြ .. ေအာ္ .. အားလံု းက တဏွာေအာက္ မွာ ၀မ္းလ်ားေမွာက္ေနၾကပါလား .. တဏွာ ရဲ႔ အထုေထာင္းကို သိသိၾကီးနဲ႔ ခံေနၾကတာပဲ ...” လို႔ ေတြးလိုက္မိသည္ ။ ဒါေၾကာင့္ .. အားလံုးကို နမူနာယူၿပီး .. တရားၿပန္ခ်လုိ႔ ရေအာင္ သူတို႔ေတြကို တိုက္႐ိုက္ပဲ တရားခ်ၿပီးေဟာမွပဲ”လို႔ေတြးလိုက္မိသည္။<br /><br />” ကဲ .. ဒကာ ၊ ဒကာမ တို႔ ဘုန္းဘုန္း ဒကာ၊ ဒကာမတို႔ စိတ္ထဲမွာ ၿဖစ္ပ်က္ေန တဲ့ သေဘာတရားေလးေတြကို ေတြ႔ ေနရတယ္ .. ဒီေတာ့ဘုန္းဘုန္းဒကာဒကာမတို႔ကို“တစ္ထြာတစ္မုိက္” ဆိုတဲ့တရားကိုေဟာမယ္ ..... ကဲေၿပာေနတာၾကာတယ္စၿပီေဟ့ ။<br />လူေတြ .. လူေတြ ၿပႆနာေတြ ၿဖစ္ၾကတယ္ .. ေၿဖ႐ွင္းၾကတယ္ .. တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အထင္အၿမင္ေတြ လြဲၾကတယ္ .. ဒါေတြဟာအားလံုးကို တစ္ထြာတစ္မိုက္အေတြးေလးေတြ ေၾကာင့္ၿဖစ္ေနၾကတယ္ဆုိတာကို မသိၾကဘူး။ တစ္ထြာတစ္မိုက္အေတြးဆုိတာ က ေရ႐ွည္ကိုမေတြး ေရတိိုခဏတာ ေပွ်ာ္႐ြင္မႈကို ေတြးတဲ့ အေတြးမ်ိဳး .. ဒီလိုအေတြးမ်ိဳးဟာ .. ၾကာၾကာမခံ ဘူး .. ပ်က္လြယ္တယ္ ... အခုလည္း ဘုန္းဘုန္း အားလံုးရဲ႔ မ်က္လံုးေတြကို လိုက္ဖတ္ၾကည့္တဲ့ အခါ တစ္ခ်ိဳ႔ တစ္၀က္ေသာလူေတြက တစ္ထြာတစ္မိုက္ေလာက္ ေတြးထားတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတြေပါက္ေနတယ္ .. ။ ကဲ .. ဘုန္းဘုန္း အားလံုး ေ႐ွ႔ မွာပဲ ဘုန္းဘုန္း စိတ္တိုင္းမက်တဲ့ လူေတြကို ေခၚထုတ္ၿပီး ဆံုးမၿပမယ္ .. အားလံုးလည္း သင္ခန္းစာယူၾက .. ... ။<br />“ဟုိ ဒကာေလး ကိုေ႐ႊ တစ္ေယာက္ ဘယ္နားသြားထုိင္ေနလည္းေဟ့ .. “ ဘုန္းဘုန္းေ႐ွ႔ ကို လာစမ္း .. လို႔ ေခၚလိုက္သည္ ။ အဲ့ဒီလိုေခၚ လိုက္မွ ဒကာေလးး ကိုေ႐ႊတစ္ေယာက္ ဘုန္းဘုန္း ေ႐ွ႕ ကို ကုပ္ကုပ္ နဲ႔ ထြက္လာသည္ .. ။<br />“ဘုန္းဘုန္း မ်က္ႏွာက္ု ေသခ်ာၾကည့္စမ္း ဒကာေလး .. ” လို႔ ေၿပာလုိက္သည္ ။ ကို ေ႐ႊတစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာ ညိႈးညိႈးေလးနဲ႔ လက္အုပ္ေလးခ်ီကာ ဘုန္းဘုန္း မ်က္ႏွာကို ဖူးေမွ်ာ္လိုက္သည္ .. ။<br />“ေအးဒကာေလးဘုန္းဘုန္းေမးတာမွန္မွန္ေၿဖေနာ္”<br />“တင္ပါ့ဘုရား”<br />“ဒကာေလးမ်က္ႏွာ ေပၚမွာ အခု .. ၀မ္းနည္းမႈေတြ .. ပူေဆြးမႈ ေတြ . .ဆံုး႐ႈံးမႈေတြ .. အားငယ္မႈေတြ .. အဆင္မေၿပမႈေတြ ေတြ႔ ေနရတယ္ဒကာေလးအဲ့ဒါဟုတ္လား”<br />”ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား”<br />“ေအး .. ဒကာတို႔ အဲ့လိုၿဖစ္ေနတာေတြက .. အလုိမက်ၿခင္း နဲ႔ .. မေနတတ္ၿခင္းတို႔ ကေနစၿဖစ္တာပဲ ဒကာေလး ။ ဒကာေလး က .. အရာအားလံုးကို တစ္ထြာတစ္မိုက္ ေလာက္ပဲ ေတြးလိုက္တာကို .. အခုေတာ့ အဲ့ဒီရဲ႔ ဥပဒ္ေတြ က ဒကာေလးကို ဒုကၡေတြၿဖစ္ေနၿပီ မလား ။ ဒါေၾကာင့္ ဒကာေလး .. ဒီဒုကၡေတြက ကင္းေ၀းဖို႔ ေနာက္ ဆုိ တစ္ထြာတစ္မိုက္ေလာက္ ကို မေတြးဖို႔ ဘုန္းဘုန္း အၾကံေပးခ်င္တယ္။လက္ခံတယ္မလားဒကာေလးကိုေ႐ႊ။<br />“တပည့္ေတာ္တေ၀မသိမ္းလိုက္နာပါ့မယ္ဘုရား”<br />ေအးေအး .. ဘုန္းဘုန္းက ဒကာၾကီးေကာင္းဖို႔ အတြက္ပါ ... ကဲ ကဲ . သြားေတာ့ ရၿပီ။<br />ကိုေ႐ႊ တစ္ေယာက္ တင့္ပါ့ဘုရား လို႔ ေၿပာၿပီး .. ဖင္ဘူးေထာင္ ေထာင္ ကာ ႐ွိခိုးၿပီး ထိုင္ရာေနရာသို႔ ၿပန္သြားေလသည္။္<br /><br />“ကဲ .. .ေနာက္ထပ္ .. ဘုန္းဘုန္းကို ကႏြဲ႔ကလ်ေလသံ နဲ႔ လာႏႈတ္ဆက္သြားတဲ့ .. ဟိုမနက္က သံုးေကာင္လာခဲ့ ” ဘုန္းဘုန္းအဲ့ လို ေၿပာလိုက္ေတာ့ ... လူေတြ လႈပ္လႈပ္႐ွား႐ွား ၿဖစ္ကုန္ၾကၿပီး .. ဘယ္သူလည္း ဆုိေသာ အၾကည့္ၿဖင့္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ သူလားငါလားဆုိေသာအၾကည့္ၿဖင့္္လိုက္ၾကည့္ေနၾကသည္။<br />“ဟိုေကာင္သံုးေကာင္လုိက္႐ွာမေနနဲ႔မင္းတို႔ကိုေၿပာတာ”<br />ဒါေတာင္ ဒကာေလး စိုးမိုးက သူမဟုတ္တဲ့ ပံုစံ နဲ႔ ေပကလပ္ေပကလပ္ လုပ္ေနေသးသည။<br />ေနာက္ဟုိႏွစ္ေကာင္ထထြက္လာမွလိုက္ထြက္လာသည္။<br />“မိန္႔ၾကားေသာ မူပါဘုရား” လို႔ ဒကာ၀ိုင္ က ေနလက္အုပ္ခ်ီကာ ေၿပာလိုက္သည္။<br />ေအး .. ေထြေထြ ထူးထူးေတာ့ မဟုတ္ဘူး .. မင္းတို႔ အခုဒီလိုပံု စံေတြကို ၿပင္ခိုင္းမလို႔။<br />မင္းတို႔ ကြာ ေယာက်္ားတန္မဲ့ .. တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ နဲ႔ ခဏတာ ေပ်ာ္ေစပ်က္ေစ<br />စတာကို ဘုန္းဘုန္း အၿပစ္မေၿပာလိုဘူး .. အခုမင္း တို႔ ကို မင္းတို႔ ၾကည့္ ၿဖစ္ပ်က္ေနလိုက္ၾကတာ တစ္ေကာင္က . .လက္သည္းနီ ေၿခသည္းနီနဂြင္းေတြနဲ႕ ေနာက္ တစ္ေကာင္က ပံုစံကို က ေပ်ာ့ တိေပ်ာ့ ဖတ္ .. လိုင္းေၿပာင္းေန သေရာင္သေရာင္ .. ေနာက္ တစ္ေကာင္ကို ၾကည့္ .. ပံု စံ ကိုၾကည့္ေတာ့ .. ေယာက်ာ္း ပီသမယ့္ ပံ ုစံေပါက္ေနၿပီး .. စကားေၿပာတာက အီေၿငာင့္ .. အီေၿငာင့္ နဲ႔ ဘာပံုေတြမွန္းကို မသိဘူး .. ဒကာ တုိ႔ ဒီဘ၀ မွာ ေယာက်္ား ေလးၿဖစ္တုန္း . .ကိုယ့္ဘ၀ကို တန္ဖိုးထားၾကပါ .. ဘုန္းဘုန္း ႐ိုင္း႐ိုင္းေၿပာ ရရင္ ကိုယ့္ ဟာကို တန္ဖိုးထားၾကပါလို႔ ... ဒီဘ၀မွာ မင္းတို႔ ကိုယ့္ဘ၀ ကို တန္ဖိုး မထားရင္ေတာ့ ေနာင္ ဘ၀ ေခြးၿဖစ္တာေတာင္ကံ ေကာင္း တယ္မွတ္ .. အခုမင္းတို႔ အဲ့လိုေတြၿဖစ္ ေနတယ္ဆုိတာ လည္း ဒကာေလးတို႔ က တစ္ထြာတစ္မိုက္ေလာက္ေတြးၿပီးအေပ်ာ္အပ်က္သတာကေနၿဖစ္တာပဲကြ။<br />ကဲ .. ဘုန္းဘုန္း ကို ကတိေပး .. ကိုယ့္ဘာသာကို .. တန္ဖိုးထားမယ္မလား။<br />“တင္ ပါ့ဘုရား .. တပည့္ေတာ္တို႔ ကိုယ့္ဘာသာကို တန္ဖိုးထားပါ့မယ္ .ဘုရား ..” လို႔ ကတိေပးၿပီးမ်က္ႏွာက အီးမွန္ေနတဲ့ ႐ုပ္ေတြနဲ႔ ထိုုင္္႐ွိခိုးၾကသည္။ကဲ .. က်န္တဲ့ လူေတြေကာ ေမးရအံုးမယ္ .. ကဲအားလံုး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ တန္ဖိုးထားၾကမလား .. အားလံုးက သံၿပိဳင္ပဲတန္ဖိုးထားပါ့မယ္ဘုရားလို႔အသံထြက္လာၾကသည္။<br />`သာဓု..သာဓ..သာဓု´<br />“ကဲ..ဟုိသံုးေယာက္...သြားၾကေတာ့..သြားၾကေတာ့”<br /><br />“အင္း .. ေနာက္တစ္ေယာက္ထပ္ေခၚ ရအံုးမယ္ .. ဒီ ဒကာသတင္းကေတာ့ .. သိပ္ မေကာင္းဘူး ဘုန္းဘုန္း ၿပန္ၿပန္ၾကားေနရတယ္ ဒီေကာင့္သတင္းကို ကဲဒကာေလး ေမာင္ဇာတိ ေ႐ွ႕ကိုၾကြပါ။<br />ခင္ဗ်ာ..ဆိုၿပီး..ေခါင္းကုပ္ၿပီးထြက္လာသည္။ေနာက္ဘုန္းဘုန္းေ႐ွ႕ေရာက္တာေတာင္သူ႔ေခါင္းကုတ္တာ မရပ္ေသးဘူး .. ဒါနဲ႔ ဘုန္းဘုန္ုးကလည္းမေနႏို္င္ေတာ့ဘဲ ..` ဒကာေလး .. လူၾကီး သူမေတြ ေ႐ွ႔ သက္ၾကီး၀ါအို ဘုန္းဘုန္း ေတြေ႐ွ႔ မွာ ေခါင္းမကုတ္ရဘူးဆိုတာ မသိဘူးလားကြဲ႔ယဥ္ေက်းမႈ မ႐ွိလိုက္တာလို႔ ေၿပာလိုက္သည္။<br />ဒီေတာ့ မွ ေမာင္ဇာတိ က . .မဟုတ္ပါဘူး ဘုရား .. တပည့္ေတာ့ ကို ဘုန္းဘုန္း ဘာမ်ားဆူမလည္း လို႔ စဥ္းစားလို႔မရလို႔ပါ .. ဘုရား<br />`ေဟ..ဟ..ဟ..ေအး..ဒါဆိုလည္းဘုန္းဘုန္းပဲေၿပာၿပရတာေပါ့။ ´<br />ဒကာေလး..အခုတေလာ..ကိုယ္လုပ္သင့္တာ မလုပ္ပဲ .. ေပါက္ကရ ေတြ .. ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ထိခိုက္ေစမယ့္ အလုပ္ေတြလုပ္ေနတယ္လို႔ ဘုန္းဘုန္း ကို ဆံုးမဖို႔ လာတိုင္ထားတဲ့ လူေတြကလည္း႐ွိတယ္´<br />`တပည့္ေတာ္ ဘာမ်ား လုပ္မိလို႔ လည္း ဘုရား ´ လို႔ ေမာင္ဇာတိ က ၿပန္ေလွ်ာက္တင္သည္။<br />`ေဟ .. ေအး ေအး .. အခ်ိဳ႕ေသာ ေလာကီသားေတြဟာ .. ဒီလိုပဲကြဲ႕ .. ကိုယ္လုပ္တာအားလံုးကို ကိုယ္မွန္တယ္လို႔ ပဲ ထင္ေနၾကတယ္ .. ဒါဟာ အမွန္တကယ္ေတာ့ အသိညဏ္ေသးသိမ္ တဲ့ လူေတြမွသာ ဒီလုိစကားမ်ိဳး . ..ဒီလိုလုပ္ရပ္မ်ိဳး ကို လုပ္ၾကတာ ... ။ ဒကာေလး .. ဒီလိုေၿပာေတာ့ ဘုန္းဘုန္း ေၿပာတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးၿဖစ္မေနဘူးလား .. ။ ထားလိုက္ပါ .. ဒါေတြ လိုရင္းကိုပဲေၿပာ မယ္ .. ဒကာေလး အခုလိုၿဖစ္ေန တာက မက္ေမာ ၿခင္း .. တြယ္ၿငိၿခင္း ..လိုအပ္ၿခင္း .. ေတာင့္တၿခင္း .. ဆိုတဲ့ တဏွာကို ဖက္တြယ္ ထားလို႔ ပဲ ဒကာေလး .. ဒါေတြကိုဖက္တြယ္မိရင္ .. ကိုယ့္ရဲ႕ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြ ပ်က္မယ္ .... အာ႐ံုေတြေထြ မယ္ .. ေနာက္ ဘယ္ေတာ့ မွ အလိုမၿပည့္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ထုိင္းမိႈင္းမႈ ဒဏ္ကိုခံရမယ္ .. ေနာက္ ပိုင္း လူဟာစိတ္ဓတ္က်ၿပီး ေပ်ာ့ညံ တဲ့ လူတစ္ေယာက္ၿဖစ္သြားလိမ့္ မယ္ ... ဒါေတြဟာ ဒကာေလး တစ္ထြာတစ္မိုက္ေလာက္ ႐ွိတဲ့<br />တဏွာကုိတပ္မက္မိလို႔တဏွာကဒဏ္ခက္တယ္လို႔ပဲမွတ္လိုက္။<br />`ကဲအားလံုး..တစ္ထြာတစ္မိုက္ေလာက္႐ွိတဲ့တဏွာကိုတပ္မက္ေနအံုးမလား´<br />သံၿပိဳင္ပဲ။`မတက္္မက္ေတာ့ပါဘူးဘုရား´လို႕ကတိခံလိုက္ၾကသည္။<br />`သာဓု..သာဓု..သာဓု´<br /><br />`အင္း...ဒကာမၾကီးေဒၚႏွင္းသီတာေကာလာလားေဟ့´<br />`ပါပါတယ္ဘုရား’ `ေအး .... ဒါဆုိဘုန္းဘုန္းေ႐ွ႕ကိုလာခဲ့ ပါဦးကြဲ႕ .. ဒကာမၾကီးကုိ ဘုန္းဘုန္း နည္းနည္း ေၿပာစရာ႐ွိတယ္´<br />`တင္ပါ့ဘုရား´ လို႔ေၿပာၿပီး ဘုန္းဘုန္းေ႐ွ႕ကို လက္အုပ္ကေလးခ်ီၿပီ .. လူအုပ္ၾကားထဲကတိုးထြက္လာသည္။<br />ဘာမွေတာ့ ေထြေထြထူးထူးေတာ့ မ႐ွိပါဘူး ဒကာမၾကီး လိမ္ေနသလိုၿဖစ္ေနမွာဆိုးလို႔<br />ဘုန္းဘုန္းသတိေပးတာပါ။<br />`တင့္ပါဘုရား..တပည့္ေတာ္မလိုက္နာပါ့မယ္´<br />`ေအး ေကာင္းၿပီ .. ဒါဆို .. ဒကာမၾကီး စုဗူးက လူေတြၿပင္ခိုင္းထားတဲ့ ဟာေတြၿပင္ၿပီးၿပီလားကြဲ႕ .. mysuboo webiste မွာ´<br />`အို..အယ္..ဒါလား..မၿပင္ရေသးပါဘူးဘုရား´<br />`ဘာေၾကာင့္လည္းကြဲ႕..ဒကာမၾကီးရဲ႕´<br />`တပည့္ေတာ္မ..အလုပ္မအားလို႕ပါဘုရား´<br />ေအး အဲ့ဒီ မွာ .. အားလံုး ငရဲ ကိုက်ကုန္ၾက ေတာ့တာပဲ .. ဒကာမၾကီး ကို သံုးစြဲ သူအေနနဲ႕<br />သူတို႔ ၿဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ပံုစံေလးကို ေၿပာမယ္ ဒကာမၾကီးကို .. အဲ့ ဒီအခါ မွာ ဒကာမၾကီးက စိတ္ခ်ပါ . ကၽြန္မတို႔ အတတ္ႏိုင္ဆံုးလုပ္ေပးပါ့မယ္ လို႔ အာမခံ ခဲ့လိမ့္ မယ္ .. အဲ့ဒီမွာ စားသံုးသူေတြ ဖက္ကလည္း လုပ္ေပးမွာပဲ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ဒီ site ၾကီး ေအာင္ ၿမင္ဖို႔ ၀ိုင္း၀န္း ၿပီး... ေအာင္ၿမင္ေအာင္လုပ္ေပးၾကလိမ့္ မယ္.. ဒါေပမယ့္ .. ဒကာမၾကီးက သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ ပံုစံကုိ မအားလို႔ ဆိုတဲ့ စကားတစ္လံုးနဲ႕ မၿဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ခဲ့ဘူး .. အဲ့ဒီမွာ စားသံူး သူတို႔ ဖတ္က `က၀ါ´ ဖတ္ေတာ့ မယ္ .. ႐ိုင္း႐ိုင္း ေၿပာရရင္ ..@#%@!*&amp; ဆဲၾကမယ္ ေပါ့ .. အဲ့ဒီအခါ ဒကာမၾကီးလည္း မေကာင္းဘူး ၿဖစ္ေတာ့မွာေပါ့ မဟုတ္ဘူးလား .. ။ အမွန္ေတာ့ ဒကာမၾကီး လည္း အလုပ္မအားလုိ႔ ဒီဘက္ကို မလွည့္ႏိုင္ခဲ့ တာပါ .. ဒါေပမယ္ ့ သံုးစြဲသူအေနနဲ႕ ကဒါကိုၿမင္မွာ မဟုတ္ဘူး..ဒကာမၾကီးကလုပ္ေပးမယ္လို႔ေၿပာၿပီး..ေပါ့ပ်က္ပ်က္အေတြးအေခၚေတြနဲ႕ လိမ္တယ္လို႔ ေၿပာၾကလိမ့္မယ္ .. အမွန္တကယ္ေတာ့ဒကာမၾကီး လည္းလိမ္တာမွမဟုတ္ပဲ ... ဒါေပမယ္ ့ .. ဒကာမၾကီးက လူေတြရဲ႕ စိတ္ကို စကားေလး တစ္ခြန္း နဲ႕ ေပ်ာ္႐ြင္ေအာင္လုပ္မိ္တယ္ .. ၀မ္းနည္းေအာင္လုပ္မိတယ္ .. ေဒါသထြက္ေအာင္ မရည္႐ြယ္ပဲနဲ႕ လုပ္မိတယ္ .. ဒါေၾကာင့္ ဒကာမၾကီး လူေတြရဲ႕ စိတ္ေတြကို ညည္းပန္းသလိုၿဖစ္တဲ့ အတြက္ ငရဲသို႕လားရတတ္တယ္ေနာ္။<br />ဒီလိုၿဖစ္ရတာေတြဟာ တစ္ထြာတစ္မိုက္ေလာက္ေလးပဲ စဥ္းစားလိုက္လို႔ ၿဖစ္လာရတဲ့ အက်ိဳး ဆက္ေတြပဲ ဒကာမၾကီး။ ဒါေၾကာင့္ ဒကာမၾကီး ကိစၥတစ္ခုလုပ္တိုင္း တစ္ထြာတစ္မိုက္ ေလာက္ပဲ မေတြးပါနဲ႕ .. အားလံုးအဆင္ေၿပမယ့္ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္း ကိုေသခ်ာ စဥၤးစားၿပီး မွ လုပ္ပါလို႔ ေၿပာခ်င္ပါတယ္ ေနာ္။ ေအး .. ဒါပဲ .. ဘုန္းဘုန္းေၿပာခ်င္တာ။<br />`အခုလို တပည့္ေတာ္ကို ဆံုးမေပးတဲ့ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဘုန္းဘုန္း ´လို႔ ေၿပာၿပီး ေသခ်ာကုိ ထုိင္ကန္ေတာ့ သြားသည္ ။<br />`ကဲ .. အားလံုးဒီေလာက္ပဲ .. ဘုန္းဘုန္းေၿပာစရာေတြ .. ေၿပာစရာက်န္တဲ့ လူေတြ အမ်ားၾကီး႐ွိေသးတယ္ .. ဒါေပမယ့္ .. တစ္ေယာက္ခ်င္းတာလိုက္ၿပီး ဆံုးမေနရၿပန္ရင္လညး္ မခက္ေခ်ဘူးလား .. လူဆိုတာ ကိုယ့္အသိစိတ္ ဓတ္ေတြ႐ွိတယ္ .. ဒါေၾကာင့္ ကိစၥတစ္ခုလုပ္တိုင္း . .ကိုယ့္အသိ စိတ္ဓတ္ နဲ႕ ညဏ္ကို တစ္ထြာတစ္မိုက္ေလာက္ မေတြးပဲ ေကာင္းေကာင္း အသံုးခ်ႏိုင္မွ ေတာ္ကာၾကမွာ ။ ကဲ .. ဘုန္းဘုန္း အားလံုးကို ေမတၱာရပ္ခံလုိက္မယ္ .. ဒကာမၾကီးမ်ား တစ္ထြာတစ္မိုက္ ေလာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးပါႏွင့္ေတြးၾကမလားဒကာမၾကီးတို႔။<br />`မေတြးေတာ့ပါဘူးဘုရား’<br />ေအး .. ဒကာၾကီးေတြကလည္း .. တစ္ထြာတစ္မုိက္ေလာက္ နဲ႕ ကိုယ့္ဘာသာကို မတင္းတိမ္ၾကပါနဲ႕ .. ညဏ္စြမ္း႐ွိသေလာက္ ဆက္ၾကိဳးစားပါ..ၾကိဳးစားမယ္မလားေဟ့။<br />`ေအး..သာဓု..သာဓု..သာဓု´<br /><br />ေနာက္ အားလံုး .. ဘုန္းဘုန္း ကို ဦးသံုးၾကိမ္ခ်ၿပီး .. အသီးသီး ထၿပီး ႏႈတ္ဆက္ၿပီးၿပန္သြားၾကတယ္ .. ဘုန္းဘုန္း လည္း ကားတန္း ထြက္သြားတဲ့ ေနာက္ ကဖုန္ လံုးၾကီး ကို ၾကည့္ ၿပီး ... ေအာ္ .. ကုိယ္ေတာ္ ကိုယ္တုိင္လည္း တစ္ထြာတစ္မိုက္ ေလာက္ပဲ ႐ွိတဲ့ တရားကိုေဟာခဲ့ ပါလားလို႔ ေတြးၿပီး .. ဖုန္းလံုးေတြ ၿငိမ္သက္သြားတဲ့ အထိ ရပ္ၿပီးၾကည့္ေနမိသည္ ။</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7157859733850616771-5155504889409420418?l=www.luulane.co.cc' alt='' /></div>